از آنجا که دوران بازداشت انفرادی بر حضرت سلطان بسیار سخت گذشته است و از آن جهت که عقده ای و مایل به تکرار این فاجعه برای دیگران نیستیم لذا فرمانی صادر میکنیم مبنی بر :
عفو عمومی
همه ی رعایای ما جز کسانی که مستقیما کسی را کشته اند اعم از بازجویان و قضات و متهمان و محکومین که تا امروز دچار تخلفی شده اند که برای آن پرونده ای تشکیل شده و یا تخلفشان مربوط به گذشته تا امروز است، عفو میگردند.
قاتلین نیز در صورت غیر عمد بودن قتل عفو میشوند و حقوق صاحب خون از بیت المال پرداخت میشود.
در صورت تکرار جرم متخلفین سابقه دار به نفی بلد محکوم میشوند و می بایست از ایران بروند.
به کلیه جوانانی که مایل باشند در خارج از کشور کشاورزی کنند سرمایه و زمین کافی میدهیم. بخصوص به زندانیان. اصلا همه زندانیان را نیز عفو میکنیم.
معتادان در صورت مشاهده در خیابان بازداشت و به منطقه ... اعزام و آزاد میشوند.
