شاید چیزی که در اولین نگاه به جامعه تاجیکان در تاجیکستان جلب توجه میکند. عاطفه دوستانه و تحصیلات نسبتا بالای تاجیکان است. تا همین چند سال پیش در تاجیکستان بی سواد وجود نداشت. ولی مشکلات اخیر تاجیکستان فرصت تحصیل را از بسیاری گرفته است.
دوران گذار تاجیکستان آغاز شده است. امیدوارم که این دوره خیلی زود تمام شود و شرایط مناسب زندگی برای دوستان تاجیک فراهم بیاد.
زندگی با درامد سرانه فعلی برای ایرانیان سخت است. حالا مقایسه کنید با تاجیکان که حدود یک هفتم درامد ایرانیان رو دارند. و هزینه های اولیه زندگی آنان در بعضی موارد از ما هم بیشتر است. فکر نمیکنید مشکلات رفتاری در تاجیکستان با این فقری که موجود است به نسبت بسیار کمتر از جامعه ماست؟ اگه ما دچار چنین فقری می بودیم خدا میداند اوضاع چقدر بدتر از الان میشد.
سفره تاجیکی: دسترخان
یکی از دوستان دیروز در رستورانی که جلسه وبلاگ نویس ها بود میگفت که خاطرات بدی از تاجیکستان داره و ثمره دو سال و نیم زندگی در اونجا رو منفی میدونست. ازش پرسیدم در زمینه تجارت مشغول بودی؟ گفت: آره.
بهش گفتم مشکلات تجارت در اونجا زیاد است و .....
هر کشوری زیبایی هایی و زشتی هایی رو داره. میشه هم از زشتی ها گفت و هم از زیبایی ها. با زشتی های تاجیکستان زیاد آشنا نیستم شاید هم زیاد باشد. ولی ترجیح میدهم اینجا از زیبایی ها بگویم. بهر حال جامعه تاجیکستان در حال تحولی عمیق و گسترده است. از هر نظر. امیدوارم آینده تاجیکستان بهتر از حال اون باشه و با یادآوری زیبایی های تاجیکستان کمک کنیم انرژی مثبتی بوجود بیاد.
بیش از ۹۰ درصد تاجیکستان کوهستان است. پامیر یعنی بام جهان در تاجیکستان هم خودنمایی میکنه. دو ارتفاع در تاجیکستان هست که از قله دماوند ما هم بلند تر است. واسه همین گفتم تاجیکستان بر فراز جهان.
راستی دوستان تاجیک رو اگه دیدید بگید بیان یه کم برامون حرف بزنن. ارادتمندیم
دوشنبه پایتخت کشور تاجیکستان در واقع روزگاری بازاری برای روستاهای اطراف بود و بعدها پادگان ها نظامی و سیاست روسها اون رو به شهری با جمعیتی اکثرا روس تبدیل کرد. بعد از فروپاشی شوروی و جنگهای داخلی اکثر اهالی غیر تاجیک از این شهر گریختند. از ترس وضع موجود و به امید آینده ای بهتر. بعضی از اونها دارن بر میگردن ولی فرصت ها رو از دست داده اند. زندگی سخت تر شده و فرصت ها برای بسیاری کمتر.
ورزاب منطقه ییلاقی شبیه جاده کرج تا کندوان است با رودخانه ای به همین نام:
اما در شمال شهر بزرگ خجند وضعیت متفاوتی داره. شهری با سابقه طولانی تاریخی و فرهنگ عمیق تر. اونجا تجدد در میان مردم ریشه ای طبیعی تر و طولانی تر داره. خجند مرکز ایالت باستانی سغد است. درختی دارد که بیش از هزار سال عمر کرده . زیبایی های طبیعی خجند بیش از دوشنبه است ولی سیاست بر آن است که دوشنبه بزرگتر و بزرگتر و آبادتر شود.
بازار بزرگ مرکزی و سنتی خجند:
لباسهای تمیز و مرتب اهالی و رفتار دوستانه بخصوص در میان تاجیک تبارهای تاجیکستان مثال زدنیه. ممکنه گرسنه باشند ولی به ظاهر خود میرسند. لبخند ساده و محبت تاجیک تباران هر گردشگری رو دوباره به تاجیکستان فرا میخواند. ولی نباید نادیده گرفت که تاجیکستان از شرایط استاندارد زندگی سالم محروم است. آب سالم آشامیدنی/ برق مناسب/ گاز و شغل و بسیاری چیزهای دیگر. ولی همت تاجیکان بلندتر میشود. سخت کوش تر میشوند و به آینده کشورشون بیشتر فکر میکنن. بزودی تاجیکان هم ترقی خواهند کرد. چون میخواهند ترقی کنند و خواستن توانستن است.
دوشنبه از بالای پارک مشرف به شهر که محل یادبود شهدای جنگ ضد آلمان تاجیکان است:
