امروز هوا کاملا صاف و آفتابی است. اکسیژن فراوان. آسمان آبی و صدای پرندگانی که سالهاست در تهران به گوش نمی رسد.
انتخابات مجلس تا چند روز دیگر انجام میشود. در تاجیکستان تمامی شهروندان جمهوری موظب به ثبت نام و شرکت در انتخابات هستند. برای همین تلاش زیادی از سوی احزاب بخصوص حزب دمکرات خلقی آقای رحمانف رئیس جمهوری صورت میگیرد. این مشکل در ایران وجود نداره چون اگه خیلی ها هم شرکت نکنند ظاهرا مشکلی نخواهد بود.
روسها دوباره به صحنه تحولات اقتصادی تاجیکستان توجه کرده اند. شاید چون گذشته فقط حرف باشد ولی ممکن هم هست تصمیمی برای سرمایه گذاری گرفته باشند. تا پیش از این ایران بزرگترین سرمایه گذاری ها در تاجیکستان رو هدف فعالیتهای خود قرار داده بود.
سفیر ما در تاجیکستان نسبت به سفرای قبلی هوشمند تر٬ فعال تر٬ و موفق تر ارزیابی میشود. هر چند سفیر دوران جنگهای داخلی در میان بعضی از تاجیکان خیلی محترم است ولی ظاهرا این یکی یه چیز دیگه است. تعجب نکنید. گاهی هم پیش میاد که یه سفیر سفیر خوبی باشه.
عکس هایی گرفته ام و امیدوارم بیشتر بگیرم تا برای چند ماهی عکس داشته باشم. آفتاب امروز٬ فرصت خوبی است تا خدا چه خواهد.
امروز ابیتabit یعنی ناهار مهمان یکی از دوستان تاجیک هستم. روز اول هم مهمان دوست دیگه ای بودم. مهمان بازی در تاجیکستان آدم رو یاد گذشته های ایران می اندازد. البته هنوز هم در شهرستانهای ایران سنت مهمان نوازی خاص اقوام ایرانی محترم و معمول است.
خدا در زندگی مردم خوب تاجیکستان حضور دارد. خانواده خیلی مهم و ایل و طایفه و به اصطلاح محل گرایی هم جای خاصی دارد. تقریبا در شکل گیری گروههای اجتماعی مهمترین عامل که در سیاست هم منعکس میشود موضوع محل گرایی و قوم گرایی است.
امکانات سرمایه گذاری همچنان وجود دارد. نخبگان هم بتدریج در حال ظهورند. بخصوص در صحنه جهان مجازی.
