گاهی مجبوریم و یا مجبورند که انتخاب های حداقلی کرد و اشکالی هم ندارد ولی گاهی چنین نیست و باید بلندپروازانه اندیشید و عمل کرد و یا برعکس محدودیتها را درک و محتاطانه عمل کرد.
پیروزی کوتاه مدت در جنگ ایران و عراق هدف خوبی بود ولی چنین انتخابی پیش روی کشور نبود و کسانی که چنین بلندپروازی هایی را داشتند به نتیجه نرسیدند و اگر عمل کردند به منابع خودی آسیب های سنگین وارد کرده اند. رفتارها بلندپروازانه در عرصه های مختلف، اگر مبتنی بر واقعیت نباشد و به مقدمات آن بی توجهی شود، اثر معکوس دارند و به همین جهت است که افراطیون و تفریطیون در هر حوزه ای نقش مشترکی را در تخریب ایفا میکنند.
از سوی دیگر تکیه مستمر بر انتخاب حداقلی و اصرار بیش از حد بر آن، موضع انتخاب کنندگان را به سطح واخوردگان سیاسی کاهش میدهد و قدرت مانور را آنها میگیرید. این دسته معمولا در طرح پیشنهادهای خود بین هدف نهایی و عملی که انجام میدهند فاصله ای عمیق را برجا میگذارند. سخن گفتن از سقف و نگاه بر آن داشتن و قدم بر داشتن محتاطانه، محدودیتهای زیادی را به جریانات سیاسی تحمیل میکند.

در کشورهای کودتا خیز جهان کسانی که فعالانه در ترسیم سیاست کشور با رای یا فعالعیت سیاسی حضور دارند، گروه ناآرام دوران کودتا هستند. آنانکه اهل سکوت و تحریم انتخابات هستند، ابتدا از درون تسلیم شده و حق انتخاب خود را واگذار کرده اند. حضور چنین قشری  مشوق اصلی دیکتاتوری های آمریکایی هستند.

حکمت ۴۵٩ نهج البلاغه:

تقدیر الهی چنان بر محاسبات ما چیره شود که تدبیر، سبب آفت زدگی باشد

همه ما یک تقصیر اساسی در وضعیت کشورمان و جهان داریم.  در انتخاب هایمان خطاها میکنیم و درس  نمیگیریم یا فراموش میکنیم. مدیران ارشد کشور بی دقتی میکنیم. با رای دادن مان. با رای ندادن مان. با سکوتمان . با فریادمان.
حضورمان در جهان را باید موثرتر از قبل کنیم.
ان شاء الله

حق انتخاب انسان
همیشه عمل نمیکند
گاهی آگاهانه عمل نمیکند
و انسان محکم را
به خاشاکی اسیر نسیم
تبدیل میکند

==================

پذیرش منظومه ها
کلی است نه جزئی
ظلم ستیزی اصل است
به همان دلیل که با استبداد مخالفیم
با استکبار نیز باید مخالف باشیم
وگرنه اسیر بی منطقی میشویم

ارزش ها عزیز و بسیارند
مهمترین ارزش ها
ارزشی است که آگاهانه انتخاب شود
انتخاب خود به خودی هر چیز
نام اراده دارد ولی اراده ی بی آگاهی
انتخاب درست و شاید اساسا انتخاب نیست
ارزش هایمان را در ضدیت و هماهنگی با دیگران
انتخاب نکنیم
آگاهانه و متکی به اصالت انتخاب کنیم

مصطفی ملکیان:
میزان اختیار. جبر و اختیار قاعده کلی ندارد. میزان اختیار انسان به خودش مربوط است. ذو مراتب است. انسان در زمینه هایی چون تمرین نکرده ، اختیار ندارد.
هر چیزی که اختیاری باشد ولو خیال باشد، مشمول احکامل اخلاقی ( خوب و بد ) است.

مردم ایران اعتراض را تجربه کردند و دیدند میتوانند رژیم شاه را تغییر دهند و این حق انتخاب را که با آگاهی به توانایی و موقعیت شان کشف کردند و کار گرفتند.

اگر از حق انتخاب خود
استفاده کنیم
بر دایره ی حق انتخاب ها
می افزاییم
آگاهی را در عمل بدست می آوریم
و هر روز آزادتر میشویم
انتخاب
نعمتی بزرگ است
قدر بدانیم
بر عکس اگر از حق انتخاب خویش
بهره نبریم
نعمت انتخاب از ما گرفته میشود

بالاترین سطح نظارت و کنترل از سوی خداوند متعال برقرار استو هیچ نظارت و کنترل و هدایتی با آن حتی قابل مقایسه نیست. جباران عالم که ادعای کنترل زندگی و مرگ و هدایت اندیشه های مردم را میکردند، خود را بازی میدادند و  میدهند. حق خداداد انتخاب انسان، چارچوب های آنان را ویران میکند.

انتخابات و انتصابات از آن جهت که نوعی گزینش در هر دو وجود دارد، انتخاب محسوب میشوند.انتخابات با گزینش و انتصاب به معنای مصطلح متفاوت است هر چند که به نوعی گزینش و تعیین است. تفاوت هایی اساسی بین این دو :
١. انتخاب در انتخابات از پایین و اعضای یک سیستم برای تعیین رده های بالاتر است در حالیکه انتصاب از بالا و توسط فرماندهان و  روسای و مدیران صورت میگیرد.
٢. تعیین محدودیت های مرتبط با انتخابات معمولا در سطح قانون اساسی است در حالیکه در انتصابات، حتی آیین نامه ها و سلایق کاری و گروهی و فکری و شخصی نیز میتوانند موثر باشند.
٣. انتخابات مبنای مردم سالاری است در حالیکه انتصابات در تمامی جوامع متداول است و حتی در حکومتهای دیکتاتوری، انتخابات به انتصابات حکومتی تبدیل میشود. نمونه بارز این نوع انتخابات و حکومت در تاریخ یکصد ساله ایران ثبت و ضبط شده است.
۴. انتخابات آگاهی محور است و حق انتخاب مبتنی بر آگاهی شکل میگیرد. به همین جهت آزادی رسانه ها و افکار عمومی از محورهای اصلی نظام انتخابات محور است. درحالیکه در انتصابات، قدرت محور است و مراکز قدرت در تعیین و گماشتن و انتصاب نقش دارند.
۵. رقابت در انتخابات بین نمایندگان سیاسی مردم یعنی احزاب و گروههای سیاسی است در حالیکه رقابت در انتصابات بین باندها و جریانات قدرت است.

در شرایط خاصی، انسان استعداد تغییرش تقویت میشود. زمانی که وجود و روحش به چالش کشیده میشود.  در چنین شرایطی معمولا نوعی هوشیاری و تمرکز و توجه به وجود می آید و انسان گویی به خمیری نرم برای شکل گیری خلقتی تازه بدل میشود.
البته عناصر خمیرمایه جدید بی ارتباط با گذشته انسان نیست ولی فرصتی پیش می آید تا انسان از درونی ترین لایه هایش خبر بگیرد و به آنها دسترسی پیدا کند و حتی گاهی از نظر شکل و فرم آنقدر تغییر میکند که از گذشته بازشناسی نمیشود.
گاهی این تغییرات به نوعی با اجبار به انسان تحمیل میشود. بحران های ناخواسته ای که انسان را به سویی می کشند.

انتخاب های آگاهانه بحرانها وضعیتی متفاوت و هوشمندانه تر به وجود می آورند. کسانی که در زندگی از خطر کردن لذت می برند، اگر اسیر عادت و ظاهر لذت نشوند و در آن لحظات در وجود خود به دنبال فرصتهای خلاقیت بگردند، به نوعی بازسازی مستمر از هویت و شخصیت خویش دست می یابند. تازگی چنین افرادی همیشه مثال زدنی است.

کلمه تقلید در ادبیات فارسی چندان بار مثبتی ندارد و استفاده از آن برای پیروی از فتوای مراجع، یا انتساب مراجع فقهی و دینی به مراجع تقلید، چندان دلچسب نیست.
در واقع انتخاب مرجع اعلم برای رجوع در عمل دینی فردی همانند انتخاب یک پزشک حاذق و فوق تخصص برای تعیین دستورالعمل بهبود بیمار است. در همه مراحل حق انتخاب محفوظ است.

========================

روزگاری یک مرجع مهم مطرح بود و دیگران به احترام او رساله عملیه منتشر نمیکردند. گویا زمان مرحوم آیت الله بروجردی چنین بوده است. بعد از فوت ایشان، تعدادی رساله منتشر شد ولی باز هم تعداد مراجع دینی و فقهی به عدد انگشتان دو دست هم نمیرسید.
مجتهد بسیار بود ولی مرجع تقلید عموم مردم اندک بود. بعدها ( حداقل در ایران ) تعداد مجتهدان صاحب رساله به دهها و صدها نفر رسید. یکی از دوستان نقل میکرد که حدود هفتصدرساله عملیه تا کنون منتشر شده است. شاید تلاش آیت الله هاشمی رفسنجانی برای تشکیل شورای تخصصی فقهی پاسخی به یک نیاز ضروری باشد.

هنگام هر انتخابی
آگاهی به آن داریم
و در جریان عمل
این آگاهی تغییر میکند
گاهی به خطا بودن تصورات اولیه مان میرسیم
گاهی به صحیح بودن آن بیشتر واقف میشویم

لینک خبر:

انتخاب به معنای نشنیدن نیست. به معنای آن نیز نیست که فقط صدای گروهی را بشنویم که با ما همفکر و همراه هستند ی برعکسا علیه ما هستند. شنیدن از همه به صورت متعارف مقدمه ای برای انتخاب نیکو است.

مشروعیت حق انتخاب در سطحی بالاتر از درست و غلط بودن امور قرار دارد. حق انتخاب یک حق است در سطحی بالاتر که اگر انکار شود، حق و باطل و مسئولیت انسان در برابر خوبی و بدی زیر سوال میرود.
کسانی که حق انتخاب را انکار میکنند، مسئولیت بشر را زیر سوال می برند و آنانکه مانع حق انتخاب انسان میشوند، با اراده الهی در ستیزند و البته مقهور آن خواهند شد.
واگذاری حق انتخاب به دیگری نیز، تابع انتخابی بالاتر است. هر چه بالاتر برویم اثر انتخاب را واضح تر می بینیم.
اگر به دلیل محدودیت دانش، حق انتخاب فردی محدود میشود، باید دید در آن محدودیت دانش، فرد چه نقش و انتخابی داشته است. اگر واقعا بی تقصیر باشد، در زمره قاصران است و اگر مقصر باشد که ملزم به پاسخگویی نیز خواهد بود.
حق انتخاب و آزادی انسان، صرفا حق انسان نیست، حقی الهی است و زیر سوال بردن تئوریک آن توسط بعضی از متکلمین و فلاسفه، نوعی انحراف فکری و عقیدتی تلقی شده است.
امروزه آنان که به دنبال محدود کردن حق انتخاب انسان هستند، حداقل برای آن پوششی درست میکنند تا زشتی آن از کراهت بکاهد. بعضی با تاثیر گذاری های رسانه های بزرگ چون رادیو و تلویزیون این حق را زیر سوال می برند. بعضی با ممانعت از تعامل اجتماعی مخالفان خود با مردم، بعضی با به زندان کردن مخالفان و بستن رسانه های آنها، بعضی با برگزار نکردن انتخابات آزاد و ایجاد محدودیت های غیر قانونی برای انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان، یا با تقلب در نتایج آراء یا با کارشکنی در فعالیت های رقیبان با اجرای قوانین محدود کننده ی آزادی ها.

ابتکار بدون انتخاب ممکن نیست
اگر حق انتخاب را سلب کنند، انتخاب نکردن رواج می یابد
عادت جای انتخاب می نشیند
خلاقیت محصول انتخاب های آزادانه و با قاعده است
محدودیت انتخاب به قاعده های منطقی
قابل دفاع است
همانقدر که محدودیت غیرمنطقی
غیرقابل دفاع است

اگر حق انتخاب انسان ها در حوزه ای بدون منطق قابل فهم برای عموم محدود شود، بر روی انتخاب های دیگر انسان تاثیر نامطلوب میگذارد.
بخش مهمی از مشکلات امروز جامعه ما به همین نکته بر میگردد.

قدر این شبهای قدر را دانستن دشوار است
خدایا در این شب مقدس ایمان و بصیرت عطایمان فرما
آینده ای درخشان و سرشار از موفقیت در دین  و دنیا مقدر فرما
خداحافظی با  بی تدبیری و بی دینی و بی عقلی را ارزانی فرما

=====================

از نوشته های قبلی:

در شب قدر ... بنا به اعتقاد دینی و بر اساس قضا و قدر الهی و قوانین و سنتهای الهی که حاکم بر انسان و جامعه و طبیعت و عوالم وجود است٬ مقدرات نازل میشوند. مقدراتی که بر اساس مجموعه مقدمات اختیاری٬ مقدر و الزام آور شده اند.

گاهی فتح و سرو و شادی و گاهی شهادت امام حسین علیه السلام در صحرای کربلا و حضرت علی علیه السلام در محراب و ظهور جنگ ها و امثال آن مقدر است.

از خدا میخواهیم که در این ماه مبارک ... و در شب عزیز قدر آن ... بر ما خیر دنیا و آخرت را ارزانی کند و ما را مردمی شایسته ی دولتی متعهد به ارزشهای حقیقی انسانی و الهی٬عاقل٬ فهیم٬ دلسوز٬ آگاه و برخاسته از خواست و اراده اکثریت ملت قرار دهد تا امور دنیا و آخرتمان به سامان شود و اگر برایمان چنین مقدر نیست ... به همه ما صبر و تحمل عطا فرماید که جز او فریادرسی نیست.

====================

صحبت کردن از شب قدر و اصولا همه ی چیزهای خوب خوب است. بخصوص در وبلاگستان و جهانی که از بسیاری جهات واقعی است.
شب قدر از هزار ماه بهتر است.
شب قدر یک شب خاص است. ظاهرا تنها یک شب شب قدر است و نه سه شب یا بیشتر.
بعدها به دلیل آنکه این سه شب مشهور ۱۹ / ۲۱ / ۲۳ از بقیه محتمل القدر بودنشان بیشتر بوده مورد توجه بشتر قرار گرفتند.
بعضی ها روزهای فرد دیگری را نیز احیا میدارند.
بعضی همه ی روزهای ماه مبارک را
و بعضی همه ی روزهای سال را به امید درک شب قدر احیا می گیرند.
و در زنده نگه داشتن این شب عزیز روح و جان ما زنده میشود

=========

اگر ما قدر خودمان را بدانیم زودتر به درک شب قدر نائل میشویم.

بعضی قضاوتها شدیدا از قدرتهای حاکم در جوامع متاثر است. وقتی کسی یا جریانی بر مسند قدرت است، نوعی گرایش تمکینی نسبت به آن در بین عموم و نه صرفا عوام شکل میگیرد. این حس بصورت ناخواسته و غیرانتخابی ترویج میشود. وقتی که شرایط ملتهب و مستعد تغییر میگردد، همین دسته که در خدمت قدرت هستند، زودتر از بقیه آن را رها میکنند و منفعل میگردند. بخشی از این گروه نیز به فعالین تغییر وضع موجود می پیوندند.
دسته دیگر برعکس، با هر قدرتی معارضند. آموخته اند که مسئولیت نپذیرند و موقعیت نقد را رها نکنند.
و البته هستند کسانی که انتخاب آگاهانه را مقدمه زندگی شرافتمندانه در این دنیا و عاقبت به خیری می دانند. وکالت اندیشه خود را به دیگران نمیدهند و اثبات و نفی شان انتخابی آگاهانه و مستمر است.

شناخت دیگران بر اساس آنچه می بینیم و یا صرفا تصور میکنیم، شناخت کامل یا احیانا صحیحی نیست. شناخت دیگری از طریق مجموعه انتخابهایی که در شرایط مختلف انجام میدهد، در معرفی شخص تعیین کننده است. مثلا انتخاب موسیقی مورد علاقه، نحوه لباس پوشیدن و آرایش ظاهر، روش رانندگی، سبک سخن گفتن و نگارش و خلاصه هر آنچه که به نوعی انتخاب محسوب میشود.

پذیرفته شده است که مسئولیت و اختیار با یکدیگر توامان و همراه زمانی هستند. اگر کسی اختیاراتی دارد، مسئولیتی باید داشته باشد و اگر مسئول کاری است باید متناسب با مسئولیش اختیار داشته باشد.
آیا تقدم رتبه ای وجود دارد؟ یعنی اگر اختیاری داریم مسئولیتی نیز داریم؟ یا صرفا وقتی مسئول شدیم اختیار خواهیم داشت؟ در جهانی که انسان در برابر خدا مسئول است، هر نعمت و فرصت و اختیاری به همراه خود مسئولیت می آورد.

کدام حق مهمتر است؟
حق خواستن؟
حق نخواستن؟

آنچه که ما مختار انجام میدهیم در کتاب مبین جمع است یا آنچه که در کتاب مبین است ما مجبوریم انجام دهیم؟

تصمیم و انتخاب صحیح در زندگی و فردی انسان نقش جدی و تعیین کننده ای دارد.
گاهی یک تصمیم دایره محدودتری از تاثیرات مثبت یا منفی و معمولا هر دو را در بر دارد.
گاهی یک تصمیم دایره بزرگتری از تاثیرات را به دنبال دارد.
کاهی تصمیمات ما حق انتخابهای بعدی مان را تحت تاثیر قرار میدهد و دامنه ی آنها را کاهش یا افزایش میدهد.

آزادی بزرگترین حق انسان است. حق انتخاب. اگر آزادی نباشد امکان انتخاب بین حق و باطل فراهم نمیشود. بی انتخاب ارزشها رنگ می بازند. انسان بی انتخاب انسان نیست.