لینک مطلب:

به اول مرداد و تولد عمو پورنگ نزدیک میشویم. شرایط به گونه ای است که برگزاری مراسم تولد عمو، چون سال گذشته کمی دشوار به نظر میرسد ولی شاید خدا خواهد و نصیب باشد. امیدوارم بزودی شرایط بهتر شود.  سایت کودکانه عمو پورنگ نیز .... زیاد ناراحت نشوید، خبر خوب هم داریم:
در چارچوب جذاب شدن برنامه های تابستانی در رسانه ملی، برنامه زنده عمو در تابستان آغاز میشود.
پیشاپیش تولد عمو پورنگ مبارک

لینک مطلب:

سری جدید برنامه‌ی «عمو پورنگ» پس از پایان سال تحصیلی پخش می‌شود.

مسلم آقاجان زاده ـ تهیه‌کننده این برنامه ـ در گفت‌وگویی با ایسنا در پاسخ به پرسشی درباره‌ی تولید و پخش سری جدید برنامه‌ی «عمو پورنگ»، خاطرنشان کرد: این برنامه پس از امتحانات پایان سال با فرم و ساختاری جدید به روی آنتن می‌رود.

وی تاکید کرد که سری جدید برنامه «عمو پورنگ» به صورت زنده پخش می‌شود و همانند گذشته از شبکه اول سیما پخش خواهد شد

لینک مطلب:

جمعی از فقها، حقوقدانان و فعالان اجتماعی و سیاسی با امضای بیانیه ای مخالفت خود را با تعیین مجازات مرگ برای کودکان اعلام کردند.

حجت الاسلام مهدی کروبی، دکتر محمد مجتهد شبستری، حجت الاسلام محمد جواد حجتی کرمانی، حجت الاسلام محمد تقی فاضل میبدی، دکتر ناصر کاتوزیان، محمد بسته نگار، رخشان بنی اعتماد، جعفر پناهی، دکتر حبیب الله پیمان، دکتر غلامعباس توسلی، مهندس عزت الله سحابی، دکتر احمد صدر حاج سید جوادی، دکتر علی اصغر غروی، اعظم طالقانی شیرین عبادی، دکتر صدیقه وسمقی، دکتر ابراهیم یزدی و حسن یوسفی اشکوری امضا کنندگان این بیانیه هستند.
گفتنی است که در زمان مجلس ششم به ریاست مهدی کروبی مصوبه ای را در دفاع از حقوق کودکان تصویب کرد که بنابر آن مصوبه، افراد زیر ۱۸ سال کودک محسوب شده و مجازات اعدام شامل آنها نمی شد.

لینک مطلب:

به نام خدا

دوستان سلام.

دیروز وقتی برنامه تموم شد بی اختیار به در و دیوار استدیو و دوربین و دکور نگاه می انداختم و احساس می کردم چقدر به این فضا و مکان عادت کرده بودم.

تبسم وشادی همکارانی که برای خداحافظی به سوی من می امدند..این نوید رو به من می داد که حداقل در طول این ۷ سال رابطه خوبی باهاشون برقرار کردم از سوی دیگه با خودم فکر کردم خدا کنه اون کسانی که از طریق لنز دوربین هم در این مدت من رو همراهی می کردند هم خاطره خوبی ازم در ذهنشون داشته باشند اخه در استدیو فقط با سه دوربین صحبت می کردم.حالا می فهمم این دوربین ها من رو تا کجاها بردند جاهایی که شاید هرگز فکرم نیز بهشون نرسه.

خداوند را شاکرم چون من رو تو شرایطی قرار داد که برای بهتر شدن و درست زندگی کردن..بچه ها معلم من باشند چون بچه ها پاک…معصوم و بی الایشند..اقرار می کنم خیلی از چیز های رو که الان یاد گرفتم و خیلی از چیز هایی رو که باید فراموش می کردم به کمک شما بچه ها بوده

.

.

.

شاید باورتون نشه حتی در تنهایی هم احساس می کنم شما با من هستید.بچه ها نکته ای که باید بدونید اینه که ن در ارتباط با کار کودک و اجرای برنامه کودک نه تجربه داشتم و نه قبلا اموزشی در این رابطه دیده بودم بلکه به دنبال زنده شدن دوران شیرین کودکی خودم سعی کردم دوباره همه اون خاطرات رو تکرار کنم برای همین برگشتم به گذشته…..با شما بازی کردم…با شما شعر خوندم و با شما صحبت کردم.

امروز اگر این گونه براتون می نویسم…افتخار می کنم چون شاید اگر اوایل کارم می خواستم حرفی از کار کودک بزنم این قدر ساده و صادق نبودم اما الان چون به عینه کودکی ام را دیدم راحت می تونم بهتون بگم در کنار همه سختی ها بی خوابی ها بی مهری ها و دشواری ها همچنان کودکی ام را حفظ کردم.

.

.

راستی

بعد از اخرین برنامه شبکه کودک پورنگ بهم گفتند که می خوایم یک گزارش کوتاه  ازت ضبط کنیم که به هنگام تحویل سال از شبکه یک پخش بشه….و پرسیدند :”فکر می کنی کجا بریم که خودت راحت باشی؟”

به ذهنم رسید بد نیست پیش بچه های مریض برویم از طرفی دیگر چون دوربین باهام بود با خودم گفتم “نکند دیگران احساس کنند اومدم خودنمایی و به قول معروف به خاطر چهره ام کار های شعاری انجام بدم ولی بعد پیش خودم گفتم :”خدایا تو بهتر از درون من خبر داری اگر دفعات قبل تنها و بدون هیچ همراه و دوربینی می رفتم تو بودی که ناظر بر اعمال من بودی و امروز هم تو می دونی دوربین فقط وسیله است و هدف عیادت و شادی بچه هاست”

خلاصه سرتون رو درد نیارم رفتم “بیمارستان کودکان مفید”

دوربین مستند همه چیز رو ضبط می کرد و من هم فراموش کردم که دوربین همراه من تصاویر رو ضبط می کنه.

نمی خوام همه چیز رو توضیح بدم چون مطمئینا وقتی پخش بشه با نگاه تیز بینتون متوجه حالات درونی من خواهید شد اما چیزی که دوربین به خاطر تموم شدن نوار نتونست ضبط کنه دیدن دختری به نام زهرا که ۱۲ ساله بود و در اتاقی تاریک داشت تلوزیون تماشا می کرد به محض دیدن من با همه ناتوانی و دردی که داشت به مادرش گفت:”مامان!صبح یادته بهت گفتم احساس می کنم امروز عمو پورنگ میاد اینجا؟؟”

شنیدن این جمله من را تکان داد و از نگاه های بهت زده مادر و تایید جمله دخترش که:”دخترم درست گفته عمو پورنگ امروز صبح به محض به هوش اومدن بعد از اتاق عمل همین جمله رو به زبون اورد!!!!”شگفت زده شدم…

خدایا چقدر دل ادم ها به هم نزدیکه!!!

با این حال فکر می کنم زمانی که این گزارش پخش بشه من ایران نباشم.

برام دعا کنید

البته من هم براتون دعا می کنم.

تا دست نوشت بعدی…..خدانگهدار.

لینک مطلب:

تاکنون جزء‌های یک و 30 قرآن کریم را برای نوجوانان ترجمه و منتشر کردم و قصد دارم کل قرآن را برای این گروه سنی ترجمه کنم

لینک مطلب:

گاهی بزرگترها نیز با یکدیگر چنین رفتار میکنند و جواب میگیرند

لینک مطلب از وبلاگستان:

چگونه به کودک بگوییم «نه»؟

فرزندان ما هم ممکن است در برخی مواقع خواسته‌هایی داشته باشند که برآورده کردن آنها به صلاح نباشد. با چنین فرزندانی چه برخوردی باید داشته باشیم و چگونه می‌توانیم آنها را قانع کنیم؟

 در این مواقع شما چه برخوردی با آنها دارید؟

درخواست فرزندان بر اساس میل و نیاز آنها است اما در برخی مواقع برآورده کردن این میل و نیاز، ممکن است به مصلحت نباشد. ارضای خواسته‌ها و نیازها باید به گونه‌ای باشد که راه را برای رشد شخصیت فرد باز کند. به این معنی که اگر همیشه همه خواسته‌های ما بدون کوچک‌ترین مانعی برآورده شود، آن گاه از وضعیت موجود احساس رضایت کرده و هیچ تلاشی برای بهبود شرایطی که در آن هستیم انجام نمی‌دهیم و به دنبال پیشرفت نخواهیم بود. اصولا پیدایش نیازها و خواسته‌های تازه که محرکی برای حرکت رو به جلو است نتیجه این است که به برخی از خواسته‌های خود نرسیده‌ایم. بنابراین ما در حالی که نیاز فرزندان خود را برآورده می‌کنیم، باید آنها را آماده کنیم که از لحاظ شخصیتی، اجتماعی و روانی به پله‌های بالاتری دست پیدا کنند.

 چگونه باید چنین پله‌هایی را بسازیم تا فرزندانمان از آن بالا بروند؟

اول اینکه خواسته‌های معقول باید ارضا شود؛ چرا که محرومیت و ناکامی در دستیابی به خواسته‌ها، شخص را در آینده از لحاظ شخصیتی و زندگی فردی با مشکل مواجه می‌کند.

دوم اینکه ارضا و پاسخگویی به این خواسته‌ها باید نسبی باشد. در فلسفه «روزه گرفتن»گفته می‌شود که ما باید به عمد گرسنگی بکشیم و در مقابل سختی گرسنگی ایستادگی کنیم. این موضوع به ما یاد می‌دهد که با دیگر سختی‌های زندگی چگونه برخورد کنیم.

 «ناکامی بهینه؟»

یعنی در برخی موارد واقعا صلاح نیست به نیازهای فرزندانمان پاسخ دهیم.

 چگونه باید این کار را انجام بدهیم؟

فرزندان ما هنگامی دارای شخصیت سالم هستند که دو خصوصیت در آنها وجود داشته باشد. خصوصیت اول، شناخت واقعیت‌ها و شناسایی محدودیت‌ها و فرصت‌هایی است که وجود دارد. یعنی آموزش این نکته که در زندگی موانع و ناکامی‌هایی وجود دارد، خودش می‌تواند یک هدف تربیتی باشد و به فرزند ما کمک کند که واقع‌نگر بار بیاید و به قول معروف لوس و دردانه نشود. بچه‌های لوس بچه‌هایی هستند که «نه» نشنیده‌اند.

خصوصیت دوم؟

خصوصیت دوم مربوط به تفکر فرزند است. به این معنی که باید متوجه شود دست دیگری نیز در کار است که ممکن است بر وفق مراد او نباشد و او باید راه‌حل مناسب را پیدا کند که اوضاع را به نفع خودش تغییر دهد. تقویت این روحیه در کودک مهم است.

 چگونه می‌توان این روحیه را تقویت کرد؟

بچه‌ها از ما یک تصویر ذهنی به دست می‌آورند که این تصویر، معلول روش ما است. مثلا اگر از کودکی بپرسید که پدر و مادرت چه رفتاری دارند، ممکن است بگوید تا حرفی به آنها می‌زنم، داد می‌زنند یا برعکس، بگوید خیلی حوصله دارد. برخورد ما در مقابل فرزندانمان، هنگامی که نمی‌خواهیم درخواست آنها را برآورده کنیم، باید همراه با اعتماد و صمیمیت باشد و در عین حال باید این رابطه پی‌رنگ‌هایی از جدیت و گفتگوهای دوطرفه داشته باشد. والدین نباید احکام خود را بسته‌بندی کنند و تحویل فرزندانشان بدهند. ما باید برای هر رفتار خود توضیح قانع‌کننده داشته باشیم. در این صورت فرزند یاد می‌گیرد که با محیط اطراف نیز به شیوه‌ای عاقلانه و تحلیلگرانه برخورد کند. احکام بسته‌بندی‌شده باعث می‌شود بچه‌ها دنیا را سیاه و سفید ببینند. در دنیای امروز که بچه‌ها مجراهای ارتباطی زیادی دارند، نمی‌توان به صورت تحکمی برخورد کرد بلکه باید با قدرت استدلال و ارتباط عاطفی برخورد کنیم.

 گاهی خواسته فرزند ما معقول است اما توان پاسخگویی به آن را نداریم. در این حالت باید چه رفتاری داشته باشیم؟

اکثرا در چنین مواقعی سعی می‌کنیم صورت مساله را پاک کنیم و خواسته فرزندمان را نامعقول و غیرموجه جلوه دهیم! این بدترین شیوه برخورد است و فرزند نیز این موضوع را متوجه می‌شود و همین شیوه برخورد، باعث پیچیده شدن موضوع می‌شود. در این حالت باید ما به عدم توانایی خود اعتراف کنیم و دلیل آن را نیز برایش توضیح دهیم. در مواقعی که پدر و مادر توانایی برآورده کردن نیاز فرزندان خود را ندارند، همدلی فرزندان با آنها بسیار مهم است. ممکن است وضعیت مالی خانواده مناسب نباشد، فرزند را باید با این شرایط آشنا کرد و همراهی‌اش را به دست آورد. بعد باید از او بخواهیم که با هم برای رسیدن به آن خواسته تلاش کنیم. نباید خودمان را نسبت به خواسته فرزندمان بی‌تفاوت نشان دهیم. اینکه فرزندمان احساس کند برای خواسته‌های او ارزش قایل هستیم، در او آرامش و احساس اطمینان ایجاد می‌کند.

عمو پورنگ و امیر محمد در حضور دهها هزار نفر در میدان نقش جهان اصفهان برنامه اجرا میکنند و مستقیما از شبکه یک پخش میشود. واقعا باهوش است و عالی هنرنمایی میکند.

لینک خبر:

"کلاه قرمزی 3" در 15 قسمت 30 دقیقه ای ساخته می شود. این مجموعه به کارگردانی "ایرج طهماسب" و نویسندگی "ایرج طهماسب" و "حمید جبلی" به تولید می رسد و بازیگرانی چون "آتیلا پستیانی"، "علیرضا خمسه"، "باران کوثری"، "امین حیایی" و "فلامک جنیدی" در آن بازی می کنند

لینک مطلب از وبلاگستان:

* این نوشته مال هفته پیشه، یعنی قبل از اینکه وبلاگ داون بشه، دلم نیومد منتشرش نکنم:

* یک روز از خواب پا می‌شی
می‌بینی رفتی به باد
هیچ‌کس دور و برت نیست
همه‌ رو بردی ز یاد

* دست خودم نیست این عکسه رو نگاه می کنم حالم بد میشه. این عکس از یک مدرسه تو غزه گرفته شده…

میگم طفلک این بچه ها چه گناهی کردن که تو همچین جایی دنیا اومدن؟ تو این سن و سال از دست دادن یک همکلاسی و یا هم نیمکتی خیلی سخته، خیلی… دارم فکر میکنم اینا اصلا روز اول از درس چی میفهمن؟ یا اون معلمه که داره درس میده وقتی جاهای خالی رو میبینه چقدر احساس بدی بهش دست میده؟ یاد یه پاراگراف از نوشته وبلاگ ملکوت افتادم که همه می‌دانیم که اگر آن حماس هم برود، حماس تازه‌ای و مقاومتِ تازه‌ای می‌روید… با ظلم و آدم کشی نمیشه حکومت کرد، یا لااقل دوام نخواهد داشت…

* این که زاده‌ی آسیایی رو می‌گن جبر جغرافیایی …
آسیا که جای خود داره، زاده خاورمیانه لعنتی هم باشی که دیگه هیچی …:|

لینک خبر:

سازمان ملل متحد در گزارشی اعلام کرد که از زمان آغاز تجاوزات رژیم صهیونیستی به نوار غزه تا کنون بین سه هزار و ١۵٠ تا سه هزار و ۵٧٠ کودک در غزه متولد شده‌اند

لینک مطلب:

We're all familiar with the claim that it's horribly dangerous to allow our children on to the Internet. It's long been believed that the moment a child logs on to the Internet, he will experience a flood of inappropriate sexual advances. Turns out this isn't an accurate representation of reality at all

Social networks are very much like real-world communities that are comprised mostly of good people who are there for the right reasons.