یک سایت چگونه ضد دین میشود؟ زمانی که ماموریت و هویت آن انتقال مفاهیم ضد دینی و ممانعت از انتشار مفاهیم دینی میشود. گاهی همه ی فعالیت یک سایت در همین دو نوع فعالیت اثباتی و انکاری خلاصه میشود و گاهی دیگر محتوای تولیدی آن نیز رنگ و بوی صد دینی میگیرد. چنین سایتی را ضد دینی می نامند.
در بین سایت هایی که از سوی کاربران آن تغذیه میشوند، به دشواری میتوان مدعی شد که اینگونه سایت ها ضد دینی هستند. گاهی به دلیل حضور بیشتر نوع خاصی از کاربران این سایت ها رنگ مذهبی یا ضد مذهبی، هنری یا فلسفی و سیاسی و امثال آن میگیرند.
گاهی پاسخ منفی مدیران یک سایت به حذف مطالبی که به مشرب گروهی از دینداران یا ضد دینان خوش نمی آید، دستاویز چنین اتهاماتی میشود. گاهی نیز مشرب مدیر سایت را بر نمی تابند و چون خویش را دین محض میدانند مخالفان خویش را نیز ضد دین محض میخوانند.
اگر دیده باشیم در تصادفات اتومبیل نیز گاهی روند مشابهی اتفاق می افتاد. منازعه ای رخ میدهد که خیلی زود رنگ دین و ضد دین پیدا میکند و تنها کافی است به ظاهر یا هویت شخصی توهین شود تا موضوع حیثیتی شود و  تعمیق یابد و از دین و هر چه میشود برای تخریب رقیب استفاده کرد.
گاهی نیز اتهام ضد دین مانند نقل و نبات نثار رقبای سیاسی و فکری میشود ولو آنکه آن رقیب یک روحانی یا مرجع دینی باشد. هتاکان معمولا خود رفتاری ضد دینی دارند و دیگران را متهم میکنند. اینکه در محتسب در فرهنگ و ادب ایرانی محبوبیت زیادی ندارد، بی دلیل نیست.

میلیونها پرونده قضایی و زندانیان بسیار برای هر جامعه ای خطرناک است. در آمریکا حدود دو و نیم میلیون زندانی وجود دارد. آمار وحشتناکی است ولی به دلیل ساختار اجتماعی آمریکا و روابط گسسته فرد و جامعه و ثبات نهادهای مدنی و بعضی شرایط دیگر٬ قابل تحمل شده است.
در کشورهایی با بافت سنتی و ساخت های در حال تغییر و شرایط دوران گذار٬ خطرناک است.
بازداشت و برخورد قانونی در حیطه موضوعی یا حوزه ای خاص با صدها نفر:
به معنی التهاب و درگیری هزاران نفر با موضوع دادگاه و زندان
به معنی اقدام و درگیری دهها هزار نفر
به معنی نگرانی صدها هزار نفر
به معنی اطلاع میلیونها نفر
است
شاید این نوع اطلاع رسانی، تعاملی ترین نوع اطلاع رسانی باشد.

آگاهی بخشی و اطلاع رسانی و تعامل اجتماعی مسیر موفقیت حق بر باطل است.

در سایتهای اینترنتی معمولا به سطه سطح از فعالیت توجه بیشتری میشود:
اطلاع رسانی
خدمات رسانی
تعامل اجتماعی
در گذشته اطلاع رسانی بخش اصلی فعالیت ها بود و بتدریج با کثرت خدمات اطلاع رسانی، گرایش به خدمات دیگر اهمیت بیشتری یافت. اامروزه کمتر میتوان سایت معتبری یافت که بخش تعامل اجتماعی نیرومندی نداشته باشد.

همه دروغ می گویند هم آمریکا و هم جمهوری اسلامی  اما این کجا و آن کجا؟

     آمریکا به اقتضای تجربه و تخصص رسانه ای و البته سر سوزنی عقل و شعور انسانی با سرعت و دقت و صداقت در خبرهای بی اهمیت و پیش پا افتاده مشروعیت برای منابع خبری خود ایجاد می کند و جمهوری اسلامی به خاطر حماقت ونادانی یک مسئول دست هفتم مدیریت فلان سازمان بهمان گاهی در کوچکترین مسائل هم با مردم روراست  نیست و لذا مردم معمولا به رادیوی خارجی بقال محل  و حرف های خاله زنکی خانم همسایه بیشتر اعتماد می کنند تا به خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی و خطبه نماز جمعه و ... چرا که  درهمه اش ملاحظاتی بی دلیل و بی اساس به خیال  حفظ نظام می بینند گویی نظام با خبر دستگیری یک فرمانده نیروی انتظامی از هم می پاشد!

    هم آمریکا دروغ می گوید هم جمهوری اسلامی با یک تفاوت : آمریکا کوپن دروغگویی خود را برای  چیزهای بزرگ هزینه می کند و جمهوری اسلامی اعتبارخبری خود را برای چیزهای کوچک ضایع می سازد .

    آمریکا می گوید می خواهم دموکراسی منتشر کنم ودروغ می گوید اما چون در چیزهای کوچک همیشه راست گفته مردمش دروغ بزرگ را باور می کنند و او به ادعای سلاح کشتار جمعی جنگ ویرانگر عراق را آغاز می کند. آمریکا می گوید القاعده تهدیدی برای امنیت بین المللی است در حالی که اصل القاعده را خودش درست کرده اما چون در چیزهای کوچک راست گفته مردمش دروغ بزرگ را باور می کنند و او به افغانستان حمله می کند و ....

    جمهوری اسلامی می گوید برای ایران عزت و استقلال حاصل کرده ام و از یوغ بردگی بیگانه نجاتتان داده ام و راست می گوید اما چون در چیز های کوچک و بی ارزش با مردم صادق نبوده برای قانع کردن مردم باید زور بزند .

    جمهوری اسلامی می گوید انرژی هسته ای نیاز مسلم و حق طبیعی و سبب عزت ماست و راست می گوید اما چون در چیزهای کوچک دروغ گفته بعضی از مردم به سختی درستی این ادعا را می پذیرند

   همه دروغ می گویند اما با این تفاوت :

    در آمریکا اگر یک سناتور دزدی کند اگر یک کشیش به کودکان تجاوز نماید اگر حتی رئیس جمهور با کارمند ش بخوابد و... اعتبار و مشروعیت کل نظام شان را برای نجات یک سناتور هزینه نمی کنند واز جیب آبروو حیثیت کیان آمریکا به ماله کشی و رفع و رجوع خطای او نمی پردازند

    اما در ایران اگر یک عضو شورای نگهبان یا یک نماینده مجلس خبرگان یا حتی یک فرمانده جزء نیروی انتظامی خطایی کند همه حیثیت کشور و اعتبار نظام و آبروی رهبر وبدتر و بالاتر از همه اعتقادات دینی مردم برای نجات احتمالی سردار فلان و حجت الاسلام بهمان هزینه می شود!

    همه مردم در کوچه و بازار و اس ام اس موبایل و توی مترو و تاکسی از افتضاح فلان  فرمانده نیروی انتظامی حرف می زنند و ... و آن وقت منابع رسمی  نظام جمهوری اسلامی یک روز تکذیب می کنند و یک روز می گویند در دست بررسی است و گاهی هم اصلا به روی خودشان نمی آورند و ... انگار نه انگار که مردم همه کاره اند و به اعتبار اجازه آنان شما چند روزی مسئولیت دارید و بدتر اینکه گاهی این برخوردهای خبری چنان توهین آمیز می شود که انگار مردم ایران مشتی حیوانند و هیچ نمی فهمند و...

     حالا ای کاش قضیه فقط نادانی صدا و سیما و نهادهای رسمی خبری در حوزه سیاست بود ... بدبختی این است که از روضه امام حسین تا عید غدیر و آیات قرآن همه را با هم می آمیزند وبا باور رنگ باخته بخشی از نسل جوان بازی می کنند و حتی در عرصه سیاست تنها برگ هنوز اندکی  باقیمانده یعنی ولایت فقیه و رهبری فهیم و تنها را برای پوشاندن بی عرضگی و ناتوانی خود هزینه می کنند و ...

در ماجرایی مانند انفجار شیراز این موضوع دوباره به چشم آمد: مردم بعد از ساعت ها سکوت از حادثه تصادفی بودن انفجار یک کپسول گاز تا توطئه بیگانگان و از آسیب های جزئی تا کشته و زخمی شدن صدها نفر را شنیدند! چه چیز را باور کنند؟ یکی نیست بگوید برادران بزرگوار وقتی تمام اهتمام نیروهای انتظامی و امنی شد دستگیری چند جوان در یک زیرزمین و بعد اعلام افتخار آمیز خبر ضبط آلات موسیقی آنها و  ... وقتی تمام مشکل آقایان شد اندازه روسری خانم ها معلوم است نخ از دست در می رود و ...