بعضی از اصحاب رسانه به تدریج در حوزه رسانه های سیاسی فعال میشوند و رنگ و بوی سیاست میگیرند. با توجه به عدم بلوغ فضای سیاسی کشور و به طور مشخص  فقدان رابطه منظم فکری بین مبدء اندیشه سیاسی و فعالین سیاسی، این افراد به صورت فعالان سیاسی و بدون رابطه با مبدء فکر سیاسی در می آیند و به دلیل موقعیت رسانه ای شان، زیر سایه نقش رسانه ای تاثیرگذارشان فعالیت سیاسی میکنند.
نوسان هویت و موقعیت آنان در عرصه فعالیت سیاست و رسانه تابعی است از مجموعه  متغیرهای شخصی و عمومی آنهاست و کمتر به تلاش جمعی اندیشمندان و کنشگران سیاسی در قالب حزب و گروه سیاسی مرتبط میشود.
مزایای نقد دیگران از موضع ژورنالیست مستقل موجب میشود که فعالیت سیاسی خود را ذیل پوشش فعالیت رسانه ای انجام دهند به امید اینکه هزینه های سنگین فعالیت سیاسی را کمتر بپردازند، ولی در عمل هزینه های فعالیت سیاسی را می پردازند. از جنس سئوالات و جهت گیری هایشان میتوان سمت و سو و ماهیت متغیر فعالیت سیاسی شان را به خوبی دریافت.
با تغییر گرایش عمومی روشنفکری جامعه، این فعالین سیاسی به ظاهر ژورنالیست، شدیدا متاثر میشوند و تغییر مسیر و سرعت میدهند.
 در مورد نیک آهنگ کوثر نیز احتمالا و  به تدریج شاهد جرخش های بیشتری از وی بعنوان یک فعال سیاسی خواهیم بود. این چرخش ها گاهی انبساطی و متضمن خروج از محور رسانه ای و روشنفکری است  و گاهی بالعکس انقباضی و همگرایانه  با اصحاب رسانه و فعالین سیاسی داخلی است.
نیک آهنگ ضمن حفظ ادبیات پرخاشگرایانه اش، همانند حسین درخشان با تعدیل نسبی ظاهر ادبیاتش و ضمن فریاد مرز بندی هایش، به اردوگاه منتقدین نرم تر باز میگردد تا بتواند مواضع فعال سیاسی بودنش را در رفتار رسانه ای اش پوشش دهد. رفتار پیشین و تا حدی فعلی وی آنقدر پرخاشگرایانه و ضد چارجوب هاست که در قالب فعال سیاسی اصلاحگر نیز نمیگنجد چه برسد به اهل رسانه بودن و احیانا شخصیت مستقل رسانه ای بودن. به همین دلیل به احتمال زیاد، سیاست بازگشت در پیش خواهد گرفت و از مسیری که احمد باطبی و محسن سازگارا رفته اند، نخواهد رفت. 

بعضی در لابلای کتاب و کاغذ و اینترنت و برنامه های داستانی و جلسات خانوادگی و دوستانه کوچک و بزرگ و موزیک و غیره شبکه های تلویزیونی و غیره، حکومت و سیاست را فراموش میکنند یا بهتر بگویم تلاش میکنند تا فراموش کنند ولی حکومت بر آنها به نسبت هایی حکم می راند.
راهی جز توجه به حکومت و بهبود شرایط آن وجود ندارد.دین و راه و روش واقعی انسان با سیاست پیوند میخورد.
امام خمینی میفرموند که سیاست ما عین دیانت ماست. شاید بشود گفت که با بی سیاستی و کناره گیری از آن از دین نیز دور میشویم.

لینک مطلب:

سخنگوی قوه قضائیه مصادیق جرم سیاسی را برشمرد و تاکید کرد: صرف انتقاد از نظام سیاسی یا اصول قانون اساسی جرم نیست. 

علیرضا جمشیدی صبح امروز در نشستی خبری در پاسخ به این سوال که "فعالیت سیاسی در چه صورت جرم سیاسی محسوب می‌‏شود" گفت: به تازگی لایحه‌‏ای را در بخش تعزیرات تصویب کردیم که در آن فعالیت‌‏های تبلیغی موثر علیه نظام،‌برگزاری اجتماعات و یا راهپیمایی غیرقانونی، نشر اکاذیب به طور گسترده و یا تشویش اذعان عمومی از طریق سخنرانی در مجامع عمومی ،توزیع اوراق چاپی، تلاش موثر برای اختلاف‌‏افکنی میان ادیان و مذاهب به عنوان جرم سیاسی عنوان شده است. 
وی گفت:‌در یکی از تبصره های این قانون آمده؛ صرف انتقاد از نظام سیاسی یا اصول قانون اساسی، اعتراض به عملکرد مسوولان کشور یا دستگاه‌‏های اجرایی بیان عقیده در امور سیاسی، اجتماعی، اقتصاد جرم محسوب نمی‌‏شود.

اینکه باید مواظب حرکات رقیب و دشمن در امور مختلف باشیم، حرف درستی است ولی اینکه همه زندگی مان را ول کنیم و به او بیندیشیم و با او خود را تنظیم کنیم، منطقی نیست. 
تنظیم حرکات خود به صورت مخالف حرکات دشمنان یا رقبا، نه تنها حکایت از هوشمندی ندارد، که حکایت از نوعی تنظیم و آلت دست شدن دارد.
روند تصمیم سازی و تصمیم گیری بایستی متکی بر مبانی خودی باشد و نه مبانی بیخودی! یا غیر خودی!
تجربه سخن گفتن بر عکس با کودکان را که فراموش نکرده ایم!

کارکرد فناوری اطلاعات در مردم سالاری و انتخابات به برگزاری دقیق و صحیح انتخابات محدود نمیشود. موارد دیگری نیز قابل ذکر است. از آن جمله:
منتخبان میتوانند با موکلان خود و خواسته های آنان در تماس باقی بمانند.

مذاکرات سیاسی هر چقدر برپایه های موقعیت واقعی طرفین در نقشه سیاسی جهان باشد، واقعی تر است.
زمانی که دو کشور با منافع ملی متفاوت (غیر مرتبط) در کنار یکدیگر قرار میگرند: ایران و بورکینافاسو: دیپلماسی نمایشی
زمانی که دو کشور با منافع ملی متفاوت (متضاد) در کنار یکدیگر قرار میگیرند: ایران و آمریکا: دیپلماسی برای کاهش زیان
رفتار ایران با آمریکا در زمان دولت نهم تا حدی از جنس اول است. یعنی به لفاظی های دیپلماتیک مربوط است و گرنه شرایط برای تفاهم و نزدیکی در واقعیت موجود نیست. اخیرا نیز این موضوع در موضع گیری های طرفین بیشتر دیده میشود.

گرایش های سیاسی مختلف در وبلاگستان نمایندگانی دارند. تعریف و مشخص شدن این گرایش ها به انضباط سیاسی وبلاگستان کمک میکند. در این صورت طرفداران هر جریان با همفکرانشان تعامل نزدیک تری برقرار میکنند و جریانات آنارشیست و تخریبگر به حاشیه رانده میشوند و در نهایت نقش آگاهی رسانی وبلاگستان به نتایج عملی بیشتری منجر میشود.

بعضی قضاوتها شدیدا از قدرتهای حاکم در جوامع متاثر است. وقتی کسی یا جریانی بر مسند قدرت است، نوعی گرایش تمکینی نسبت به آن در بین عموم و نه صرفا عوام شکل میگیرد. این حس بصورت ناخواسته و غیرانتخابی ترویج میشود. وقتی که شرایط ملتهب و مستعد تغییر میگردد، همین دسته که در خدمت قدرت هستند، زودتر از بقیه آن را رها میکنند و منفعل میگردند. بخشی از این گروه نیز به فعالین تغییر وضع موجود می پیوندند.
دسته دیگر برعکس، با هر قدرتی معارضند. آموخته اند که مسئولیت نپذیرند و موقعیت نقد را رها نکنند.
و البته هستند کسانی که انتخاب آگاهانه را مقدمه زندگی شرافتمندانه در این دنیا و عاقبت به خیری می دانند. وکالت اندیشه خود را به دیگران نمیدهند و اثبات و نفی شان انتخابی آگاهانه و مستمر است.

سیاست قدمهای کوتاه بسیاری دارد
کسانی که حرکت مینیاتوری را درک نمیکنند، هنر سیاست را درک نکرده اند.

صدای شکست سیاستهای احمدی نژادی از همان روز اول بلند بود ولی همه نمی شنیدند. سر و صدای بلند صدا و سیما و رسانه های حامی احمدی نژاد و تلاش حامیان و پیروان اصولگرایش به حدی بود که سخن گفتن از شکست اقتصادی دولت ثروتمند نهم سخت بود.
امروز نیز باید گفت:
صدای شکست سیاستهای اقتصادی دولت نهم سطحی تر و رساتر است در حالیکه آسیب به زیرساختهای اجتماعی و فرهنی و سیاسی جامعه نگران کننده تر از وضعیت اقتصادی است.

جناح پیروز انتخابات کشور هم اکنون در تمامی رده های ممکن تغییرات گسترده مدیریتی را در برنامه جاری خود دارد تا در راه رسیدن به اهداف و برنامه های اعلان شده و اعلان نشده خود حداکثر کارآمدی را داشته باشد.

فضای ناشی از پیروزی در انتخابات این فرصت را به جناح پیروز می دهد تا همچنان به پیشروی در عرصه مدیریت کشور ادامه دهد.

Woody Allen
I believe there is something out there watching over us. Unfortunately, it’s the government. (1993)

============================

Lord Acton (1834 – 1902) British historian
Power tends to corrupt and absolute power corrupts absolutely. (3 April 1887)
قدرت به نابودی میل میکند و قدرت مطلقه بطور مطلق نابود میشود.
Great men are almost always bad men, even when they exercise influence and not authority.  مردان بزرگ تقریبا همیشه مردانی بد هستند حتی زمانی که از نفوذ و تاثیر(کلام و شخصیت خود) به جای قدرت استفاده میکنند

A friend in power is a friend lost.
بارها تحربه کرده ایم. دوستی را که به موقعیتی میرسد و ما را فراموش میکند. اگر هزاران بار چنین شده است گاهی نیز دوستانی را که به واقع معذورند به همین حکم رانده ایم.

========================

Elections are won by men and women chiefly because most people vote against somebody rather than for somebody.
این نوشته را که دیدم یاد انتخابات دوم خرداد و سوم تیر افتادم. دوران عجب بازیگری است.
=========================

=========================

آیا خدایان در کنار قوی تر ها قرار گرفته اند؟ اگر این سخن دوران باستان صحیح هم باشد باید گفت که خدا در کنار ضعفا قرار دارد.

===========================

خیلی چیزها قبلا بود که الان نیست. بعضی چیزها هم الان هست که قبلا نبود. یه چیزی که قبلا خیلی زیادتر بود اعتماد به نسل جوان است. یه جوان بیست و چند ساله میتونست وزیر بشه. فرمانده بشه. ولی الان اعتماد کردن به جوانان حماقت تلقی میشه هیچ تازه حق همون جوونها هم در خیلی زمینه ها نادیده گرفته میشه.

این عکس نخست وزیر کشورمون در سالهای بحران و دفاع مقدس است. کسی که ازش خواستند بیاد به صحنه سیاسی و نیامد. با اینکه در رئیس جمهور شدنش کسی شک نداشت. چه مخالفانش چه موافقانش. چرا نیامد بحث دیگه ای است ولی اینکه اینقدر جوون بود و همه با تجربه ها و مسن ها بهش اعتماد میکردند یه درس است که الان کمتر کسی یادشه.