افزایش دو راهی ها
نشان از افرایش انتخاب ها است
و گواه تغییر شرایط است
افزایش دو راهی ها
نشان از افرایش انتخاب ها است
و گواه تغییر شرایط است
عدالت از نظرگاه شیعه از اصول دین است. عدالت چه در بعد نظر و جهان بینی و چه در حوزه ایدئولوژی و عمل اهمیت زیادی دارد. مکاتب زیادی با محور قرار دادن عدالت پدید آمده اند و بالنده شده اند.
در زندگی فردی و اجتماعی انسان نیز عدالت اهمیت زیادی دارد. عدالت فردی گرچه نسبی تعریف شده است ولی حد و مرزهای خود را دارد و عبور از مرزهای عدالت فردی، پیامدهای خاصی برای انسان به همراه دارد. یک انسان که حریم عدالت ش را شکست، در یک جامعه سالم، طرد میشود.
در عرصه اجتماعی عدالت موضوع مستقل و مطرح تری است. عدالت از مهمترین اهداف جوامع بشری است. در جامعه ای که عدالت جای خود را به ظلم دهد، زندگی فردی و اجتماعی مختل میشود. در حالیکه کفر در وهله ی اول حوزه اندیشه را آلوده میکند و برای ایجاد اختلال در حیات فردی و اجتماعی، نابودی عدالت را هدف خود قرار میدهد. شاید به همین جهت است که گفته اند:
الملک یبغی مع الکفر و لایبقی معل الظلم
و شاید به همین جهت میگویند: عالم در انتظار موعود عج است.
بعضی فکر میکنند که طرح آزادی های اجتماعی ولو فراتر از عرف و قانون و دین، راه حل کاهش احساس مسئولیت و به اصطلاح روشنفکری نسل جدید است. در شرایط عقب نشینی و تلاطم چنین انتخابی وجود ندارد و بر عکس ملاحظات مرتبط با آزادی و عدالت سیاسی اهمیت مضاعفی می یابند.
میگویند
مرگ و رفتن ما از این دنیا و به جایی که میرویم
به نوع زندگی مان در همین دنیای انتخاب ربط دارد
چگونه زندگی میکنیم؟
چگونه و از میان چه انتخاب میکنیم؟
چه چیز و کسی ذهن و ذل ما را به خود مشغول ساخته است؟
هر آنچه باشد
رنگ الهی دارد
و به میزانی که الهی تر باشد
ماندگار تر است
عدالت بیش از هر کس بر فرمانروایان فرض و واجب است
و آزادی بیش از هر کس بر مردمان
و این دو
چون دو جریان حیاتبخش
جامعه را از صدر تا ذیل
پاک میکند
رهبران عادل
جامعه ی آزاد
به راه حق نزدیکتر است
عدالت بی آزادی : کمونیسم ویرانگر است
آزادی بی عدالت : سرمایه سالاری استعمارگر است
و ابزار استعمار و ویرانگری : زور است
کسانی که داعیه دار عدالت بدون آزادی هستند در دنیای کهن و امروز سابقه ای روشن دارند. کمونیست ها و در راس آنها اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بزرگترین داعیه دار این جریان بود. تیغ مستبدان این طایفه بیشتر متوجه مردم کشورهای خودشان است و در برابر مردم دیگر کشورها شعار از برابری میدهند.
در برابر این جریان، داعیه داران آزادی بدون عدالت قرار دارند که آنان نیز سهمی عظیم در جنایات علیه بشریت دارند و به خصوص برای کشورهای دیگر جنگ و فقر و فساد به ارمغان می آورند.
این دو جریان قطعا در تلاش اند که حرکت مستقل نهضت اسلامی ملت ایران را به چالش بکشند و شعار نه شرقی نه غربی را خدشه دار کنند. نباید فراموش کنیم که روس ها و غربی ها اگر هم از ما حمایت میکنند، مبتنی بر منافع خودشان است و ما نباید:
١. مسیر اصلی خود را گم کنیم و تابعی از موافقت و مخالفت آنها باشیم.
٢. آنها را به اندرونی های تصمیم گیری هایمان راه دهیم و نسبت به اهداف آنها، به خصوص آنهایی که دشمنی شان را در حق ملت ما ثابت کرده اند، احتیاط کنیم.
٣. فراموش کنیم که راه اصیل ما اسلام ناب محمدی است که آزادی و عدالت را توامان تضمین میکند.
تصور میکنم این روزها روس ها و غربی ها در سطح کلان و همسایگان (که رقبای سیاسی و اقتصادی منطقه ای ما هستند) خوش به حال ترین ایام را میگذرانند.
به امید آنکه دشمن شاد نشویم
آمین
نظام ما دو پایه دارد که هر دو در قانون اساسی به خوبی تشریح شده اند:
جمهوریت که سمبل مردم سالاری و سیاست متکی بر مردم و آزادی است. بر اساس همین نظام مردم سالار است که عده از صدر تا ذیل مستقیم و غیرمستقیم توسط مردم منصوب میشوند.
اسلامیت که سمل محتوای دینی و عدالت خواهانه و خداجویانه و حمایت از تمامی ارزشهای مطلوب است
کسانی که به یک یا هر دو پایه نظام را حمله میکنند و تصور میکنند نظام در جای دیگری محفوظ است اشتباه میکنند. مردم و مسئولان دلسوز اجازه چنین اشتباهی را تا کنون نداده اند و ان شاء الله بعد از این نیز نخواهند داد.
یکی از مهمترین موقعیت های اجتماعی که دقیقا به مردم ربط دارد و در طول تاریخ شیعه همیشه ملجا کسانی بوده است که رجوع میکرده اند، مراجع دینی بوده اند. بزرگان دینی به میزانی که مورد توجه مردم بوده اند، اهمیت و ارزش اجتماعی بالاتری داشته اند و این رابطه نزدیک مردم و مراجعه دینی بسیار مهم است.
هرگاه اعتبار و احترام یک مرجع دینی نزد مردم یا به نوعی اعتماد مردم به وی کاهش یابد، مبتنی بر اختیار فردی از آن مرجع دینی بازگشت میکنند به مرجع دینی دیگری. مرجع دینی بر اساس استانداردها و ضوابط دینی و صلاحیت های شخصی اصالتا معتبر میشوند و بر اساس پذیرش مردم اعتبار و منزلت اجتماعی می یابند. عدالت و علم دو شرط مهمی است که در بالاترین سطح مد نظر خواهد بود.