لینک مطلب:

بعد از انقلاب، در بین همه علما و روحانیونی که در جریان انقلاب پس از امام حضور داشتند تنها کسی که با همه وجودش ضرورت تحزب را احساس کرد شهید بهشتی بود و این شخصیت با همه تهمت‌های قدرت‌‌پرستی، اصلی‌ترین هدف خود را ساماندهی نیروهای سیاسی قرار داد و تا لحظه شهادت نیز در حزب فعال بود و شهادت وی نیز در قتلگاه حزب رخ داد.
کرباسچی ادامه داد: بعد از شهید بهشتی تنها روحانی که به ضرورت تحزب تاکید و حزب ایجاد کرد کروبی بود البته بعضی از روحانیون تشکیلاتی راه می‌اندازند اما برمبنای کاریزماگری و مرید و مرادی حتی برخی روحانیون سانتی مانتال.

دبیرکل حزب کارگزاران سازنگی عنوان کرد: مرحوم شهید بهشتی انواع و اقسام تهمت‌ها را به جان خرید درحالی که همانانی که این سخنان را به زبان می‌آوردند خودشان خشن‌ترین راه‌ها را انتخاب می‌کردند.

کرباسچی اظهار داشت: هر آدمی با هر مسلکی به زندان افتاده، کروبی راه می‌افتد و موضوع را پیگیری می‌کند اما آنها که قیافه روشنفکری می‌گیرند و با گفتن مسائل روشنفکری و اصلاح‌طلبانه ژست جامعه مدنی می‌گیرند طعم زندان و زوزه‌های سگ‌ها در پس بند‌های انفرادی و نمور اوین را نکشیده‌اند.

کرباسچی با بیان اینکه ما توقع معجزه هم نباید داشته باشیم به جوانان حزب اعتماد ملی توصیه کرد: در راس حزب شما یک روحانی مبارز و زجرکشیده ایستاده که در مجموعه نیروهای مبارز کشور بعد از رهبر انقلاب و آقای هاشمی رفسنجانی کسی را در مسیر فداکاری و ایستادگی در جایگاه کروبی نداریم.

کرباسچی اظهار داشت:‌ ما از کروبی انتظار معجزه تغییر جهان نداریم، ما برای دفاع از حیثیت نیروهای انقلاب و پاسداری از ارزش‌های امام، کروبی را برگزیده‌ایم و باید در این مسیر حرمت‌ها را نگه داشته و با بینش و تحلیل در این مسیر حرکت کنیم.

لینک مطلب:

زندان ایستگاهی برای سیاستمداران جهان سوم است.سیاستمداران زیادی در کشورهای مختلف جهان سوم به زندان رفته اند.برخی از  این زندان رفته ها با زندان خود اعتباری دست وپا کرده اند که جهان ناگزیر به ستایش در برابر اراده صلح طلبانه آنان شده است.ماندلا. برخی هم از این زندان رفته ها به کاخ رفته اند وبرعکس چه راههایی که از کاخ ها به سیاه چاله ها راه نداشته است.جهان سوم از این دست تجربه ها زیاد دارد

هر حکومتی در زندانش بهتر دیده می‌شود

 پیش بردن نظر اگر مخل وحدت جمعی باشد مفید نیست و من در وضعیت کنونی جامعه و کشور هیچگاه در بازی های فراکسیونی و اکثریت و اقلیت حزبی نخواهم افتاد

نظرسنجی الان جواب نمی‌دهد و من می‌توانم بدون هزینه مالی به  دوستان اصلاح‌طلب که نظرسنجی می‌خواستند جواب علمی را بگویم اما  این پاسخ دردی از آنها دوا نمی‌کند، مشکل این است که نظرسنجی مانند دستگاه‌های سنجش آلودگی هوا نیست، نظرسنجی برای جوامعی است که نظر وجود داشته باشد و نظر منتقل شده باشد مثلا در آمریکا جامعه مستعد نظرسنجی است که رقبا رقابت دارند و مشورت می‌کنند و مسیری طی می‌شود و در آخر هم یک نفر انتخاب شود اما در ایران  و در شرائط کنونی که در یک هفته ممکن است کل جریان زیر و رو شود معنایش این است که اصلا زمینه‌ای وجود ندارد که نظر شکل بگیرد که حالا آن را بسنجیم و از لحاظ تکنیکی اشکال دارد و پیچیدگی‌های آن از چیزی که برخی فکر می‌کنند بیشتر است. بنابراین نظرسنجی سهل و ممتنع است، هر کسی می‌تواند آن را انجام دهد و هیچ کسی نمی‌تواند به این راحتی آن را انجام دهد

مطلب کامل را در ادامه بخوانید

میلیونها پرونده قضایی و زندانیان بسیار برای هر جامعه ای خطرناک است. در آمریکا حدود دو و نیم میلیون زندانی وجود دارد. آمار وحشتناکی است ولی به دلیل ساختار اجتماعی آمریکا و روابط گسسته فرد و جامعه و ثبات نهادهای مدنی و بعضی شرایط دیگر٬ قابل تحمل شده است.
در کشورهایی با بافت سنتی و ساخت های در حال تغییر و شرایط دوران گذار٬ خطرناک است.
بازداشت و برخورد قانونی در حیطه موضوعی یا حوزه ای خاص با صدها نفر:
به معنی التهاب و درگیری هزاران نفر با موضوع دادگاه و زندان
به معنی اقدام و درگیری دهها هزار نفر
به معنی نگرانی صدها هزار نفر
به معنی اطلاع میلیونها نفر
است
شاید این نوع اطلاع رسانی، تعاملی ترین نوع اطلاع رسانی باشد.

معنای گریه در بازداشتگاه متفاوت است. وقتی کرباسچی در باره این موضوع صحبت کرد، برایم خیلی جالب بود. در بازداشتگاه، باورهای بی مبنا می ریزد.

سال گذشته در چنین روزی یعنی هجدهم اردیبهشت ۸۶ کمی از ساعت ده  صبح گذشته در دفتر پرشین بلاگ واقع در خیابان دکتر بهشتی شماره ۳۰۰  با ارائه ی حکمی به امضای دادستان محترم تهران آقای سعید مرتضوی بازداشت شدم. یکسال از آغاز بازداشت ۵۱ روزه گذشت.

===================

پس از بهت چند ثانیه ای به خودم آمدم و سعی کردم آرامش درونم را حفظ کنم و دوباره پشت میز قشنگم روی صندلی نشستم و نفس عمیق کشیدم.
ظرف چند ثانیه موبایل و نوت بوک را خاموش  و آماده تحویل کردم. شرایط سختی بود٬ خیلی سخت.
حدس میزدم که موضوع پیگیری چیست٬ ولی باورش برایم دشوار بود که روش پیگیری چنین باشد. از یک سو انتظار پیگیری موضوع ربوده شدن دوست عزیزم را داشتم و از سویی باورش مشکل بود که به این روش عمل شود.

==================

گریزی نبود باید میرفتم. ادب ماموران تا حدی دلگرم کننده بود ولی اصل قضیه از همه چیز جز امید به مرگ مهمتر می نمود. رنج بازداشتی به اصطلاح اهل وب خفن.

==============

معاون اداری مالی شرکت را صدا زدم و ماجرا را به وی گفتم و خداحافظی کردیم و برای ۵۱ روز رفتیم که رفتیم. ۵۱ روزی که همه ی لحظاتش ابدی بود.

===================

الان که این یادداشت را مینویسم تصور میکنم که آیا نمیشد بصورت قانونی و مکتوب چند روز قبل احضاریه میفرستادند و یا مثلا روز قبلش زنگ میزدند و برای هجدهم اردیبهشت ساعت ۱۰ صبح در فلان جا احضار میکردند. اگر هم قرار به بازداشت و زندان بود،  همانجا بازداشتم میکردند. تازه به اصل موضوع اتهام کاری ندارم.

==========

عقربه ساعت به نه و ده نزدیک میشود. باید رفت.  امروز راهی نزدیک و فردا راهی طولانی تر.

خدا عاقبت همه ما را ختم به خیر کند

والعاقبه للمتقین

سال گذشته همین موسم بود که یک قرار وبلاگی تنظیم کردیم برای پنج شنبه که به تقدیر الهی سه شنبه هیجدهم اردیبهشت یکهزار و سیصد و هشتاد و شش ساعت ده صبح برای پنجاه و یک روز مهمان زندانبان و بازداشت شدیم.
امسال به دوستان گفتم قرار وبلاگی دیگری تنظیم کنند که نکردند.
به هر حال اون قرار وبلاگی ربطی به بازداشت بنده نداشت. از من گفتن.