لینک مطلب

عبدالجبار کاکایی شاعر سرشناس کشورمان با انتشار مطلبی کوتاه به فیلم اخراجی ها انتقاد کرد.

وی نوشت:

لینک مطلب:

فاطمه رجبی به اطلاعیه‌ای که توسط میرحسین موسوی درباره مطلب ابراهیم نبوی منتشر شده بود، پاسخ گفت.

فاطمه رجبی که در جمع دانشجویان ستادهای دکتر احمدی‌نژاد، بعد از ظهر روز پنج‌شنبه گذشته در دانشگاه امیرکبیر سخن می‌گفت، با بیان این که دو نگاه سیاسی و غیرسیاسی می‌توان به این ماجرا داشت، گفت: در مورد اطلاعیه آقای موسوی یک نگاه سیاسی است که وی برای اطلاع جامعه از محتوای آن هجویه و نه‌ طنز این اطلاعیه را صادر کرده است. یعنی موسوی افراد جامعه را به خواندن آن هجویه و مطالب مبتذل علیه من سوق داده است. زیرا غیر از اصلاح‌طلبان کسی مطالب سایت فیلترشده این فرد را نمی‌خواند که در این صورت او را هرگز نمی‌بخشم. مطلب دیگر این که وی برای مطرح‌شدن خود به عنوان فردی دارای سعه‌صدر و شعار تحمل مخالف به این کار دست زده است. اما ما خاتمی را با این شعارها دیدیم، او در مورد خود من به علت نوشتن مقاله «سخنی با حافظان شریعت» به سه وزارتخانه دستور تعقیب و پیگیری داد. نکته دیگر آن است که موسوی قصد جمع‌کردن آرای زنان جامعه را داشته است وگرنه جمله «بازشدن یا بازبودن میدان سیاست برای زنان و ...» چه معنایی دارد. مگر تاکنون میدان و عرصه سیاسی برای زنان باز نبوده است.

فاطمه رجبی در ادامه افزود:‌ اما نگاه غیرسیاسی این است که گردانندگان ستاد موسوی اطلاعیه را نوشته‌اند، همانگونه که او را وارد عرصه کرده‌اند. این نگاه بیشتر مشخص می‌کند که هدف اطلاعیه تخریب اینجانب بوده و در واقع این کار ذم شبیه به مدح می‌باشد.

فاطمه رجبی گفت؛ چند نکته در مورد این مطلب وجود دارد و گفت: یک نکته این که اگر مهندس موسوی واقعا هدف صحیحی داشت و خود صادرکننده اطلاعیه بود می‌توانست فقط از این مجرم ضدانقلاب و اسلام‌ستیز تبری بجوبد. دوم این که او این محکوم ضدانقلاب را یک نویسنده مقیم خارج نامیده و نه یک ضدانقلاب فراری و پناهنده به بیگانگان که یک جرمش در محاکمه «مشروب‌خواری» بود! سوم این که موسوی حداقل باید به آزادی اندیشه قلم و بیان در اسلام اشاره می‌کرد و تساوی زن و مرد مسلمان را در این عرصه تاکید می‌نمود. چرا در تمام اطلاعیه یک کلمه از اسلام، مسلمانی و زن مسلمان حرفی زده نشده است. چهار: این فرد ضدانقلاب هجویه‌نویس است، نه طنزنویس دارای قلمی شیرین! آن‌گونه که موسوی قلم مستهجن ضداسلام او را در ادبیات ایران ماندگار خوانده است!!! پنج، موسوی باید می‌دانست در فتح مکه که پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله فرمان عفو عمومی دادند تنها یازده نفر را از این حکم استثنا کردند و فرمودند اگر اینها به پرده خانه خدا هم آویزان باشند باید به قتل برسند. در میان آنها تعدادی زن و مرد هجویه‌سرا علیه اسلام، پیامبر و مسلمانان بود. حال این ضدانقلاب فراری مانند آنهاست، چرا مهندس موسوی او را ضدانقلاب، فراری و اسلام‌ستیز ننامیده است؟! نکته مهم‌تر آن که موسوی باید پاسخ دهد چرا این فرد ضدانقلاب هجویه‌سرا علیه اسلام و انقلاب به حمایت او برخاسته است؟!

وی در پایان نتیجه گرفت که دلم برای او سوخت، زیرا در صورتی که خودش اطلاعیه را نوشته باشد، معلوم است، انزوای بیست‌ساله وی را از حال و هوای جامعه چنان بی‌خبر کرده، که نمی‌داند چنین اطلاعیه‌ای بیشتر مسأله‌ساز خواهد بود.

لینک مطلب:

لینک مطلب از وبلاگستان:

خبر:

عادل فردوسی پور معروف به عادل نود و باندش که قصد بر اندازی ورزشی را داشتند متلاشی شد!
مدیر شبکه سه فعالیت عادل فردوسی پور در آن شبکه را تکذیب کرد!
یک منبع آگاه:عادل فردوسی پور مدارک محرمانه تیم ملی را در اختیار آمریکا قرار می داد!
عادل فردوسی پور در راه زندان به دلیل سرما خوردگی درگذشت!

لینک مطلب:

اینجانب به عنوان کسی که مخاطب نامه آن خانم محترم بوده‌ام به جز اطلاع ناصحیحی که در مورد محل منزل مسکونی‌ام به ایشان داده‌اند مابقی این نوشته را نظری در میان نظرات یافتم که یک نامزد انتخابات ریاست جمهوری باید طاقت شنیدنش را داشته باشد

میرحسین موسوی با صدور اطلاعیه‌ای نوشته یک طنز نویس مقیم خارج از کشور را درمورد فاطمه رجبی تقبیح و آن را خلاف اخلاق اسلامی و شان زن ایرانی دانست. به گزارش کلمه، متن کامل این اطلاعیه به این شرح است.

 اینجانب در بیانیه اعلام نامزدی خود از فعالان سیاسی درخواست کرده‌بودم که حتی اگر در معرض توهین قرار گرفتم نسبت به این امر واکنشی نشان ندهند. هنوز مبارزات انتخاباتی چندان گرم نشده است و مطلب غیر قابل تحملی از سوی کسی بیان نگردیده که مقاله خانم نویسنده‌ای در انتقاد از اینجانب موضوع عکس‌العمل قابل تاسف یکی از نویسندگان مقیم خارج از کشور قرار گرفته است. خداوند به قلمی شیرینی طنز می‌دهد و حتی آن را درخور ثبت در تاریخ ادبیات ملتی می‌کند که خود پیشتاز ادبیات بشریت است، اما صاحب آن قلم حد ادب را رعایت نمی‌کند و در مورد آن خانم نویسنده مطالبی به نگارش در می‌آورد که بی‌تردید بیان‌کننده ی آن زمانی که به پختگی برسد و در نظر آورد که چگونه احساس می‌کرد اگر همان جملات به هر علتی و هر بهانه‌ای در مورد زنانی از بستگان خود او بیان شده بود، آرزو می‌کند هرگز آن را ننوشته و هیچ‌گاه در هیچ کجا ثبت نشده بودند. سخت ترین قشری‌گری‌ها و مزمن ترین خصومت‌ها و بدترین نیت‌ها برای بیرون کردن زنان ما از میدان سیاست و اجتماع نمی‌توانند آن جفا را بکنند که چنین مرزشکنی‌هایی موجب می‌شود، به صورتی که حق است اگر با رواج چنین شیوه‌هایی دیگر هیچ زنی جرات اظهار نظر در سطح جامعه را نداشته باشد. اینجانب به عنوان کسی که مخاطب نامه آن خانم محترم بوده‌ام به جز اطلاع ناصحیحی که در مورد محل منزل مسکونی‌ام به ایشان داده‌اند مابقی این نوشته را نظری در میان نظرات یافتم که یک نامزد انتخابات ریاست جمهوری باید طاقت شنیدنش را داشته باشد.

امیدوارم ابراز تاسف این خدمتگزار مردم در پیشگاه تمامی بانوان از اقدام آن نویسنده‌ی مقیم خارج از کشور ارزش و اثری در تخفیف این امر داشته باشد.

میرحسین موسوی

لینک مطلب:

 مسعود ده‌نمکی در گفتگو با رادیوفردا، از دلایل ساخت سه گانه اخراجی‌ها و حواشی آن سخن گفته و فیلم خود را روایتگر وحدت ملی می‌داند.

رسانه سازمان سیا با انتشار عکسی جالب از ده نمکی در جشنواره فجر، درباره فیلم او می نویسد: «اخراجی‌های دو» عنوان فیلم تازه‌ای است از مسعود ده‌نمکی عضو سابق گروه انصار حزب‌الله. آقای ده‌نمکی این فیلم را پس از اکران فیلم «اخراجی‌های یک» روانه پرده اکران نوروزی سینماهای ایران کرده است و بنابر گزارش برخی خبرگزاری‌های داخلی این فیلم در مدت زمان یک هفته به فروشی معادل یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان دست پیدا کرده است.

با این وجود علی رغم فروش بالای این فیلم برخی منتقدان سینمای ایران روی خوشی به آخرین ساخته مسعود ده نمکی نشان نداده‌اند. مسعود ده نمکی قصد دارد در ادامه ساخت «اخراجی‌های دو» سومین فیلم از این مجموعه را مقابل دوربین ببرد.

در این گفت‌وگو آمده است:
مسعود ده‌نمکی: از ابتدا برای این قصه یک تریلوژی طراحی کرده بودم و فقط منتظر واکنش مردم بودم و این که آیا مردم با این زبان ارتباط برقرار می‌کنند یا نه، یعنی یک کمدی دو وجهی که در آن کمدی خیلی سریع تبدیل به تراژدی می‌شود.

این حالت در ژانر جنگی تجربه نشده بود و من می‌خواستم بدانم آیا چنین زبانی می‌تواند مخاطب را تا آخر فیلم حفظ کند یا نه. این مسئله در اخراجی‌های یک جواب داد. به هر حال اخراجی‌های یک پرمخاطب‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران شد و من از همین پتانسیل برای طرح یک مضمون دیگر استفاده کردم.

آقای ده‌نمکی! قبل از شما هم آقای کمال تبریزی فیلم «لیلی با من است» را با همین مضمون و به صورت طنز جلوی دوربین برده بود. وقتی شما به سراغ اخراجی‌ها رفتید این تصویر ذهنی را داشتید یا نه؟

نه، در اخراجی‌ها یک مضمون عرفانی-اخلاقی مد نظر بود و زبان طنز فقط لایه سطحی و ظاهری این فیلم است. الگوی من در نگارش این تریلوژی مثنوی بود که با مطایبه و طنز، مضامین عمیقی را طرح می‌کند. من این فیلم را با فیلم دیگری مقایسه نمی‌کنم.


گفته می‌شود فیلم اخراجی‌های دو، در مدت زمان یک هفته به فروشی معادل یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان دست پیدا کرده است.
فکر می‌کنید استقبال مخاطب، فقط به خاطر فیلم بود یا به خاطر پس‌زمینه ذهنی که برخی مخاطبان از مسعود ده‌نمکی داشتند، یعنی بیشتر اسم مسعود ده‌نمکی بر فیلم سایه انداخته بود یا خود دورن مایه فیلم بود که مخاطب را جذب کرد؟

بعضی تحلیلگرها برای اینکه خودشان را توجیه کنند چنین استدلالی می‌کردند. البته ممکن است درصدی از استقبال به همین دلیل باشد، ولی این کنجکاوی می‌تواند در جایی دیگر ارضا شده باشد.

من فکر می‌کنم به نوع نگاه باز می‌گردد تا به مسایل دیگر و احتیاج به تحلیل دارد و با توجیه نمی‌توان به این مطلب رسید.

آقای ده‌نمکی! در این مدت بعضی از کارگردانان سینمای جنگ فیلم‌هایی ساختند که در ادبیات منتقدان سینما به عنوان سینمای ضد جنگ نام برده می‌شود. در اخراجی‌ها شما کدام طرف این پل ایستاده‌اید ؟

من در اخراجی‌های دو به همین حرف‌ها جواب داده‌ام. در بعضی از این حرف‌های ضد جنگ، هجو دشمن دست مایه فیلم قرار گرفته و حس رأفت و غرور ملی. در سینماهای سراسر کشور می‌بینید که مردم پس از پایان فیلم سرود می‌خوانند و این نشان می‌دهد که مردم با درون مایه فیلم ارتباط برقرار کرده‌اند.

در اخراجی‌های یک ما شاهد یک طنز سیاسی بودیم که مردم با آن احساس هم‌ذات‌پنداری می‌کردند. در اخراجی‌های دو چقدر فضای فیلم به طرف سیاسی شدن پیش رفته است؟

اخراجی‌های یک و دو و یا سه یک درون مایه سیاسی هم دارد، البته سیاسی نه به معنای جناحی.

در اخراجی‌های دو دشمنی مورد هجو قرار می‌گیرد که دشمن مشترک همه سلیقه‌های ایرانی است، یعنی می‌توان گفت هر کسی دراین کشور زندگی می‌کند، از این دشمن زخم خورده و با دیدن فیلم احساس غرور به او دست می‌دهد.

منظور شما به طور مشخص از این دشمن چیست؟

.....(در اینجا صدای آقای ده‌نمکی شنیده نمی شود) و تروریست‌ها

چه ضرورتی وجود داشت که چنین فیلمی را بعد از گذشت زمان زیادی از جنگ ایران و عراق بسازید، آیا فکر می‌کنید این مسئله به ضرورت جامعه ایران باز می‌گردد و حرف‌هایی که کشورهای خارجی در مورد ایران می‌زنند و مثلاً عنوان می‌شود که همه گزینه‌ها روی میز است حتی گزینه جنگ؟

نمی‌دانم، شاید این به تحلیل روزنامه لس‌آنجلس تایمز بر می‌گردد که نوشته بود اخراجی‌ها محاسبات آمریکایی‌ها را به هم ریخت.

ولی من خودم فکر می‌کنم طرح قصه جنگ در اخراجی‌ها فقط یک قالب است، مضمون حقیقی آن اخلاقی و انسانی است که به همه ادوار باز می‌گردد. تحول آدمی و انسان‌سازی و امکان بازگشت آدم‌ها از مسیر خلاف به مسیر صلاح در اخراجی‌های یک مد نظر است و وحدت ملی نیاز همیشه ما است که در اخراجی‌های دو طرح می‌شود و خیلی دچار مسائل روزمره نیست.

منظور شما از وحدت ملی، بسیج کردن مردم و اعلام آمادگی برای یک جنگ احتمالی است؟

نه، هیچ جنگ احتمالی در انتظار ایران نیست. مردم ما در هشت سال جنگ درس بزرگی به دشمنان دادند و من در اخراجی‌ها می‌خواستم بگویم همه مردم بودند و نه فقط بخشی از مردم.

لینک مطلب:

رییس اتحادیه جهانی مقابله با بدنام سازی! در بیانیه ای کاریکاتور  پت آلیفنت استرالیایی الاصل برنده جایزه پولیتزر بهترین کاریکاتور مطبوعاتی جهان در سال 1967 را یادآور دوره نازیسم خواند

برای مشهور و ماندگار شدن راه های زیادی وجود دارد. گاهی در کنار چاه زمزم میتوان دانش آموخت و سالک و خدایی شد و گاهی وقیحانه  عمل کرد و نامی در کرد. ظاهرا مدتهاست که نیک آهنگ راه دوم را برگزیده است.

========================

استقلال اصحاب رسانه در کشورهای مختلف به معنای استقلال از قدرت های رسمی و متنفذین محدود کننده آزادی است.  اگر هوشیاری اش را از دست داده به دلیل الزامات انتخابات نخستین است. حساب خود را از مردم و اصلاحات جدا کردن یعنی انتخاب "بیگانگان داخلی و خارجی". نوع داخلی آن ظاهر قابل تحمل تری دارد ولی نیک آهنگ نوع خارجی آن را ترجیح داده است. شاید انتخاب بیگانگان خارجی، به خاطر محیط زندگی اش باشد و اگر در داخل ایران بود یا قصد بازگشت به کشور داشت، نوع اول را ترجیح میداد. الله اعلم

===========================

 نمیتوان تصور کرد که نیک آهنگ نمیفهمند که چه میکند. ولی ظاهرا نمیداند که مظلومیت سید محمد خاتمی را به ظلم و ستم تبدیل کردن از هیچ کسی بر نمی آید. ناکسان که جای خود دارند.

آخرین خدمت هنرمندانه نیک آهنگ کوثر را ببینید:

با خاتمی برای اجماع اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری می مانیم. ان شاء الله

لینک مطلب:

قبل از پاسخ به نامه های امروز چند نکته را عرض کنم. از آنجا که سه سال و نیم است ما در حال پیش نرفتن هستیم و از آنجا که همه دوستان مان قصد دارند جلوی ضرر را از یک جایی محکم بگیرند (محکم ها،) من هم تصمیم گرفتم امروز یک پاسخ به سه نامه بدهم که طبعاً به انتخابات مربوط است. طبعاً از این به بعد در ستون پارتیزان انتخاباتی تر خواهم بود. از تلویزیون های گرانقدر لس آنجلسی هم تقاضامندم تا انتخابات به جای بحث های سیاسی شان ترانه پخش کنند، باور بفرمایند مفیدتر است،

سیدمحمد خاتمی، میرحسین موسوی و مهدی کروبی؛ سلام سیدمیرمهدی، نامه مشترک تان به خودم را خواندم. اساساً و اصولاً کار خوبی کردید که سه تایی برایم نامه نوشتید، در جواب تان عرض کنم که حضور هر سه تایی تان در انتخابات را احساس و مشاهده کردیم، بعضی ها معتقدند این حضور چندنفره حکم یک زلزله را خواهد داشت. نگران نباشید، حتی اگر این طور باشد هم بد نیست. من تحقیق کردم و دیدم اگر زلزله هم به واقع اتفاق بیفتد حداکثر ما 50 سال به عقب برمی گردیم که با توجه به احوالات سه سال و نیم اخیر در مجموع 10 ، 15 سالی جلو خواهیم افتاد.

سیدمیرمهدی ما به شدت و از ته اعماق مان ابراز امیدواری می کنیم که هر سه شما در دولت بعدی باشید. البته تقاضا نمی کنم هیچ کدام تان به نفع هیچ کدام تان کنار بروید (می دانم که بی صبرانه منتظرید تا من از شماها تقاضا کنم،) اما خواستم بگویم خیلی خوب است که تنور انتخابات را داغ می کنید فقط حواس تان باشد نانً توی تنور نسوزد، همین.

سیدمیرمهدی خان جان، دوستان در طرف مقابل در تخریب شماها ژانگولرهایی اجرا خواهند کرد که خودشان هم به جای انگشت کل دست را تا آرنج به دهان می گزند، پس شما به این امر پسندیده و ممدوح اقدام نورزید. آنها هم توانش را دارند هم این کاره اند. صرفاً این مساله را از این جهت گفتم که شما هم این کار را بلد نیستید، هم... همین یک دلیل کافی است خب، انجام می دهید ضایع می شوید، پس نکنید، آنها می کنند، بلد هم هستند. تخریب راست کارشان است، باور کن،

سیدمیرمهدی ما سابقاً فکر می کردیم باید بگوییم تا انتخابات به پیش، حالا عرض می کنیم به پس و پیش لطفاً در این مسیر با هم مفاهمه و مصالحه داشته باشید که سرانجام نگوییم، هوا پسه،

لینک کاریکاتور:

لینک مطلب:

 سروش صحت

گوینده رادیو داشت درباره مفهوم شجاعت صحبت می کرد؛ «اقرار و اعتراف یک نوع شجاعت است. مثلاً زمانی که خطایی مرتکب می شویم اگر به خطای خود اعتراف کنیم، این نشان دهنده شجاعت ماست یا اگر وظیفه یی بر عهده ما بگذارند و قادر به انجام آن نباشیم بهترین کار این است که شجاعانه از قبول آن وظیفه امتناع کنیم.» گفتم؛ «این هم دلش خوش ً ها... اگر این جور شجاعت ها تو آدما پیدا می شد که وضعمون بهتر از این بود.» راننده تاکسی نگاهی به من کرد و لبخند زد. احساس کردم در خنده اش مایه یی از تمسخر بود. پرسیدم؛ «به من خندیدید؟» راننده گفت؛ «تقریباً.» گفتم؛ «چرا؟» گفت؛ «آخه شما خودت هم که...» گفتم؛ «خودم چی؟» راننده گفت؛ «اگه شجاع بودی نصف پنجشنبه ها به جای این چیزایی که تو روزنامه می نویسی باید هیچی نمی نوشتی.» گفتم؛ «شما این یادداشت ها رو دوست ندارید؟» گفت؛ «بیشترش را نه. شجاعت شما هم اینه که وقتی حرف حساب نداری بیخود وقت ما رو نگیری.» گفتم؛ «یعنی گاهی ستون را تعطیلش کنم؟» گفت؛ «آی بارک الله پسر شجاع.» مردی پهلویم نشسته بود و به رو به رو نگاه می کرد. از مرد پرسیدم «شما تا حالا این یادداشت های پنجشنبه ها را خوانده اید؟» مرد گفت؛ «بعضی هایش را.» گفتم؛ «نظرتون چیه؟» مرد گفت؛ «به نظر من کلاً، شجاع باش.»

لینک مطلب:

 سروش صحت

گوینده رادیو داشت درباره مفهوم شجاعت صحبت می کرد؛ «اقرار و اعتراف یک نوع شجاعت است. مثلاً زمانی که خطایی مرتکب می شویم اگر به خطای خود اعتراف کنیم، این نشان دهنده شجاعت ماست یا اگر وظیفه یی بر عهده ما بگذارند و قادر به انجام آن نباشیم بهترین کار این است که شجاعانه از قبول آن وظیفه امتناع کنیم.» گفتم؛ «این هم دلش خوش ً ها... اگر این جور شجاعت ها تو آدما پیدا می شد که وضعمون بهتر از این بود.» راننده تاکسی نگاهی به من کرد و لبخند زد. احساس کردم در خنده اش مایه یی از تمسخر بود. پرسیدم؛ «به من خندیدید؟» راننده گفت؛ «تقریباً.» گفتم؛ «چرا؟» گفت؛ «آخه شما خودت هم که...» گفتم؛ «خودم چی؟» راننده گفت؛ «اگه شجاع بودی نصف پنجشنبه ها به جای این چیزایی که تو روزنامه می نویسی باید هیچی نمی نوشتی.» گفتم؛ «شما این یادداشت ها رو دوست ندارید؟» گفت؛ «بیشترش را نه. شجاعت شما هم اینه که وقتی حرف حساب نداری بیخود وقت ما رو نگیری.» گفتم؛ «یعنی گاهی ستون را تعطیلش کنم؟» گفت؛ «آی بارک الله پسر شجاع.» مردی پهلویم نشسته بود و به رو به رو نگاه می کرد. از مرد پرسیدم «شما تا حالا این یادداشت های پنجشنبه ها را خوانده اید؟» مرد گفت؛ «بعضی هایش را.» گفتم؛ «نظرتون چیه؟» مرد گفت؛ «به نظر من کلاً، شجاع باش.»

لینک مطلب:

منبع: روزنامه اعتماد ملی

اواخر سال 57 این شعر طنز شهرت زیادی کسب کرده بود و یک نسخه اش نیز به دست من رسیده بود و میخواندیم و برایمان جالب بود.
یک نسخه از آن را در وبلاگستان دیدم شاید کامل نباشد:

لینک مطلب از وبلاگستان:

خدا یک شب به خواب شاه آمد........ خمینی با خدا همراه آمد

شهنشاه جوانمرد جوانبخت......ز وحشت بر زمین افتاد از تخت    

توگویی طبق فرمان الهی ............. فرو افتاد او از تخت شاهی

شعر کامل را در ادامه بخوانید

شعری از هادی خرسندی

این شعر در بهمن ۱۳۵۷ و در زمان انقلاب ایران سروده شده است و در آرشیو اصغر آقاموجود نمی باشد

خدا یک شب به خواب شاه آمد........ خمینی با خدا همراه آمد

شهنشاه جوانمرد جوانبخت......ز وحشت بر زمین افتاد از تخت    

توگویی طبق فرمان الهی ............. فرو افتاد او از تخت شاهی

به صد زحمت دوباره رفت بالا......... چنین فرمود با باری تعالی:

نمیدانی که ما هستیم در خواب؟.... چرا این وقت شب گشتی شرفیاب؟

اگر لطفی به شاهنشاه داری......... خمینی را چرا همراه داری ؟

که این آقا مرا بدبخت کرده ....... به ما شاهنشهی را سخت کرده

نمی دانی چه آورده به روزم ..... که می باید به روز خود بگ...!

یکایک عکسهایم پاره گشته......... همه فامیل من آواره گشته

تمام اختیارات باز از کفم رفت ........ دوباره باز آبجی اشرفم رفت !

چنان آتش زده بر جسم و جانم ......... که دود آید برون از دودمانم

مرا معقول بود جائئ جاهی ............ برای خویش بودم پادشاهی

مقامی داشتم والام مقامی ............. حریمی داشتم با احترامی

عجب شخصیتی بودم خدایا ............... چه اعلیحضرتی بودم خدایا

همیشه شاه اردن آرزو داشت ...... که مثل من شود ارباب نگذاشت

همین سلطان حسن شاه مراکش..... زمن تقلید می فرمود جا...!

همه چیزم ز فیصل نیز سر بود ....... فقط قدری دماغش گنده تر بود

شدم محبوب جمله پادشاهان ............... خصوصا پادشاه انگلستان

ولی در شیک پوشی و رشادت ..... به من می کرد الیزابت حسادت

علم کردم یک حزب سیاسی ................ برای حفظ قانون اساسی

عجب حزبی که حزب توده بهتر ......... نه هر حزبی که قبلا بوده بهتر

شدند عضوش تمام کارمندان ............ که بهتر بود از رفتن به زندان

دریغا چیز خوبی ساختم من .......... چه رستاخیز خوبی ساختم من

ترقی دادمش این چند ساله ............ به مردم کردمش دائم اما... !

ولیکن آخر آن را ول نمودم ........... خمینی گفت : من کنسل نمودم

چنان از دست ایشان کرده ام دق ...... که صد رحمت به مرحوم مصدق

خداوندا بگو به آیت الله .............. چه می خواهی دگر از جان این شاه ؟

مرا یکباره کردی سنگ رو یخ ....... کشی چون گاومیشی سوی مسلخ

چنین که کار ما را کرده مشکل ................ مرا از آریا مهری چه حاصل ؟

چنین که تیره روز و تیره بختم ........ چه سودی می برم از تاج و تختم؟

ز بیخوابی شدم یک هفته ناخوش ......... هنوز آسوده خوابیدی کورش ؟

اگر گفتم تو آسوده بخوابی ........................ پشیمانم ! بیا مرد حسابی

بیا با این خمینی رو برو شو ............... تو هم چون من اسیر خشم او شو

بیا کورش که وقت خواب بگذشت ...... عجایب صنعتی دیدم در این دشت

نه او را تکیه گاه بر انگلیس است ....... نه با دنیای چپ در لفت و لیس است

نه آمریکا بود پشت و پناهی................. درخت سیب باشد تکیه گاهی

خدایا خالقا پروردگارا ......................... بگو آسوده بگذار ما را

اگر او آیت الله است ٬ باشد ! ...... به ظل الله می باید بشا... !

مگر من قاتلم یا اینکه دزدم ؟ ...... خداوندا خودم بر تو سپردم

بدادم نفت ها را بشکه بشکه ..... که هر چو زودتر چاهش بخشکه

خریدم تانکها را دسته دسته ..... بدادم پولها را بسته بسته

ولی با این همه کار سیاست ...... ولی با این همه هوش و کیاست

نفهمیدم شمایی که خدایی ...... چپی یا اینکه مامور سیایی ؟!

شعور خود به کار انداختم من ...... شما را عاقبت نشناختم من

خداوند فرمود : ساکت باش ابله ..... ندیدم از تو ابله تر شهنشه !

نه هر که چپ نشد عضو سیا شد ........ نه هر که چپگرا شد بی خدا شد

مرا نشناختی از تو عجب نیست ......... خدا نشناسی شاهان طبیعیست

تو که طبق اصول دیپلماسی ................... فقط ارباب خود را می شناسی

نه از چپ رفتی تو هرگز نه از راست .... رهی رفتی که ارباب تو می خواست

به دست او بر این مسند نشستی ............... قلمهای مخالف را شکستی

نه نفت است اینکه با زور گلوله ................... نمودی خون مردم را توی لوله

زمین از خون مردم لاله گون شد ................. وطن یکپارچه حمام خون شد

از این خوش خدمتی ها بهر ارباب ........ فراوان کرده ای ای شاه (...ناخوانا)

سگی بودی نگهبان در سرایش .................... مرتب دم تکان دادی برایش

کنون ای پادشاه دم بریده .............................. زمان قدرت مردم رسیده

غریبی درد بی درمان غریبی ....................... سرآمد سوره مردم فریبی

به پایان آمد آن ایام شیرین ............ که می گفتی سخن از مذهب و دین

هزاران قتل کردی با مهارت ............................ ولی غافل نبودی از زیارت

مسلمان می شوی در وقت لازم .......... به مشهد می شوی یکباره عازم

تو دست انداختی حتی خدا را ................ خودت را خوانده بودی سایه ما

نکردی لحظه ای فکرش که شاید ............ از این کارت خدا را خوش نیاید

کنون ای سایه بی مایه ما ........................  نمی خواهند مردم سایه ما

همی گویند با من پیر و برنا ........................ که یارب سایه را برگیر از ما

خدا رو به خمینی کرد و فرمود ............ بکن فوتی بر این بیچاره شه زود

خمینی از پی دستور بالا ....................... به شاهنشاه فوتی کرد کوتاه

یکی طوفان برآمد تند و بی تاب .............. شهنشه داد بند خویشتن آب

زوحشت پادشاه دادگستر ....................... مرتب داد می زد توی بستر

به بالا پرت شد از جانب تخت .............. شهنشاه عظیم الشان بدبخت

سرش خورد از عقب محکم به دیوار ............... از خواب گران گردید بیدار

ندید آنجا خمینی یا خدا را ................. فقط گوشش شنیده این صدا را

لینک مطلب:

چند لینک و مطلب مرتبط:

یک زبان دارم و دوتا دندان لق!!!می زنم تا می توانم حرف حق

و بدانیم اگر کرم نبود بعضی‌ها چیزی کم داشتند!

کی برامون از حسنی بگه ؟وقتی احترامی رفت

منوچهر احترامی هم رفت

======================================

توی ده شلمرود حسنی تک و تنها شد...

خدا

 

مامانا برا بچه هاتون بخونید :

توی ده شلمرود حسنی تک و تنها شد ...

...

آسمون هر چقدر دلت می خواد ببار .

...

باورش سخته ، ولی انگار باید قبول کرد.

...

استاد احترامی دل خیلی ها برا حرفهاتون ، نوشته هاتون و ... تنگ میشه.

....

 چقدر منتظر بودم یه بار دیگه دور هم خونتون جمع بشیم ولی انگار باید بیاییم بدرقه استاد....

دلم گرفته .

آسمون بیا با هم گریه کنیم.

 

پ.ن: توی ده شلمرود (صدای استاد)

لینک مطلب از وبلاگستان:

لینک مطلب از وبلاگستان:

مطلب مرتبط:

مطلب مرتبط با با این موضوع ندارم.به جای آن 

پیشنهاد می کنم اخبار وارونگی! رابخوانیید!

عکس از اینترنت

لینک مطلب از وبلاگستان:

آن شیخ سیه چرده و آن مرشد فرخنده و آن لاغر قد گنده و آن باطن آسوده تر از مرده و آن ظاهر پر دوده تر از کنده و آن یار که از مردم بیکار شد افسرده و از لشکر و کشتار دل آزرده و آن مدعیان را همه سرخورده و رای خفن آورده و آن مرشد درویش، دلش ریش و غمش بیش و غذایش همه کیش میش، کزو حضرت شیطان ز تاسف بگزد لب که «هم از ماست که برماست» وِرا نام حسین است و لقب مش برک اله اوباماست.

آرند که یک شب، شب تاریک و نفس گیر و چنان قیر، کمی دورتر از دره شش شیر، در آن زیر، روان بوده در اعماق زمین محفل بن لادن و پرسیده از او راجع به آن بوش و اوباما، یکی راهزن و شیخ بخارانده پس گردن و آنگاه بگفته است که از بوش، که چون نزد من آرند شود موش، نترسید و همه، کینه او را بنمایید فراموش که او اهل کتاب است و به دنبال ثواب است و اگرچند خطایی بنموده است، بدانید که فی الجمله به درگاه احد، پاک حساب است. ولی آنکه اوباماست، یکی لعنت اموات بوَد، بدترِ حالات بود، لات بود، قاط بود، مرتد بد ذات بود.

نظم:

هرچند بر او چهره اطفال نهادند

بر باطن او خصلت دجال نهادند

این است همان پیرزن خدعه گر شهر

هرچند که در کنج لبش خال نهادند

آن اطعمه و مشربه ناب گرفتند

در کاسه ما جمجمه و بال نهادند

 …

تمَّت مکتوب به قلم الحقیر احمد صداقت فی شهر نوامبر السنه ۲۰۰۸

لینک مطلب:

طنز در لغت‌ به‌ معنای‌ «طعنه‌ زدن‌» و «مسخره‌ کردن‌» است‌ و در ادبیات‌ به‌ نوعی‌ شیوة‌ بیان‌ انبساطی‌ و غیرجدی‌ اطلاق‌ می‌شود. گسترش‌ این‌ نوع‌ شیوة‌ بیان‌، بخشی‌ از آثار ادبی‌ را به‌ خود اختصاص‌ داده‌ است‌. در ظاهرِ «طنز» خنده‌ و در باطن‌ آن‌ نوعی‌ تنبیه‌ خفیف‌ و آگاهی‌ نهفته‌ است‌. طنزپرداز با بزرگ‌نمایی‌ یک‌ عیب‌ یا نقیصه‌ قصد دارد صاحب‌ آن‌ عیب‌ را متوجه‌ نکته‌ای‌ کند. در واقع‌ یکی‌ از روش‌های‌ متوجه‌ کردن‌ دیگران‌ به‌ نکته‌هایی‌ که‌ از آن‌ غافل‌ مانده‌اند، «طنز» است‌

بقیه مطلب را در ادامه بخوانید

 طنزپرداز از چند جهت‌ بااستعداد است‌: در دیدن‌ نکته‌هایی‌ که‌ دیگران‌ از آن‌ غافل‌ مانده‌اند، در خلق‌ معانی‌ تازه‌، در بیان‌ خنده‌دار یک‌ مفهوم‌ و ایجاد انبساط‌، در بازی‌ با کلمات‌ و آرایش‌ جدید دادن‌ به‌ آنها و برهم‌ زدن‌ تناسبها. مثلاً جملة‌ «او در این‌ موضوع‌ تولید اشکال‌ می‌کند.» را طنزپرداز تبدیل‌ به‌ «او در کار تولید است‌ و تولید او  اِشکال‌ است‌.» می‌کند. به‌ این‌ ترتیب‌ طنزپرداز با نشاندار کردن‌ یک‌ بافت‌ بی‌نشان‌ و خارج‌ کردن‌ یک‌ عنصر از میان‌ یک‌ عبارت‌، مفهوم‌ جدیدی‌ به‌ عبارت‌ قبلی‌ می‌دهد که‌ در آن‌ تناسب‌های‌ معمول‌ به‌ هم‌ خورده‌ و از بین‌ رفته‌ است‌. این‌ برهم‌ خوردن‌ تناسب‌ و نشانداری‌ موجب‌ خنده‌ می‌شود.

 «روزی‌ فردی‌ چشمش‌ به‌ یک‌ تلویزیون‌ افتاد که‌ آنتن‌ دو شاخه‌ای‌ روی‌ آن‌ نصب‌ بود. گفت‌: از برنامه‌های‌ خودش‌ شاخ‌ درآورده‌.» این‌ جمله‌ و تفسیر از آنتن‌ دوشاخة‌ تلویزیون‌ فقط‌ کار یک‌ طنزپرداز است‌ که‌ قدرت‌ خلق‌ روابط‌ جدید و معانی‌ تازه‌، در یک‌ بافت‌ جدید را داراست‌. در واقع‌ آنتن‌ که‌ بخشی‌ از سخت‌افزار تلویزیون‌ به‌ شمار می‌رود و وظیفة‌ گیرندگی‌ امواج‌ را دارد، با برنامه‌های‌ آن‌ مرتبط‌ شده‌ است‌. این‌ موضوع‌ نشان‌ می‌دهد که‌ روابط‌ جانشینی‌ و هم‌نشینی‌ در یک‌ جمله‌ به‌ هم‌ می‌ریزد. این‌ برهم‌ زدن‌ روابط‌ دو هدف‌ را دنبال‌ می‌کند: ایجاد خنده‌ و انبساط‌ و بیان‌ یک‌ کنایه‌ یا موضوعی‌ جدی‌. مثلاً در این‌ طنز، منظور طنزپرداز علاوه‌ بر خنداندن‌، ذکر این‌ نکته‌ است‌ که‌ برنامه‌های‌ تلویزیون‌ نامطلوب‌ و عجیب‌ است‌.

 در برنامه‌های‌ کمدی‌ معمولاً دیده‌ می‌شود که‌ فردی‌ نادان‌ یا تقریباً ابله‌ از انجام‌ ابتدایی‌ترین‌ کارها قاصر است‌ یا اگر قرار باشد چیزی‌ را درست‌ کند، بیشتر آن‌ را خراب‌ می‌کند و دردسر می‌آفریند. چنین‌ فردی‌ در طی‌ انجام‌ برخی‌ کارها صحنه‌های‌ خنده‌دار تولید می‌کند که‌ موجب‌ سرگرمی‌ بینندگان‌ می‌گردد. اگر موضوع‌ به‌ همین‌ جا ختم‌ شود، به‌ مرحلة‌ طنز نرسیده‌ است‌، بلکه‌ هدف‌ آن‌ تنها خنداندن‌ و سرگرم‌ کردن‌ بیننده‌ بوده‌ است‌. نمونة‌ آن‌ را می‌توان‌ در کمدی‌های‌ «لورل‌ و هاردی‌» مشاهده‌ کرد. اما وقتی‌ شخصیت‌های‌ مسخره‌ و کم‌خرد در موقعیت‌های‌ جدی‌ قرار می‌گیرند (مانند چارلی‌ چاپلین‌ در فیلم‌  دیکتاتور بزرگ‌ ) غیر از خنداندن‌ بیننده‌، نکتة‌ کنایه‌آمیزی‌ را نیز بیان‌ می‌کنند. در واقع‌ «پیام‌» این‌ است‌ که‌ مسئولیت‌های‌ بزرگی‌ همچون‌ رهبری‌ جامعة‌ آن‌ زمان‌ آلمان‌ به‌ فردی‌ عصبی‌مزاج‌ و تندخو مانند هیتلر داده‌ شده‌ که‌ از داشتن‌ هر گونه‌ تدبیر و شرایط‌ لازم‌ رهبری‌ به‌ دور است‌. در اینجا می‌توان‌ گفت‌ که‌ کمدی‌ به‌ مرحلة‌ «طنز» رسیده‌ است‌. یکی‌ از اهداف‌ مهم‌ طنز، طرح‌ نکات‌ منفی‌ در قالب‌ مثبت‌ است‌. به‌ عبارت‌ دیگر می‌توان‌ گفت‌، طرح‌ موضوعات‌ جدی‌ در قالب‌ غیرجدی‌ است‌. به‌ عنوان‌ نمونه‌ می‌توان‌ به‌ طنزی‌ از عبید زاکانی‌ اشاره‌ کرد: «شیطان‌ را پرسیدند که‌ کدام‌ طایفه‌ را بیشتر دوست‌ داری‌. گفت‌: دلالان‌ را. گفتند: چرا؟ شیطان‌ گفت‌: از بهر آنکه‌ من‌ به‌ سخن‌ دروغ‌ از ایشان‌ خرسند بودم‌. ایشان‌ سوگند دروغ‌ نیز بدان‌ افزودند.»

 خلاقیت‌ طنزپرداز مانند خلاقیت‌ شاعر و نویسنده‌ است‌ اما در بُعد دیگری‌ از بهره‌گیری‌ از زبان‌ در جهت‌ برهم‌ زدن‌ تناسبها. مثلاً وقتی‌ طنزپردازی‌ دستور تهیة‌ کیک‌ را می‌دهد، چنین‌ بیان‌ می‌کند: «اول‌ تخم‌مرغ‌ را کتک‌ می‌زنیم‌، بعد با کمربند شکر را می‌زنیم‌ و بعد شیر و آرد را به‌ هم‌ می‌زنیم‌…» در اینجا مفهوم‌ فعل‌ «زدن‌» با عبارت‌های‌ اسمی‌ آن‌ تناسب‌ ندارد. (کتک‌) زدن‌ مفعول‌ جاندار نیاز دارد، اما در مثال‌ بالا مفعول‌ بی‌جان‌ است‌. به‌ این‌ ترتیب‌ تناسب‌ مقوله‌ای‌ میان‌ مفعول‌ و فعل‌ از میان‌ رفته‌ است‌.

 کاربرد فراوان‌ از چند معنایی‌ و ایهام‌ یکی‌ دیگر از ویژگی‌های‌ طنز به‌ شمار می‌رود. منظور از ایهام‌، به‌ کار بردن‌ لفظی‌ با حداقل‌ دو معنی‌ است‌ که‌ یکی‌ نزدیک‌ به‌ ذهن‌ و دیگری‌ دور از ذهن‌ باشد. در طنز خواننده‌ ابتدا معنی‌ نزدیک‌ را می‌بیند، سپس‌ با یک‌ اشاره‌ به‌ معنای‌ دور از ذهن‌ دست‌ می‌یابد. این‌ موضوع‌ موجب‌ خنده‌ می‌شود. از این‌ رو طنزهای‌ کلامی‌ زبان‌ ـ خاص‌ هستند، زیرا چند معنایی‌ و ایهام‌ واژگانی‌ از زبانی‌ به‌ زبان‌ دیگر متفاوت‌ است‌ و موجب‌ از بین‌ رفتن‌ طنز می‌گردد. در صورتی‌ که‌ طنزهای‌ غیرکلامی‌ مقید به‌ زبان‌ نیستند و مرز ـ گذر به‌ شمار می‌روند.

 از سوی‌ دیگر تغییر در تکیة‌ واژه‌ و یا تغییر در برش‌ هجایی‌ آن‌ نیز از دیگر عوامل‌ به‌ وجود آمدن‌ طنزهای‌ زبانی‌ هستند. وقتی‌ کسی‌ به‌ دوستش‌ می‌گوید با «بالش‌» جمله‌ بساز و او می‌گوید «یه‌ روز رفتم‌ جنگل‌، یه‌ گنجشک‌ دیدم‌ با تفنگ‌ زدم‌ تو بالش‌» مشخص‌ است‌ که‌ به‌ تکیه‌ واژه‌ توجهی‌ نکرده‌ است‌. در ادامه‌ دوستش‌ برای‌ توضیح‌ مطلب‌ می‌گوید: «اون‌ بالش‌ نه‌، اون‌ بالش‌» و این‌ بار جملة‌ «یه‌ روز رفتم‌ جنگل‌ یه‌ گنجشک‌ دیدم‌، این‌ دفعه‌ زدم‌ تو اون‌ بالش‌» را می‌شنود که‌ مطمئناً باز هم‌ منظور او نبوده‌ است‌.

 شیوة‌ کاربرد طنز در جوامع‌ مختلف‌ با یکدیگر تفاوت‌ دارد. مثلاً در ایران‌ مردم‌ غالباً از طنزهای‌ کلامی‌ استفاده‌ می‌کنند تا طنزهای‌ غیرکلامی‌. به‌ همین‌ دلیل‌ است‌ که‌ وقتی‌ خنده‌دارترین‌ برنامه‌های‌ طنز تلویزیونی‌ ما ترجمه‌ و دوبله‌ می‌شوند جذابیت‌ خود را از دست‌ می‌دهند. حال‌ آنکه‌ اگر طنز بر شالوده‌های‌ زبان‌شناختی‌ محکمی‌ استوار باشد، حتی‌ با وجود ترجمه‌ شدن‌ در فرهنگی‌ دیگر زیبایی‌ خود را حفظ‌ می‌کند.

لینک مطلب از وبلاگستان:

سرعت اینترنت در ایران که در ابتدایی ترین حالت خودش مونده :

کاریکاتورهای مرتبط:

متاسفانه ما انسانها گاهی! دچار افراط و تفریط میشویم. گاهی! نیز ابزارها و مطالب نامناسب را برای رسیدن اهداف خود بر می گزینیم و به این ترتیب به اهداف خود صدمه میزنیم. در واقع به نوعی اسیر نابخردی میشویم.
در فرهنگ و اخلاق ایرانی یا اسلامی، توهین و استهزا کننده، از اعتبار داشته و نداشته ی خود خرج میکند. اگر به تیترهای صفحه اول هر روز روزنامه های منتقد دولت نگاه کنیم می بینیم که بخش مهمی از آنها به نقل قول های مستقیم مدیران کشور و انتقادهای صریح کارشناسان و سیاستمداران قابل کشور مربوط است. موضوعی که وظیفه ی انسانی و ملی و دینی هر فرد علاقمند به آینده کشور است. یعنی مخالفت با سیاستهای جاری دولت نهم. ولی گاهی تحقیر و توهین جای نقد را میگیرد.
آقای احمدی نژاد آنقدر کدهای مستقیم داده است و هر روز می دهد که برای اثبات خطاها و اشتباهات و آسیب هایی که اتفاق افتاده به چیز دیگری نیاز نیست. چه نیازی به بی ادبی و توهین است؟!
البته طنز حساب و کتابی جدای از نقد دارد و مجال بیشتری برای سر به سر گذاردن با افراد و اندیشه ها در اختیار افکار عمومی قرار میدهد ولی حتی در طنز نیز باید جانب اخلاق را رعایت کرد. اگر قد وی کوتاه تر از بعضی دیگر است، مهم نیست. بسیاری از انسانهای شریف کوتاهند و بسیاری اگر های دیگر که میدانیم.

اینکه به واقع خداحافظی با دولت احمدی نژاد در بهار ۸۸  و برخورداری از عقلانیت و تدبیر در کشورداری حق مسلم مردم ایران است داستانی متفاوت از توهین به یک فرد  است.
===============

آمریکا دولتی زورگو و مورد انتقاد شدید روشنفکران و شخصیت های اندیشمند جهانی است. موضوعی است که بارها به سطح اعتراض موسسات مستقل بین المللی و حتی دولتها رسیده و در قافلب اعتراض مجمع سازمان ملل و حتی صدور قطعنامه های سازمان ملل و البته وتوی آمریکا بروز کرده است. شاید مهمترین محور این زورگویی، رفتار یک جانبه و زورگویانه در عرصه بین المللی و حمایت از  مهمترین ظلم مجسم سیاسی و اجتماعی سده اخیر یعنی دولت اسرائیل باشد. حالا اگر کسانی به وجوه خنثی یا مثبت آمریکا حمله کنند، نهایت بی خردی و البته مورد رضایت آمریکا است.  

بی تردید سید ابراهیم نبوی شاخص ترین چهره ی طنز پرداز است. ابتکارات وی در طنز برای خوانندگان عادی چون من بسیار لذتبخش  و هیجان انگیز است ولی ترکیب این استعداد و توانایی با یک زندگی عمیقا سیاسی و بدتر از آن حضور در برابر انتظاراتی متفاوت با مبنایی غیر خودی، ترکیب آزار دهنده ای را ایجاد میکند. البته نقش اقدامات نابخردانه خودی در شکل گیری این شرایط زیاد است.
تفاوت تجزیه و ترکیب گاهی خیلی زیاد است.

عکس از اینترنت

لینک مطلب از سایت خبری یاری نیوز:

مطلب کامل را از روی لینک بخوانید. من که جرئت نکردم بصورت کامل در وبلاگم بذارم.

لینک طنز ابراهیم رها:


حق داری که نیایی. همه حق دارند؛ از انقلابیونِ پشت میز تا تقاضادهندگان ردصلاحیت... فقط ما حق نداریم سید! ما کماکان وسط کویر کرال سینه می‌رویم با صورتی خاک‌آلود، دست‌هایی زخمی و چشم‌هایی که... چشم‌هایی که وسط طنز نوشتن گریه‌شان گرفته


مطلب کامل را در ادامه بخوانید

قدیم ندیما، برای من یعنی حدود سی و چند سال پیش، داستانهای طنز نویس ترک، عزیز نسین، در بین نوجوانان محبوبیت داشت. طنز او به نوعی با فرهنگ آن روز ما عجین بود. قطع کتابها جیبی و بعضی از آنها نسبتا حجیم بود.
یکی از داستانهای عزیز نسین را در وبلاگی دیدم. گفتم شما نیز شریک لذت خواندن شوید:

لینک اصلی:

به این مناسبت از وبلاگستان یادداشتی که متضمن سبک متفاوتی از خبرنگاری طنز است را معرفی میکنم. این یادداشت کمی قدیمی است ولی از چند جهت مناسبت دارد:

لینک مطلب از وبلاگ سحرنیوز:

صف طلبکاران

ازدواج امیر ژوله نویسنده موفق هفته نامه چلچراغ و سریال های موفق تلویزیونی مبارک باد.

دو هفته پیش؛ پس از سلام و علیکی کوتاه به من گفت:  پیش بینی شما برای انتخابات ریاست جمهوری دهم چیه؟ ... هر چی باشه احتمالا عکسش اتفاق میفته ... مثل انتخابات مجلس هشتم ... گفتم: اگر همان روش را پیش بگیرند باز هم برعکس میشود.
طنز در کشور ما پشتوانه های زیادی دارد. شاید در هیچ زمینه ای دولتمردان در خدمت به این حد موفق نبوده اند.

لینک مطلب از وبلاگستان:

لینک مطلب از کیهان:

اجداد اوباما ایرانی و اهل بوشهر بوده اند

منابع موثق خبری می گویند، هیچ می دانید که سناتور «باراک اوباما»ی آمریکایی که شاید «بختش بزند» و رئیس جمهور هم شود، ایرانی الاصل «از آب» درآمده است.
در واقع، آن طور که «ایتارتاس» گزارش می کند، گزارش «آسوشیتدنیوز» به ما می گوید که شخصی به اسم دکتر «اندی واسهول» از موسسه تحقیقات تاریخی دانشگاه معتبر «ام.آی.تی» آمریکا، اعلام کرده که طبق تحقیقاتش، «باراک حسین اوباما» اصلا اهل جنوب ایران و شیعه است! به عبارت دیگر، اصل و نسبش همان خانواده معروف «اوباما»ی «بوشهر» است که در دوران قاجاریه جلای وطن کرده و طی چند نسل سر از آمریکا درآورده است! به این ترتیب که، جد بزرگش در واقع «میرحسن خان اوبامایی» که از میرآب های معروف «بوشهر» بوده (و به همین خاطر هم اسمش «اوباما» یا «آب با ما» بوده)، بعد از یک نزاع خونین با سقاباشی «ناصرالدین شاه قاجار» از این شهر فرار کرده و به مرز عثمانی می رود و بعدش، در «حلبچه» به عنوان تاجر زردچوبه و سپس به عنوان تاجر زعفران فعالیت کرده و رفته «حلب» (در سوریه فعلی)! ظاهرا، «میرحسن خان» همانجا هم فوت می کند و پسرش، «علی اصغر اوباما» به خاطر ضدیت اهالی عثمانی با شیعیان ایرانی، راه «طرابلس» را پیش می گیرد و آنجا به تجارت تنباکو مشغول می شود! اما، بعد از اینکه قلیان چاق کردن در آنجا ممنوع می شود، این خانواده هم «تکه پاره» شده و هر «تکه اش» به جایی مهاجرت کرده است! می گویند، حالا این وسط پدربزرگ «حسین» کمی قبل از جنگ جهانی دوم می آید و به همراه خانواده اش به جنوب غربی آفریقا مهاجرت و برای امرار معاش هم از پشم شتر پارچه درست می کند طوری که، بعد از جنگ «برک» (همان «باراک» )ایرانی کلی محبوبیت پیدا می کند و شهرتش به آمریکا و به گوش معاون شهردار «واشنگتن» می رسد، که او را به «لس آنجلس» دعوت می کند! خلاصه، این جوری می شود که جناب پدربزرگ در تگزاس مستقر می شود و به تولید و تجارت «برک» می پردازد، اما چون واردات شتر و پشمش به آمریکا ممنوع می شود، او هم ورشکسته می شود! گزارش ها باز هم می گویند، پدر «باراک» که اسمش «حسین اوباما» بوده، بعد از مدرسه و دانشگاه تابعیت ایرانی- آمریکایی می گیرد و بعدش هم با یک دختر مسیحی ازدواج می کند و به اصرار همسر و خانواده همسرش دینش می شود «اسلامی- مسیحی»! و چون نمی تواند اسم ایرانی روی پسرش بگذارد، پس اسمش را می گذارد «باراک» (همان «برک») و اسم خودش را در اسم بچه می گنجاند (باراک حسین اوباما). حالا، می گویند افشای این موضوع می تواند کلی دردسر برای آینده سیاسی جناب «اوباما»ی آمریکایی درست کند!
بهرحال، تا حالا که خود «اوباما» که خودش را کشته تا حمایت صهیونیست ها را جلب کند، در این مورد اظهارنظری نکرده است.
¤ سرویس خارجی کیهان

لینک مطلب:

در ایام نوروز مهران مدیری مرد موفق طنز تلویزیونی ایران سریالی را کارگردانی کرد که درآن آدم خوب و ساده ای به صورت تصادفی در نقشهای مختلف قرار می گرفت و بلافاصله جوگیر می شد و کلی کارها می کرد که نمی دانست چرا چنین می کند. وقتی او را به عنوان مرد هزارچهره گرفتند و در دادگاه محاکمه کردند در دفاع از خود می گفت من اشتباهی هستم. خیلی تعبیر دقیق و عمیقی بود.آدم های زیادی اشتباه می کنند ولی آدمهای کمی اشتباهی هستند. مشکل جدی، اشتباهات آدم های مهم نیست. مشکل اصلی اشتباه بودن آدم ها است. خیلی از آدم های اشتباه ، بدذات و بدجنس نیستند. حتی در سطوح تاثیرگذار داخل سیستم، خیلی از آدم های اشتباه قصد بدی ندارند. نیتشان خیر است. گمان می برند که حافظ اسلام و دین و کشور و مطیع خدا و پیامبر و رهبری هستند اما مهمترین دلیل اشتباه بودنشان این است که بی توجه به حق مردم ، جوگیر می شوند و برداشت های خودشان را به جای دین بر مردم تحمیل می کنند. در مسائل اجتماعی که پای حق و زندگی مردم در کار است نتیجه ی عمل مهم است نه نیت. البته آدم های اشتباهی مهمتری هم هستند که هم مردم می فهمند آنها اشتباهی هستند و هم خودشان می دانند که هزینه ی اشتباهی بودن آنها توسط مردم باید پرداخت شود.

تکمله:

اخیرا حجم فوق العاده زیادی  اس ام اس و پی ام منتشر شده که مصداق آدم اشتباهی را با جوک و شوخی آقای احمدی نژاد عنوان کرده است. گرچه بنده با انبساط روح و خنده اصلا مشکلی ندارم ولی با محتوای پیامهای مزبور موافق نیستم. بنظر بنده سادگی و اتفاقی بودن نقش آقای مهران مدیری با شخصیت آقای احمدی نژاد تناسبی ندارد. بر عکس آقای احمدی نژاد بسیار کوشا بوده اند و اقداماتی که در عرصه سیاست و اقتصاد و فرهنگ انجام میدهند دقیقا بر اساس برنامه هایی است که دارند. حتی نحوه حضورشان در سیاست نیز مشابه بقیه فعالین سیاسی بود. شکست آقای احمدی نژاد در انتخابات مجلس و شورای شهر تهران٬ و سپس پیروزی جریان سیاسی آبادگران در انتخابات شورای شهر  و شهردار شدن آقای احمدی نژاد و حمایت ویژه رسانه ملی و بقیه حامیان جریان نئو اصولگرایی و پس از آن ورود به عرصه ریاست جمهوری.

چند روزی است که گلیمچه منتشر نمیشه. رفته اند تعطیلات بین برنامه .... خوش بگذره. امان نکات مهمی اتفاق میفته که حیفه از دست بره:

یکی سخنان جناب آقای دکتر رامین از مقامات عالی رایحه ی خوش خدمت است.

دیگری اتفاقاتی است که به قتل ناشی از توهم وام ۵ میلیاردی با وساطت مشاوران جوان دولت نهم مربوط است و آخرش به هفت تیر کشی و قتل  انجامید. 

موضوع مشاوران جوان هم در ایران خیلی ابتکاری است. معمولا مشاوران از بین افراد با تجربه انتخاب میشدند. در فرهنگ و ادب ما هم تا بوده از مشورت بزرگان و قدرت جوانان سخت بوده. از ابتکار دولت نهم هم همین ماجرای مشاوران جوان است.
انتصاب مدیران مسن و مشاوران جوان.

============================

به روایت بازتاب:
http://www.baztab.com/news/62430.php

فردی که برای دریافت وامی به مبلغ پنج میلیارد تومان، ارتباطاتی با شخصی که مدعی بود مشاور جوان دولت است، برقرار کرده بود، پس از منتفی شدن موضوع وام به قتل رسید.

یک منبع آگاه به خبرنگار «بازتاب» گفت: چندی پیش، فردی با برقراری ارتباط با فرزند یکی از مسئولان و نیز فرد دیگری به نام «ن» که خود را مشاور جوان یکی از مسئولان دولتی معرفی کرده بود، وعده پرداخت وام پنج میلیارد تومانی را از آنان می‌گیرد.

وی برای قطعی شدن پرداخت وام، مبلغ هشتاد میلیون تومان رشوه نیز به آنان پرداخت می‌کند، اما موفق به دریافت وام نمی‌شود. پس از مدتی به وی گفته می‌شود که مبلغ وام به 5/3 میلیارد تومان کاهش یافته و اندکی بعد، مشخص می‌شود که موضوع وام منتفی است.

فردی که اکنون به قتل رسیده، با آگاهی از منتفی شدن وام، درخواست بازگرداندن هشتاد میلیون تومان رشوه پرداخت شده را می‌کند، اما اصرار او موجب قتل وی می‌شود.

به گفته این منبع آگاه، اسلحه‌ای را که مقتول با آن به قتل رسیده، فرزند همان مسئولی که مقتول را به آقای «ن» مرتبط کرده بود، در اختیار ضارب گذاشته و هم‌اکنون این دو نفر بازداشت شده‌اند و فرد مدعی مشاور جوان نیز به اتهام معاونت در قتل‌، دستگیر شده است.

در عین حال، برخی منابع نیز از اخراج او پس از دوره چند ماهه که در پست مشاور جوان بود، حکایت دارد.

یکی از دست‌اندرکاران این پرونده، در پاسخ به خبرنگار «بازتاب»، درباره وجود فشارهایی در رسیدگی به پرونده اظهار داشت: این پرونده مراحل رسیدگی خود را تا صدور حکم با دقت پشت سر خواهد گذاشت و فشارها از هیچ جایگاهی در این روند، مؤثر نخواهد بود.

=============================================

سخنان دکتر رامین:
http://www.baztab.com/news/62450.php

وی گفت: من تلخ‌‏ترین حرف‌‏ها را که همه جا جای گفتن آن نیست و کسی هم جرات آن را ندارد، می‌‏گویم و کسی که واقعیت‌‏ها را بگوید در تیررس بلاها قرار خواهد گرفت.
رامین با بیان اینکه احمدی‌‏نژاد وقتی که بر سر کار آمد دو چالش جدی ملی را برطرف کرد، افزود: اولین چالش ملی فاصله انداختن میان دولت و ملت در زمان هاشمی‌‏رفسنجانی بود و روابط و حاکمیت با مردم به‌‏گونه‌‏ای شد که کارگزاران به عنوان یک تافته جدابافته از مردم فاصله گرفتند تا جایی که دشمن به آسانی توانست در این شکست مانور دهد.
وی گفت: در دولت خاتمی هم شکاف و حاکمیت دوگانه ایجاد شد و القا کردند که حاکمیت دوگانه بخش انتصابی و بخشی انتخابی است و متعاقب این جریان فکری، مواضع سیاست بین‌‏الملل ما در برابر غربی‌‏ها آسیب‌‏پذیر و تحقیر شد.

رامین گفت: احمدی‌‏نژاد وقتی که آمد، این دو سیاست را برهم زد. دولت را به میان ملت برد و این شکاف را پر کرد. از طرف دیگر با تبعیت از رهبری نظام و با سیاستی که سعی داشت با سایر قوا هماهنگ باشد، القای حاکمیت دوگانه را از بین برد. البته همان باندها مشغول هستند تا اصنافی مثل معلمان و کارگران را علیه دولت تحریک کنند اما بالاخره احمدی‌‏نژاد کار خودش را کرد.

طراح ایده برگزاری کنفرانس هولوکاست در ادامه گفت: با طرح موضوع هولوکاست، غربی‌‏ها متوجه شدند که احمدی‌‏نژاد نه خاتمی است و نه هاشمی. احمدی‌‏نژاد از دل دانشگاه تهران بیرون آمده است که انگلیسی‌‏ها آن را درست کردند تا سلطه غربی‌‏ها را بر کشور ایجاد کند. احمدی‌‏نژاد موسی است که در دل فرعون پرورش یافته است.
وی گفت: بحث احمدی‌‏نژاد، بحث صلح و امنیت منطقه است و آرامش و صلح جهانی و حاکمیتی که به عنوان شورای امنیت ایجاد شده است، با طرح مساله هولوکاست در حال فروریزی است.

مرحوم کیومرث صابری یا گل آقا ستونی در روزنامه ی اطلاعات داشت بنام :‌ دو کلمه حرف حساب.
این ستون در شرایطی که سایه ی جنگ و مشکلات گسترده داخلی و خارجی بر کشور  افتاده بود یعنی سالهای دهه ی ۱۳۶۰ رویکردی انتقادی و متفاوت داشت.  مرور طنز های قدیمی آقای صابری یا دیگر طنزپردازان در شرایط متفاوت نتیجه ی متفاوت خواهد داشت ولی یاد مفاخر همیشه لذت بخش است.

===============

یک پی ام جالب پریشب بدستم رسید:

شب دوشنبه ست.............. برای غافلگیری اموات صلوااااااااات  !

نیاز روز افزون به اطلاع رسانی در بین ایرانیان به صورتهای مختلفی بروز میکند. صورتهایی متاثر از امکانات موجود. فناوری های اطلاعات بستر مناسبی برای پاسخ به این نیاز فراهم کرده اند.
استفاده از میسنجر برای ارسال پیامهای معنا دار سالهاست در ایران رواج دارد و با گذشت زمان به روالی پذیرفته  شده تبدیل شده است.

در این میان سهم جوک و خبرهای طنز و کنایه های سیاسی بالاتر از بقیه موضوعات است.

یک نمونه:


 این شعر کاندید شعر سال 2005 اثر یک پسر سیاه پوست است: " وقتی به دنیا امدم سیاه بودم وقتی بزرگتر شدم بازهم سیاه بودم وقتی جلو افتاب میرم باز هم سیاهم وقتی میترسم هم سیاهم وقتی سردمه سیاهم وقتی مریضم باز هم سیاهم وقتی هم که بمیرم باز سیاه خواهم بود تو ای دوست سفیدمن وقتی به دنیا امدی صورتی بودی وقتی بزرگتر شدی سفید شدی وقتی جلو افتاب میری قرمز میشی وقتی میترسی زرد میشی وقتی مریضی سبز میشی وقتی هم که بمیری خاکستری میشی و تو به من میگی رنگین پوست