انسان به حسب فطرت و زندگی اجتماعی اش، به خدا و ادیان توجهی گسترده به وسعت کل تاریخ و همه فرهنگ ها و تمدن های بشری داشته است. جامعه امروزی بشر نیز با حضور قدرتمند دین و دینداری در عرصه های فردی و اجتماعی مواجه است

سوال این است که ظرفیت بی دینی فرد و جامعه تا کحاست؟

انسان به دلیل فطرت پاک و خدادادی اش، ظرفیت عظیم دین داری و خداگرایی دارد و معمولا در زندگی بشر شاهد به کار گیری مکرر این ظرفیت هستیم و تلاش ها برای تضعیف این طبیعت بشری به دلیل تعارض با ذات به ندرت به موفقیت می انجامد

در سطح جامعه نیز به دلیل نقش افراد و نیز کارکرد تاثیر گذار مناسبات متاثر از دین و دین داری، شاهد ظهور بنیان های دینی  نیرومندی هستیم که با حیات اجتماعی نیز رابطه نزدیکی برقرار کرده اند

در مقابل، به نظر می رسد که ظرفیت بی دینی گرچه همیشه وجود دارد ولی حرکت در یک مسیر بن بست است و نتیجه ای در بر ندارد

افراطیون نباید روی بی دینی جامعه ایرانی  یا سوء استفاده از حقیقت دین در جهت اغراض شخصی شان حساب ویژه ای باز کنند که چنین فرصتی نخواهند داشت. مقابله با بی دینی و سوء استفاده از دین، نتیجه یک روحیه و واقعیت به نام دین داری حقیقی است

البته بعضی اعمال موجب دلسردی دین داران یا تضعیف دینداری می شود ولی در مجموع ملت ما به دین و دینداری تعلق خاطر دارند و مسیر پاکسازی را به خوبی از فطرت خویش آموخته اند

گناه شما سنگین است

با یادگار امام چه بد کردید

رویتان سیاه است تا ابد

با این ظلم

سخت آشکار است عاقبت سخت

پریشان کرده اید ایمان را

پریشان میشوید بی تردید و با انکار

گرچه نامردان بسیارند
ولی مبارک باد این روز بزرگ
بر مردان عالم



حکمت 116 از نهج البلاغه حضرت امیر الموء منین علیه السلام:

چه بسا کسی که با نعمت هایی که به او رسیده
به دام افتد
و با پرده پوشی بر گناه
فریب خورد
و با ستایش شدن
آزمایش گردد
و خدا هیچ کس را همانند مهلت دادن نیازمود

شکر نعمت نعمت ات افزون کند
کفر نعمت  از کف ات بیرون کند

به فکر شکر نعمت باشیم. نعمت حضور گسترده مردم در انتخابات دهم ریاست جمهوری، یک حادثه عادی و یک انتخابات مثل بقیه انتخابات ها نبود. لطف و عنایت خاص الهی بود. ناشکری در برابر این نعمت های ویژه، بلا و مصیبت ویژه نازل میکند. بعضی نه تنها با مردم که حتی با خداوند مکر میکنند.

خدا به همه ی ما رحم کند

کسی که خدا دارد
امید دارد
کسی که امید دارد
پیروز است

اگر باور کنیم که آخرتی هست
در تلاش برای حق
کوتاهی نمیکنیم
به نام دین
برای دنیا کوشیدند
از بدترین رذایل اخلاقی و دروغ های عالم
و موجب خشم الهی است
و جز او فریادرسی نیست که نیست

موعود آمدنی است. اما نه برای نجات دادن افرادی منفعل که نام منتظر بر خود نهاده اند. برای ایجاد آخرین حلقه از حلقه های پیشرفت بشریت و تکمیل عقول و بلوغ جامعه جهانی.
در سایه ی جهان بینی توحیدی است که موعود عج معنایی متفاوت می یابد. تفاوت با اندیشه های متحجرانه ی موعودگرا، در سایه اندیشه اسلام ناب محمدی روشن میشود.

کلمه مشروعیت معمولا در دو معنای اصلی استفاده میشود:

1. مشروعیت در معنای سیاسی آن که به معنای مقبولیت از سوی مردم است. همان مفهومی که امروز از سوی معترضان به تقلب گسترده در انتخابات دهم ریاست جمهوری به چالش کشیده شده است و لذا دولت احمدی نژاد را فاقد مشروعیت میخوانند.

البته بعضی از افراد نیز هستند که دامنه عدم مشروعیت را تا سطح قانون اساسی و نظام سیاسی کشور ارتقاء میدهند که به صورت صریح از سوی آقایان موسوی و کروبی نفی شده است.

2. مشروعیت در معنای دینی به معنای شرعی بودن حکومت. این معنا به واسطه ی مذهبی بودن جامعه و قانون در کشور ما از اهمیت زیادی برخوردار است و به همین دلیل است که دروغ و فریب و تقلب در هر نظام سیاسی عرفی جهان تاثیری کم یا زیاد دارد ولی در صورت اثبات چنین دروغ و فریب و تقلبی در نظام سیاسی ایران، عواقب و نتایج بسیار زیادی بر آن مترتب است.

باید منتظر بود و دید که افکار عمومی به چه قضاوت نهایی از مشروعیت در هر دو معنا خواهد رسید.

کسب درآمد حلال و طیب از بزرگترین دغدغه های افراد مسلمان است. افراد غیر مسلمان نیز ملاحظات دینی یا اخلاقی خاص خود را برای پاکیزه بودن درآمد زندگی شان دارند. یکی از مهمترین موضوعات  برای زندگی در کشورها، پیدا کردن راه مناسب برای معیشت است.

در مراسم مختلف سیاسی و اجتماعی، حتی با صبغه ی مذهبی، نمایش آنچه هست به زیباترین شکل، خواست هوشمنده ی بعضی از حاضرین است. طبق فرهنگ و هنجارهای همان اجتماعات که گاهی متنوع نیز هست، مدل هایی را میتوان دید. عکاسی از این مدل ها از اهداف جدی عکاسان است، چرا که متقاضیان دیدن چنین صحنه هایی بسیارند و این تصاویر بخش مهمی از جریان ثبت و انعکاس حاشیه های مراسم و اجتماعات نیز جاذبه دارند.