لینک مطلب:

وجود دو کاندیدای مطرح اصلاح‌طلب با تفاوت مواضع خود، یکی از دلایلی است که می‌تواند به افراد گوناگون با مواضع مختلف انگیزه‌ی شرکت در انتخابات بدهد تا به دنبال تحریم نروند و اجازه ندهند که آقای احمدی‌نژاد طعم برنده شدن در دور اول را بچشد. از سوی دیگر کم‌کم به خوبی می‌شود در سراسر ایران موج جدی شدن در انتخابات برای تغییر را دید. حتی به خوبی می‌توان نگرانی و وحشت طرفداران آقای احمدی‌نژاد را دید. حملات فیزیکی و رسانه‌ای شدید هواداران دولت به مجالس تبلیغات اصلاح‌طلبان، که تنها راهی است که محافظه‌کاران همیشه وقتی در انزوا قرار گرفته‌اند بلد بوده‌اند نشانه‌ی همان وحشت است. دیگر تقریباً همه‌ی مردم می‌توانند امیدوار باشند که چهار سال دیگر را با رئیس‌جمهور جدیدی تجربه کنیم

لینک مطلب:

دوستان عزیز، پویشگران «موج سوم»؛

از من خواسته‌اید درباره انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 نظرم را با شما در میان بگذارم. خواست شما عزیزان را اجابت می‌کنم و با آرزوی کامیابی شما در کوشش‌های ارزشمندتان توجه شما را به نکات زیر جلب می‌نمایم:
 
1 - منطق «تحریم انتخابات» در کشور ما شکست خورده است و از این طریق به هدف‌های سیاسی مطلوب نمی‌توان دست یافت.
 
2 - کشور ما متاسفانه در شرایط سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نامطلوب به سر می‌برد. چنان‌که بارها گفته و نوشته‌ام با همه علاقه و اشتیاق فراوان که همه شهروندان ایرانی به تحقق اهداف انقلاب داشتند سال‌هاست احساس می‌کنیم که برای رسیدن به آن اهداف ارزشمند دوباره باید راه و روش موثر دیگری در پیش گیریم. این راه و روش جز تلاش‌های فکری و عملی مستمر و سازمان‌یافته «دموکراتیک»، عاری از هرگونه «خشونت» و متکی بر «خردورزی جمعی» و «حقوق بشری عصری» نمی‌تواند باشد.
 
3 - درست است که در نظام سیاسی کشور ما رئیس‌جمهور در بسیاری از مسائل اساسی کشور تصمیم‌گیرنده نهایی نیست ولی با اختیاراتی که در قانون اساسی ما به قوه‌ مجریه داده شده رئیس‌جمهور و دولت می‌توانند در چگونگی هدایت مسائل اقتصادی و فرهنگی و سیاست خارجی و داخلی کشور بسیار اثرگذار باشند و در رشد و پیشرفت جامعه ایرانی نقش اساسی ایفا نمایند.

4 - احساس نگرانی و اضطراب و کاهش فاحش امید به آینده و افزایش چشمگیر میل به نهیلیسم (پوچی هستی و زندگی) نزد نسل جوان کشور، فلج شدن سازمان‌های اقتصادی، تجاوز به حقوق انسانی دگراندیشان، استادان و دانشجویان، مطبوعات و هر آن کس که «غیرخودی» به حساب می‌آید، به دادگاه کشاندن و محکوم کردن نفس ایده «آزادی» و در افتادن بی‌حاصل، با قدرت‌های بزرگ جهان به جای تعامل سازنده با آنان بر اساس منافع ملی و... واقعیاتی هستند که در سال‌های اخیر بیش از پیش اکثر شهروندان ایران را رنج می‌دهند. در چنین وضعیتی، حداقل برای تخفیف این نابسامانی‌ها هیچ راه برون‌رفت دیگر جز مطالبه پیگیرانه تغییر مدیریت دولتی کشور پیش پای ما نیست.
 
5 - برادران بزرگوار آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی را بیش از 30 سال است که به خوبی می‌شناسم. بر این باورم که هر دو چنان شخصیتی دارند که اگر مدیریت دولتی کشور را در شرایط حاضر در دست گیرند به آنچه امروز در شعارها و وعده‌های خود می‌گویند وفادار می‌مانند و با جدیت آن‌ها را پیگیری می‌کنند و در حد توان خود برای تغییر اوضاع موجود کشور می‌کوشند.
 
6 - چنین تشخیص می‌دهم که در وضعیت موجود کشورمان که مطالبه تغییر مدیریت دولتی کنونی، ضرورت سیاسی انکارناپذیری گشته رای دادن به آقای موسوی یا آقای کروبی که با جدیت طالب اصلاح وضع موجودند همان وظیفه اخلاقی سیاسی است که در شرایط کنونی کشور باید به آن عمل کنیم و با امید بستن به فرداهای بهتر، مشارکت سیاسی خود را چه امروز و چه در آینده فعالانه پی بگیریم.

با احترام

محمد مجتهد شبستری
2/3/1388

عنوان عمومی اپوزیسیون در فرهنگ سیاسی معمولا به جریانات سیاسی مخالف یک نظام و نه یک دولت اطلاق میشود ولی گاهی نیز عرصه مخالفت گسترده تر میشود و گروههای تجزیه طلب یا هوادار فعالیت مسلحانه را شامل میشود و از سوی دیگر گروههای افراطی اصولگرا، بخشی از اصلاح طلبان را با عنوان عمومی اپوزیسیون می نامند.
جمهوری اسلامی ایران مانند هر حکومت دیگر مخالفانی دارد. در طول سه دهه گذشته و به خصوص در دهه اول، به دلیل شرایط انقلابی و سیطره چپ گرایی در روابط سیاسی، جامعه و گروههای سیاسی و دولت، رقابت های سخت تر و نظامی تری داشت و در نهایت سوابقی را ایجاد کرده است که تکیه بر آن سوابق، بخشی از به نتیجه رسیدن های بعدی شده است.
رده بندی بین اپوزیسیون مبتنی بر اهداف و اقدامات و ابزارهای بکارگرفته شده میتواند راه را برای شفافیت بیشتر باز کند. ظاهرا هنوز گروههای تروریستی بیشترین وزن را در جریان اپوزیسیون دارند.
از دیگر ویژگی های اپوزیسیون واقعی، عدم شرکت در انتخابات است. مخالفان نظام در مفهوم اپوزیسیون معمولا در انتخابات شرکت نمیکنند و در مباحثات سیاسی جای مانوری خارج از تحریم متصور نیستند.

لینک مطلب از وبلاگستان:

رسالت تاریخی همه ما است که به خاطر ایران و به خاطر مردمی که در ایران زندگی می‌کنند و مشکلات مختلف را باید تحمل کنند و به خاطر نام پرآوازه ایرانی در هر جای دنیا که دوست دارند از کرامت تاریخی خود بهره‌مند باشند، هر چه توان داریم برای شرکت بیشتر مردم در انتخابات تلاش کنیم

هرنوع تحریم و یا عدم مشارکت، بهترین هدیه‌ای است که در این شرایط می‌شود به آقای رئیس‌جمهور فعلی تقدیم کرد. رئیس‌جمهوری که اگرچه از امروز دیگر یک کاندیدا است ولی حتی برای رعایت اصول اخلاقی حاضر نیست از امکانات تبلیغاتی و دولتی چشم‌پوشی نماید. همه کسانی که دستی در مسائل اجتماعی دارند و یا نظرسنجی کرده‌اند می‌دانند که سقف رای‌دهندگان به آقای احمدی‌نژاد بسته شده و به آن اضاقه نمی‌شود. شرکت دیگران در انتخابات به هر میزانی که اضافه شود می‌تواند امکان تغییر را فراهم کند

تحریمی ها هیچگاه نبودند
به فرض بودنشان نیز نیستند

گرچه در موسم انتخابات، حضور گروههای مرجع در جامعه افزایش می یابد ولی این نکته طبیعی است و اگر میخواهیم شرایط واقعی جامعه را درک کنیم باید به دوران پیش از انتخابات و پس از انتخابات بنگریم.
در شرایط حضور ناامیدی ، مشارکت کاهش می یابد و مسئولیت ناامیدی از تغییر بر عهده ی محافظه کاران است. تلاش برای افزایش امید و مشارکت یک وظیفه ی هوشمندانه است.