لینک مطلب:

حجاریان به بیمارستان منتقل شد

رضا عطاران دستگیر شد

رضا عطاران هنرمند طنزپرداز امروز در مقابل مسجد قبا در تهران دستگیر شد. بنا بر گزارش های شاهدان عینی وی که لباس سبز به تن داشت و همسرش او را در این تجمع همراهی می کرد توسط نیروهای لباس شخصی دستگیر شده است. نیروهای لباس شخصی که از دو طرف دست وی را گرفته بودند وی را با خشونت به سمت اتومبیلی که تعین شده بود می کشیدند

هاشمی رفسنجانی:نباید سوء‌عملکردها موجب تشدید کینه و تفرقه میان مردم شود

وی تدبیر رهبری معظم انقلاب را در تمدید مهلت شورای نگهبان برای بررسی بیشتر مسائل و ادای توضیحات قانع‌کننده و ابهام‌زدایی از انتخابات بسیار ارزشمند ذکر کرد و گفت:«این اقدام با ارزش مقام معظم رهبری، برای جلب اعتماد و اطمینان مردم به روند انتخابات بسیار مؤثر است و امیدواریم دست‌اندرکاران این امر بتوانند به طور دقیق و با رعایت انصاف و عدل و با همکاری کاندیداها به اعتراضات قانونی به طور کامل رسیدگی کنند.»

وی انتخابات صحیح را عرصه تحکیم همدلی و همکاری و تبدیل رقابت‌ها به رفاقت‌ها پس از انتخابات ذکر کرد و گفت:«نباید سوء‌عملکردها موجب تشدید کینه و تفرقه میان مردم شود و باید همه با همدلی و همکاری برای رفع موانع و مشکلات گام برداریم.»

حضور کروبی در میان تجمع کنندگان مقابل مسجد قبا

لینک مطلب:

ما امضاء کنندگان این نامه حمایت خود را از یکی از دو کاندیدای اصلاح طلبی که بتواند به این خواسته ها پاسخ مثبت دهد و برقراری آزادی های تصریح شده در قانون اساسی کشور را تعهد کند اعلام می داریم. از هنرمندان و معلمین هنر می خواهیم با بهره گیری از جایگاه استادی و هدایت گری خود در جامعه از این کاندیدا حمایت کرده و با فروکش کردن شور انتخاباتی تحقق این خواسته های ضروری و حداقلی را از هرکس که در جایگاه ریاست جمهوری قرار گرفت مطالبه کنند

داستان هنرمندان سیاسی داستان جالبی است. انتشار اثری در باب سیاست و هنرمندان که از هنرمندان پیش از انقلاب شروع کند و تا امروز ادامه دارد، خدمت خوبی به فرهنگ و هنر جامعه است.

حمایت صریح مخملباف از کاندیداهای اصلاح طلب: موسوی و کروبی و ترجیح نسبی مهندس موسوی


لینک مطلب:

محسن مخملباف :

...

 برای من آقایان موسوی و کروبی هر دو ایده آلند. هر دوی آن ها را از نزدیک می شناسم.

با آقای کروبی که سال ها در زندان شاه بوده ایم.حتی مدتها دریک سلول بوده ایم.و روزها و شب های فشار و زندان و شکنجه را در رویای روزی که عدالت و آزادی را خواهیم دید، تحمل می کردیم.

آقای کروبی در زندان که بود، قلب بزرگی داشت.امکان نداشت به یکی از زندانیان توسط یک زندانی دیگر ظلمی بشود و او سکوت کند.حتما مداخله می کرد.من گریه او را زیر شکنجه ندیدم، اما بارها گریه او را برای ظلمی که بر کسی رفته بود، با چشم خودم دیدم.

به دوستی که در مجلس سال ها در کنار او بود گفتم: به من بگو آیا او هنوز مرد همان سال هاست. و یا حالا که به قدرت رسیده، و رییس مجلس شده ،فراموش کرده است؟
 آن دوست گفت:هنوزهمان آدم است.کسی نیست که دستگیر شود و او بشنود و پیگیر کارش نباشد.

من یقین دارم که اگر آقای کروبی رای بیاورد، وضع حقوق بشر که زخم بی مرهم جامعه ماست، مرهمی و التیامی  می یابد. وحیثیت از دست رفته  بین المللی ما تا حدود زیادی اعاده خواهد شد.

از طرفی او را تنها و بی یاور نمی بینم. در کنار او کسانی را می بینم  که تهران و ایران نیمه  مدرن امروز، از معماری کلان امثال آن ها به وجود آمده است.

کروبی تجربه مدیریت مجلس را دارد. تجربه اصلاحات را دارد. درد کشیده است.و برای آزادی سیلی خورده است. و خوشبختانه صفر و صدی نمی اندیشد. و اگر به قدرت برسد، نمی خواهد مثل احمدی نژاد کشور را به دست یک جناح بسپارد. و بلد است برای حل مشکلات با جناح های مختلف مذاکره کند.ومذاکره در دنیای امروز رفتار شهروند متمدن است...

=======================

از صمیم قلب می گویم :اگر آقای موسوی نبود و حمایت هایی که از داشتن یک سینمای ملی و بین المللی کرد، امروزه ما صاحب این سینمای بلند آوازه در سطح جهان نبودیم.مهندس انوار و مهندس بهشتی در احیای سینمای ما نقش بنیادی داشتند ، اما بدون حمایت همه جانبه مهندس موسوی و پیگیری او این کار عملی نمی شد.

موسوی با آن که شخصا و قلبا مسلمان و مومن است، اما دین او، دکان کسب او نیست، و در مقام یک نخست وزیر،یک شخصیت ملی است. من در همان سال ها از دهان خودش شنیدم که در جواب متعصبی گفت: من شخصا مسلمانم. اما نخست وزیر ارمنی ها و اقلیت ها هم هستم.من وقتی نخست وزیرم، باید به منافع یک ملت بیندیشم، و نه به منافع دار و دسته و صنف و هم مرام خودم.

========================

بعضی ها ازصندلی ریاست جمهوری اعتبار می گیرند. بعضی ها مثل خاتمی به آن اعتبار می دهند. وبعضی ها وقتی بر این صندلی می نشینند هیجان زده می شوند. مثل آقای احمدی نژاد که هنوز هیجانزده است. 4 سال است بر این صندلی نشسته هنوز خوشحالی اش فرو کش نکرده.هنوز شیرینی پیروزی در انتخاباتش را پخش می کند.و مدام از معجزه حرف می زند.چون فقط باید یک معجزه اتفاق بیفتد تا کسی مثل ایشان روی این صندلی بنشیند.

فیلم عروسی خوبان با درد و جرات من ساخته می شد، اما اکرانش دیگر به حمایت مهندس موسوی بستگی داشت.او مصداق بارز کسی بود که می گوید : من مخالف فکر توام ، اما جانم را می دهم تا تو بتوانی حرفت را بزنی

می گویند مهندس موسوی در دوران نخست وزیری اش انقلابی بود.معلوم است که بود.مگر من نبودم؟ و مگر شما، اگر هم نسل من هستید ،انقلابی نبودید؟ در آن دوران از راست و چپ همه انقلابی بودند. و مگر 30 میلیون مردم انقلابی نبودند که همه در خیابان ها ریختند و انقلاب کردند؟چرا آلزایمر مصلحتی می گیریم؟ما مردم ایران چه خوب و چه بد ،در سال 57 با اکثریت قاطع انقلاب کردیم و در این تجربه 30 ساله از آنچه کرده بودیم ، خودمان هم عوض شدیم.امروزه چه کسی هست که بعد از این تجربه پر فراز و نشیب 30 ساله ،شبیه 30 سال پیش اش باشد؟

مهندس موسوی هم عوض شده است. منتها او حتی عوض نشده آن دورانش نیز، از عوض شده امروزه خیلی ها بهتر است. او امتحان آزادی خواهی و عدالت طلبی اش را در دوران نخست وزیری اش داده است.فقط او یک اشکال دارد. و آن این است که هنوز شهید نشده. ما ملتی هستیم که تا کسی شهید نشود، قبول نیست.برای ما آزادی خواه کسی است که در زندان است و در حال اعتصاب غذاست. اما همین که آزاد شد ، حتی اگر در حال ادامه مبارزه برای آزادی باشد، می گوییم کلک بود،  از خودشان است.

در قبل ازانقلاب زهرا رهنورد مشهورترین زن هنرمند مسلمان ایران بود. ما در زندان سیاسی مدام درباره یک دختر هنرمند و شجاع ایرانی حرف می زدیم که با جسارت و هنرش غوغا کرده است وهر روز منتظر خبر دستگیری اش بودیم.

بعدها که انقلاب شد ، من یک روز در  آسانسور روزنامه ای سوار شدم ، خانمی به همراه دختر بچه کوچکی سوار آسانسور شد. به رسم آن دوران من سرم را پایین انداختم.و چشمم به کفش پاره این خانم افتاد.یک دفعه آن خانم مرا شناخت و پرسید : شما فلانی هستی؟ گفتم :بله.و او هم گفت:من هم زهرا رهنورد هستم. گفتم: خوشوقتم و رویم نشد بگویم سال هاست منتظر دیدارشما بودم.

 وقتی از آسانسور خارج شدم، فقط آن کفش پاره در نظرم بود. در آن زمان او همسر نخست وزیر کشور بود. امروزه من و شما کفش پاره را ملاک خوبی کسی نمی دانیم. از بس که عوام فریبانه آن را خرج کرده اند. اما در آن روزگار  ما شیفته آن داستان حضرت علی  بودیم که عده ای جمع شده بودند تا او را به حکومت راضی کنند و او مشغول وصله زدن به کفش پاره اش بود و می گفت: دنیایی که شما به من پیشنهاد می کنید،برای من بی ارزش تر از این کفش پاره است.

 برای نسل ما چنین داستان هایی و چنین بودنی هایی آتش به روحمان می زد. اگر کفش رهنورد که زن نخست وزیر آن دوران بود، پاره نبود، در آن دوران جنگ  ،کفش 30میلیون ایرانی دیگر باید پاره می بود ، و کسی به فکر نبود.

مهندس موسوی آنقدر هنرمند است که یک پست سیاسی او را از خود بی خود نکند و با آن که مرد است ، اما در کنار او زنی است که مدام حقوق زنان را به یاد او می آورد.

================================

به مادرم زنگ می زنم و می پرسم: مادر به کی رای می دی؟ می گه:مادر جون، تو که نبودی، دیوارها نم کشید. سقف خونه ترک برداشت، رفتم سر کوچه مون بنایی بود. یکی داشت یک خونه ای رو  با کلنگ خراب می کرد ، گفتم:" آقا خدا خیرت بده. بیا این خونه رو تا سقفش نیومده روی سرمون ،درستش کن."

گفت:" خانوم من یک ... ام .کارم خراب کردنه. اگه می خوای خونه تو خراب کنی، بده دست من. اما اگه می خوای درستش کنی، برو یک مهندس پیدا کن."

در باره این یادداشت نیک آهنگ کوثر:

اصلاح طلبی به سن و سال ربط ندارد
حساب و کتاب هم دارد
چشم بر حقیقت بستن و سخن گفتن
چه بر مبنای ضعف داخلی انسان
چه از فرصت طلبی خارجی
که معمولا توامان عمل میکنند
ناشایست است
و در شرایط سخت
احمقانه و خبیثانه است

در تلقی خوش بینانه:
نیک آهنگ در بحران تشخیص راه است
چون کودکان گم شده که میگویند پدر و مادرم گم شده اند

در تفسیر بد بینانه:
به دنبال به هم ریختن میزان هایی محکم اصلاحات و اصلاح طلبان و ثمره ی حداقل ١٢ سال کشاکش سنگین و پرهزینه است.

مبدء این قصد و غرض چه داخلی باشد و چه خارجی، بی نتیجه و از فردی چون او، وقیحانه است.

و ستایش مخصوص خداست

اینکه شاعران و مفاخر زیادی از سرزمین مادری ما برخاسته و به خدمت فرهنگ و تمدن های جهانی درآمده اند، موجب مسرت و خوشوقتی است. یاد و بزرگداشت بزرگان و مفاخر کشورمان توسط هر کس که باشد خوب است.
اینکه همه فارسی زبان ها را ایرانی میخوانیم از آن جهت است که زبان فارسی و خط فارسی تنها در ایران رسمی است و اکثریتی به آن وابسته اند و سابقه و بقای حکومت های ایران نیز پشتوانه آن است. همچون دریایی که آب آن تبخیر و کوچکتر شده است.
به امید روزگاری که اقیانوس شویم.

لینک مطلب:

در این سال ها ، تغییرات قابل توجهی در عرصه تئاتر ایران رخ نداد و جامعه تئاتری همچنان با همان مشکلاتی روبه رو بودند که در این سال ها با آن دست و پنجه نرم می کردند . یعنی تئاتر شهرستان ها هنوز فعال نشده است و همچنان مشکل مکان های تئاتری وجود دارند . در شهرستان ها همچنان تئاتر به معنای داشتن تئاترهایی که همواره برنامه داشته باشند و از حالت مقطعی خارج شوند ، وجود نداشته است. به همین خاطر است که در جشنواره ها ، استعدادهای ناب تئاتر شهرستان ها مشاهده می شود که در طول سال فعالیتشان متوقف می شود