بعضی کلا گذشته را سیاه میدانند

بعضی سی سال گذشته را سیاه میدانند

بعضی بیست و شش سال ابتدای انقلاب را سیاه میدانند

بعضی هشت سال اصلاحات را سیاه میدانند

بعضی چهار سال دولت نهم را سیاه میدانند

بعضی آینده را سیاه میدانند

...

ولی من گذشته و حال و آینده را سیاه نمیدانم

بی تردید خاطرات این روزها مبنای هزاران هزار مقاله و داستان و شعر و کتاب و فیلم و موسیقی خواهد بود

یک راننده مسافرکش که خیلی با سواد و اهل سیاست به نظر میرسید، گفت:

به قول نلسون ماندلا فراموش نخواهیم کرد ظلم را ولی به خاطر آینده کشور و ملت مان خواهیم بخشید و اسیر انتقام نخواهیم شد

زمانی که از زمین و زمینیان ناامیدتر از همیشه ایم

چشم بر آسمان میدوزیم

 تا دوباره باران هستی ببارد

هر نگاه به آسمان

جوابی درخور دارد

به انتظار بودیم و
برای شبهای قدر و تقدیر
لحظه شماری میکنیم
تا خداوند متعال
بلاهای زمینی و آسمانی را
دور و نابود سازد

شکر خدا خوبم و
از لطف و محبت وبلاگنویسان و دوستان
بی حد سپاسگزارم

و ستایش مخصوص خداست

از اون بالا بالاها میگفت:
هوی ... من ضعیفم ... افتاد!؟
بدان
و ندان که دیگران میدانند

تسلیم نیستم
ضعیف تر از آنم
که دانی
یا توانی که دانی

مثل یک ماهی قرمز کوچولو
با هر بروز عاطفی
به گوشه و کناری میخورد

گاهی راست گفتن
سخت میشود
خیلی سخت
خدایا بر ما مپسند
راستی آسانم آرزوست

همه چیز فقط خودم
و فقط خودم
و خودم

نباید فراموش کنیم
نه تحقیری که شدیم
و نه کسانی را که در این تحقیر شرکت داشتند
همچنین نباید فراموش کنیم
افتخارات گذشته را
تا دوباره افتخار آفرین داشته باشیم
شکست دیروز
تحقیر ملی بود
و میلیونها ایرانی مستقیم و غیر مستقیم
برای مدتها با حس آن
زندگی خواهند کرد
ولی مشکل اصلی
در مربی خرافاتی
یا چشم زخم
یا بد اقبالی حضور رئیس جمهور
یا سوء مدیریت ورزش
یا هر چیز دیگری که مطرح شده
نیست
مشکل حقیقی
نبودن حس پیروزی و موفقیت است
که امید را می گیرد
و برگزیدگان را
به خارج از کشور می فرستد
اگر بخواهیم پیروز شویم
خویش را آماده پیروزی کنیم
آن را حس کنیم
و دوباره خلق کنیم
تا فضای جامعه به دورانی باز گردد که
قهرمانانی چون علی دایی و خداداد عزیزی و علی کریمی و کریم باقری فرصت بروز یافتند
اگر آنها چون گذشته نیستند
چون ما نیز چون گذشته نیستیم
جامعه تولید مناسب را نداشته
فضای عمومی جامعه است که آنان و بهتر از آنان را خلق نکرده
برای ایران و ایرانی
در بهبود شرایط عمومی جامعه
تلاش کنیم
تا فضای تنفس و رشد و سلامت
در سایه ی آزادی و عدالت و توسعه
فراهم شود

خداحافظی با آقای احمدی نژاد و یاران و حامیان اش
در بهار ٨٨
آغاز موفقیت های بزرگ کشور
و حق ملت ایران است
خدا خواهد نصیب باشد

خسته از خشونت و فساد و ظلم و تروریسم و نظامی و انتظامی گری و تفرقه و حماقت
پایان فقر و جهل حق مسلم ماست

چشمهایم را می بندم
بارها و بارها
میان خواب و بیداری
میخوابم و بیدار میشوم
در خواب
خواب را حس کردن آسان است
بیداری را در خواب دور میزنم
خواب خواب خواب ... دور دور دور
چشمهایم بسته است
قدم هایم سریع تر از قبل
بدون نفس زدن
تنها نسیم
تنها خودم
تنها خواب

بهار نزدیک است
بوی فردا می آید

تشکر از خدا در هر زمینه و هر لحظه به زندگی طرافت می بخشد
شکرا لله رب العالمین

قرآن کتاب هدایت است و بسیاری از ما
هدایت را از قرآن و اصحاب قرآن نمی آموزیم
آنقدر حاشیه میرویم که گم میشویم
گاهی به شرق
گاهی به غرب
گاهی به خویش

با هر خویشی نتوان خویشی کرد

خویش اصیل
خویش فطری
خویش پاک
در مسیر بادهای حیات بخش هستی
پذیرای هدایت قرآنی است
خدا خواهد نصیب باشد

ترجیح گاز زدن به سیب
بر بریدن سیب با چاقو
مثل ترجیح چیدن گوجه فرنگی از مزرعه
بر خریدن از مغازه است
در زمینه پرتاب باقیمانده سیب به دور دست چیزی نمیگم فعلا

از آب
گرفته شویم
تا در غیب
پرواز کنیم

ای نور و عالی
دوستت دارم
ولی نه آن اندازه که مرا دوست داری
که هنر دوست داشتن به کمال و تمامی
نزد توست

یک جای خوب
نزدیک نزدیک
در اندرونی

دیوانگی
عالمی دارد
چرا فراموشش کنیم

از آب
گرفته شویم
تا در غیب
پرواز کنیم

خود من
دوستت دارم
تو هم دوستم داشته باش
خوب باش و
با خوبی ات از من حمایت کن

با چشمان بسته
میترسیم
چرا که احساس کردن را
نیاموخته ایم
با چشمان باز
فراموش میکنیم
و از حجاب دیدن
برای ندیدن
سود می بریم
به میزانی که از احساس بیاموزیم
از آموختن بی نیازیم

بخاطر آنچه که هستی
نه آنچه که دیگران
درست و خطا
ار تو میگویند
از تو گفتن را
دوست دارم

خسته ام
از این همه
همهمه و هیچ و هم گفتنم

اشکها تفاوت دارند
اشک ندامت و حسرت
اشک امید و ذوق و وصال
و هر دو حکایت از تغییری ویژه

نیستی کجایی؟!
 یافتنی نیستی

سردی باد پاییز
در زمستان دل
گرمای بهاری دارد

زیبایی حقیقت تو
مرا شیفته کرده

زمانی که نشانه های الهی
ما را نشانه میروند
زمان سرفرازی است

بزرگی انسان
به دل گندگی اوست
بزرگترین دلها
قشنگترین آنهاست

صد بار

بجا مانده

در راه بیابانی

صد خار

بپا رفته

در صحنه ی پایانی

در من و تو
نبود و نیست
شجاعت نگاه در آیینه
عمیق و زیباست

سختی تردید
در جایی که نمیتوانی که نتوانی
سخت تر است

رفیق ترین ها با مرگ
زنده ترین ها بودند و هستند و خواهند بود

زمانی که میترسیم
به مرگی مستمر دچاریم
و زمانی که مرگ را طلب کردیم
همراه و یارمان میشود

در افق دیده و شنیده شدن
کلمه حرف نخست را میزند

زمین از آن شماست
از آسمان خاطره ها
اندکی آب دیده
سیرابم میکند

در پیروزی خواهم خفت
و در بیداری جان
 به زنجیر کشیده میشوم
تا ایستاده بشکنم

غریب و تنها
کسی است که از خویش
ندارد و نداند و نخواهد
همه غریب و تنها هستیم
تا زمان رسیدن

هر کسی
با پهنای باند و
ظرفیت انتقال و نگهداری خودش
وصل میشود
مشکلی اگر باشد
از دل ماست
مبدء و مقصد یکی است

لرزانی دل
در برابر ضعیف
از بزرگی دل است

مهاجران غمگین اند
به اجباری منتخب
برای تحصیل و کار و زندگی
رفته اند
و هر روز هوای این شهر
سنگین تر و سنگین تر
و شش های ما
هر روز آسیب پذیرتر از قبل


خیلی ها رفته اند
حتی کلاغ ها نیز میروند
شرایط به گونه ای است
که ماندن
هر روز سخت تر و سخت تر میشود
ایرانشهر من
تا کی امید نیاید
چنین است

پیش از این چرخاندیم و
اینک می چرخیم
پیش از این چرخیدیم و
اینک می چرخانیم
حساب و کتابش با اوست
نتیجه اش با ما

پدرم کودک و جوان بود و من او را ندیدم
از میانسالی اش به یاد دارم و کهنسالی اش
همیشه مفید و موثر و شاد و خندان بود
و در کهنسالی آرام و بیمار و منتظر
و همچنان شاد
از میانسالی امروز
به انتظار آینده ام
با کهنسالی
یا بی کهنسالی

نه
سنگ پا نیست
کشف و اختراعی نیست
موسیقی است
موسیقی خونم کم شده
وقت کردید یک سری به این وبلاگ بزنید
حجم موسیقی اش  برای دانلود زیاد است ولی می ارزد

http://sultan.persianblog.ir

دل خاک گرفته
موجب خاک گرفتگی
همه ی متعلقات دل

همه چیز به دل متکی است. صلاح و فساد انسان به رابطه ی دل او با اصل و مبدء و مقصد هستی مربوط است و بس.

برف سمبل پاکی و سکوت است
پاکی طبیعت
برای شروعی دیگر
خاکستری سفید آتش پاییزی
تا سبزی بهار اندکی صبر باید
سکوت سرد برف
اندکی پیش از برانگیخته شدن طبیعت و
سر و صدای پرندگان تازه رسیده
در زمستان
آرام میگیریم
بعضی به خواب
بعضی به نگاه

گاهی بودنمان نیز رفتن است
گاهی رفتنمان بودن
مهم انتخاب ماست

دود اندوه
دل را سیاه میکند و
سکوت می پراکند
آتش دل است که
تغییر میزاید و
امید می بخشد

حکمت خدا را شکر
آن روزگار و این روزگار
بازی همیشگی روزگار
تکرار تراژدیک و کمیک  واقعیت

واقعیت اصیل و نسخه های بدلی
می بافند و می سازند
با تقلیدی کوته نظرانه از حقیقت

کوچک و حقیر
با نام هایی بزرگ
بزرگ نمیشوند
زحمتی سخت اند

باد را میکارند
منتظر طوفانیم
بسم الله

صحنه های زیبای ایمان
بی نظیرترین صحنه های خلقت اند
علی و یاران خاص او
چون اویس قرن
یگانه های روزگار خویش اند
بی جهت نیست که باید تکرار کرد و گفت:
تبارک الله احسن الخالقین

بارها ورق هایی را پاره کرده ایم
آیا ورق پاره هایی را به هم چسبانیده ایم
و دوباره آن ها را پاره کنیم‌‌ ؟!

آنگاه که نور
مانع دیدن است و
فریاد آسمان و زمین بلند است و
شعله های ویرانگری
زبانه میکشند
خاکستر نور
بستر رنج و اندوهی سخت
خواهد بود

کلید گنج زمانه
به دست دل است
که همراه کننده و همراه شونده
دل است

در این جهان
مخدوم بی عنایت
وجود ندارد
مگر به عاریه

بر ما مبارک باد نگاه مسیح
 که از مهربان گفت
پدر آسمانی انسان زمینی
برکت را با نام و یاد او
هدیه کرد

میان جماعتی نالان
قدمهایش بر زمین
حقیقت حیات
 سبز تر از سبز
و نگاهش
به رنگ سبز مهربانی
که از دل خود تا دل هستی
یگانه بود
نگاه مسیح
از  دل بود

درخت خشکیده به بار می نشست
بیمار شفا
زمین حیات
مرده ها زندگی
 دلها را می شوراند
با هستی خالص
به اجازه ی آسمانی ترین

تهمت زدن و توهین کردن
اول خطاکاری نیست
معمولا اواخر راه دچارش میشویم
خدا آخر و عاقبتمان را
ختم به خیر کند

ایستادن
گاهی سخت
گاهی آسان
سخت است از پس ویرانی خاطره ها
و بودن های بسیار و نامتجانس
آسان است برای آنکه در اول خاطره هاست
چون کودکی که مشتاق می ایستد

یلدا
شب پیمان و وحدت
شب امید 
شب آغاز پیروزی نور بر ظلمت
شب شادی است
شادی را از تاریکی آغاز کردن است

رفتن را
بارها
تجربه کردن باید


عکس از اینترنت

بعضی را نادان و جاهل یا به اصطلاح عوام: خر می نامند
گاهی این جاهلان از حد عرف میگذرانند که احمق دیوانه خطاب شان میکنند
و گاهی از حد عرف میگذرانند ولی همیشه حواس شان به منافع ویژه ای هست که آنگاه احمق دیوانه ی شارلاتان خطاب شان میکنند.
اشتباه تشخیص دادن هر کدام، آفات خاص خود را دارد.
از خداوند بخواهیم که نه شارلاتان باشیم و نه دیوانه و جاهل.
آمین

فلسطین امروز
فراموش شدگان سرزمین پیامبران را
به یادمان می آورد
به یاد از یاد رفته ها
به یاد آوریم
انسان بودن خویش را

وقتی بیماریم
حتی بیماری های ساده
باید در تصمیم گیری دقت کنیم
وقتی سن بالا میره
ولو برای تصمیمات مهم
باید در تصمیم گیری ها دقت کنیم
تعجب میکنم از بعض که با سن های بالا و بیماری های مکرر
اینقدر راحت تصمیماتی میگیرند
که بر روی زندگی دیگران تاثیرات عمیق دارد.
من که فعلا درگیر تجربه ی بالا رفتن سن هستم
و اندکی بیماری را تجربه میکنم
گاهی آنقدر از نظر روحیه ضعیف میشم
که از تصمیم گرفتن پرهیز میکنم
حتی تصمیمات ساده

در عرفه
نیم روزی بیش نیستیم
و باید فرصت شناخت را غنیمت شمریم

همه ی شنیدنی ها
اینجا شنیدنی است
آنجا
دیدنی است

نمیرم (نمی روم)
تا بمیرم
اگر آمدید و نبودم
دنبال روحم بگردید

ذوب شده ها
نوشته ها را نیز بر نتابیدند
چه برسه به گفته ها
یا ضمیر ها
یا ذوب ذوب نبوده
یا نوشته و سخن و ضمیر چنان نبوده
یا هر دو

گاهی گول خودمان را میخوریم
گاهی گول دیگران را

گاهی دوست داریم دروغ بشنویم
گاهی به خود دروغ میگوییم
خدا عاقبتمان را ختم به خیر کند

===========================
یکی گفت: با شرایط چنینی، چنان نمیکنم
دیگری گفت: چنین شود، چنان میشود پس چنین کن
نزاغ برخاست
امضا دادند که چه شود و چه نشود
و آنگاه که عمل شد
بهت زده شد
که آیا چنین ممکن است؟!
و شد
و گذشت در آنچه شد
تا کنون که آخرین امیدش را
به میدان آورده
و باز ناامید میشود
و آنگاه
دوباره زاده میشود
و زاده شدگان را
انتخابی دیگر
در پیش است

رفتن نیز راهی است
هر چند که ماندنی نبود و نیست



عکس از اینترنت

در این دنیا دل بی غم نیابیم
که قرار نیست و نبود
به قول شاعر:
دل بی غم در این دنیا نباشد
اگر باشد بنی آدم نباشد

پر از تردید
نه در مبنا
که مخلوق خدا
هم پیمان خدای مبدء
تابع  خدای مسیر
بنده ی خدای مقصد است
تردید در حاشیه
به همراه اندکی غم و شادی
به انتظار زندگی حقیقی

امید و دل بستن
به آنچه میگذرد
سزاوار نیست
مگر با علم
به موقتی بودنش

دلبستن
نیازی عمیق و یگانه
با بهانه های بسیار
و آنگاه که یگانه شد
همه چیزمان میشود

نسبت عشق و زندگی چیست؟
بعضی زندگی میکنند برای آنکه عاشقند
و بعضی برای عاشق شدن زندگی میکنند
زندگی بی عشق و محبت چیست؟

==========

محبت و عشق درجاتی دارد
معمولا متناسب با رتبه ی عاشق و محب
گرچه موضوع به معشوق و محبوب مربوط است
وقتی کسی به چیزی در حد اعلای درجه محبت می ورزد
غافل از محبتهای دیگر میشود
حسادت به دل مشغولی محبوب
بخش مهمی از روند عاشقی های روزگار است
تنها معشوقی که دل مشغولی اش تام و تمام است
خداست

بودن چیست؟
نبودن کدامست؟
کیستیم وقتی که نیستیم؟!

به مسیح ایمان داریم
او نیز خواهد آمد
و همچنان احیاگر

اینکه بدانیم
آنی نیستیم که میدانند
موجب تغییر است
تغییر در آنسو
تغییر در اینسو

قصه تنهایی
تا مرگ
دائمی است

پدران و مادرانی هستند که
هم مادرند و هم پدر

از دست دادن پدر و مادر سخت است
در کودکی به نوعی
در بزرگی به نوعی دیگر
ولی سخت است
بخصوص پدران و مادرانی که
هم پدر هستند و هم مادر

دلنوشته ها، مملو از محبت است و از جنس خودنوشته نیست. خودنوشته ها متاثر از خودشیفتگی و خودمحوری یا حداقل محبت به خویش است. بر عکس دلنوشته ها نشان از محبت به غیر دارد و ارزشمند است.
فزونی و اعتبار دلنوشته ها٬ نشان اعتبار ارزش های اصیل در وبلاگستان است. 



عکس از اینترنت

گاهی ساعت آخر کار
با آخرین ساعت زندگی
یکی میشود

من درک میکنم که شما  زور داری و میخواهی دنیا را به صورتی که دوست داری تغییر بدی ولی خب نظم هستی رو بهم میزنی و محصولات اجتماعی و طبیعی نامناسبی تولید میکنی و تازه به هدف ات هم نمیرسی.. یه مدت به کار دنیا کار نداشته باش. میشه؟!

نگاهی بر زمین و آتش و تاریکی درونش که چون جهنمی منتظر است
نگاهی بر آسمان و ابر و باد و آبی و نور و رحمت باران
نگاهی به پیش و برزخی آماده

برای خشنودی او، خشنود بود. آنقدر خوب فیلم بازی میکرد که گویا در داستان فیلم زندگی میکند.

دروازه ای برفی و بورانی سخت
چشم چشم را نمی بیند
 با گرمای وجود خویش
که از درون میجوشد
تا سرزمین خورشید او
همراه داریم

دروغگو نبودیم
ولی به آن عادت کردیم
تحمل دیدن ظلم نداشتیم
ولی به آن عادت کردیم
به کسی ظلم نمیکردیم
ولی به آن عادت کردیم

روزی یک حادثه یا حرف کوچک
متحول مان میکرد
و امروز
استاد شنیدن شده ایم
عادت کردیم
به عادتها عادت کردیم
...
شما چی؟
به خواندن این حرفها عادت نکردی؟

گاهی در وبلاگمان شاهد اعتراض از سوی افراد بدون نام هستیم. وقتی معترض بی هویت و نام سخن میگوید، احساس میکند که دیده نمیشود و هر کاری که انجام میدهد، بازخواستی نخواهد داشت. بی ایمانی به خدا و روز حساب نیز موجب میشود که فرد گستاخ تر نیز شود و عقاید و شخصیت و زمین و زمان و خدای لامکان و زمان نیز بد و بیراه بگوید.
 اینجاست که:
بعضی از خوانندگان رسالت پیدا میکنند که به روشهای مشابه، فحاش را با فحش و ناسزا همراهی کنند
بعضی نیز دلخور میشوند که چرا آزادی اظهار نظر بدون سانسور بخاطر اراجیف سلب نمیشود و خواهان ایجاد محدودیت و اعمال مجازات بر همگان هستند
بعضی به تعقیب خاطی نظر میدهند
بعضی سکوت میکنند
بعضی میخندند
ولی مهمتر از همه
بعضی می آموزند که بیماران را تحمل کنند
اینکه وقت یک فحاش یا بیمار روحی پشت سیستم کامپیوتر صرف شود، نه در پارک و تاکسی، جای شکر دارد.
بعلاوه حضور این افراد در وبلاگستان:
خدمتی است به ترافیک سایت و وبلاگ هر دو
سوژه چندین نظر مرتبط
و همین یادداشت
و خنده و تاسف بسیاری
بعلاوه مدیر وبلاگ میتواند از آزاد اندیشی خود و حماقت وی بگوید
دشمن نادان از بهترین نعمتهای الهی است
پس ناراحت نباشید
از فحاشی ابلهانه به خدا و نیکان، ضرری به آنها نمیرسد
و دیگر عقاید افراطی فحاش نیز زیر سوال میرود
البته گاهی بیماران هم شفا می یابند و هدایت میشوند

بعضی از فرشتگان برترند
بعضی شیاطینی پست تر از همگان

مزایای مادی و معنوی زیاد برای صبر  در برابر حماقت و شیطنت متصور است. حتی گاهی فرصت طلبان برای برخورداری از مزایا٬ خود را به بلای دشمنی احمق ها دچار میکنند.
حال که چنین بی جیره و مواجب در خدمت اند،
قدر بدانیم
و خشنود و شاکر باشیم
و برای خویش و آنان
هدایت طلبیم
آمین

در زمین
زندگی را
آرزو میکنند
در آسمان
آرزوها
زندگی میکنند
اینجا آرزوها
کوتاه و کوتاه تر شده اند

اگر خودمون باشیم
هیچوقت اضافی نیستیم
حتی اگر برای هیچکسی
مهم نباشیم
برای خدا و خودمون مهمیم
و همین کافیه

گاهی بعضی اضافی ها
همیشه اضافی اند
گاهی، گاهی اضافی اند

گاهی خوبی
عادی میشود
برای غیر منتظره شدن
بد شدن
راه خوبی نیست
راههای دیگری
گشوده و منتظرند

گاهی برای فهمیدن
تنهای دمی
کافیست
و گاهی هزاران بازدم
کافی نیست



عکس از اینترنت

بازار توبه در شرایط متغیر فعلی اجتماعی داغ است. بازگشت از مسیرهای رفته شده و گاهی تنها ادعای بازگشت به دلیل فشارهای خاص.
اگر فردی را دیدیم که تا دیروز به این دسته فحاشی میکرد و مدعی نمایندگی آن دسته بود و امروز بر عکس مدعی نمایندگی این و مشغول فحاشی به آن است، چه نتیجه میگیریم:
١. آن فرد ابله است
٢. بقیه را ابله فرض میکند
٣. وظیفه و رسالتی دارد
۴. مورد دوم و سوم.
۵. ...
تغییرات روبنایی در انسانها ساده تر از تغییرات زیربنایی اتفاق می افتد. کسی که در ساختار فکری و ذهنی اش، تغییرات ایجاد میکند، در رفتاری اش نیز تغییر می بینیم. در رفتارش احتیاط و حزم و دوراندیشی می بینیم.  آثار دوران جاهلیت اش کمتر و کمتر بروز میکند. بخصوص در روشهایش تغییر می بینیم.
تندروهای یک جریان اگر به رحتی به تندروهای جریان دیگر تبدیل شوند، شک برانگیزند.
خداوند توفیق هدایت و تغییر همه جانبه بر اساس خواست خودش را به ما عطا فرماید که جز او مقصدی نیست.

قدر این شبهای قدر را دانستن دشوار است
خدایا در این شب مقدس ایمان و بصیرت عطایمان فرما
آینده ای درخشان و سرشار از موفقیت در دین  و دنیا مقدر فرما
خداحافظی با  بی تدبیری و بی دینی و بی عقلی را ارزانی فرما

=====================

از نوشته های قبلی:

در شب قدر ... بنا به اعتقاد دینی و بر اساس قضا و قدر الهی و قوانین و سنتهای الهی که حاکم بر انسان و جامعه و طبیعت و عوالم وجود است٬ مقدرات نازل میشوند. مقدراتی که بر اساس مجموعه مقدمات اختیاری٬ مقدر و الزام آور شده اند.

گاهی فتح و سرو و شادی و گاهی شهادت امام حسین علیه السلام در صحرای کربلا و حضرت علی علیه السلام در محراب و ظهور جنگ ها و امثال آن مقدر است.

از خدا میخواهیم که در این ماه مبارک ... و در شب عزیز قدر آن ... بر ما خیر دنیا و آخرت را ارزانی کند و ما را مردمی شایسته ی دولتی متعهد به ارزشهای حقیقی انسانی و الهی٬عاقل٬ فهیم٬ دلسوز٬ آگاه و برخاسته از خواست و اراده اکثریت ملت قرار دهد تا امور دنیا و آخرتمان به سامان شود و اگر برایمان چنین مقدر نیست ... به همه ما صبر و تحمل عطا فرماید که جز او فریادرسی نیست.

====================

صحبت کردن از شب قدر و اصولا همه ی چیزهای خوب خوب است. بخصوص در وبلاگستان و جهانی که از بسیاری جهات واقعی است.
شب قدر از هزار ماه بهتر است.
شب قدر یک شب خاص است. ظاهرا تنها یک شب شب قدر است و نه سه شب یا بیشتر.
بعدها به دلیل آنکه این سه شب مشهور ۱۹ / ۲۱ / ۲۳ از بقیه محتمل القدر بودنشان بیشتر بوده مورد توجه بشتر قرار گرفتند.
بعضی ها روزهای فرد دیگری را نیز احیا میدارند.
بعضی همه ی روزهای ماه مبارک را
و بعضی همه ی روزهای سال را به امید درک شب قدر احیا می گیرند.
و در زنده نگه داشتن این شب عزیز روح و جان ما زنده میشود

=========

اگر ما قدر خودمان را بدانیم زودتر به درک شب قدر نائل میشویم.

امید به آینده
آرزو پرور است

اگر ظالمی را دیدید
که ادعای دیانت میکند
در دین و دیانت شک نکنید
در دیانت او شک کنید

قرائت قرآن کریم بی تدبر خیری ندارد.
خداوند قرائت و تدبر و تدبیر ارزانی مان فرماید.

لینک جستجو

کدام حق مهمتر است؟
حق خواستن؟
حق نخواستن؟

پشیمانی مجازاتی است درونی
که در خلوت و نزد قاضی وجدان
پدیدار میشود
هدیه ای است که از اجرای حکم
زاده میشود
و آنجا که زاده نمیشود
حکم را درست اجرا نکرده ایم
که در اجرای حکم الهی
جز حیات پاک
زاده نمیشود
پشیمانی
معمولا بی مجازات
می آید

هر آنچه هست
از خزانه ی اوست
روزی نبود
و روزی نخواهد بود
پس تا در اختیار توست
ببخش
حتی بخشش نیز چنین است

کسانی که به ابدیت اعتقاد ندارند، با انتظاری که در اعماق وجودشان وجود دارد، به تعارضی رنج آور میرسند.

بعضی ها در زندگی امید دارند و به دنبال تولدی دیگرند.
بعضی ناامید و از همان یکبار تولد نیز بیزارند.
امید و خیر  / ناامیدی و شر  رابطه ای نزدیک دارند.

هرگز نباید بر خلاف میل قلبی تان عمل کنید، هرگز ص 45 ایزابل بروژ

==========

میتوان میل هایمان را
اگر به بی راهه رفته اند
به راه آوریم
با میل هستی
و زیبایی و قدرت آن
همراه شویم

درون انسان به میزانی نرم تر از بیرون اوست.
این شیاطین اند که برعکس اند

برتری ایمان بر فکر
برتری آرامش است بر دلهره

تنهایی و دوستی
همزادان وبلاگستان

خواسته های ما بصورت خواهشی
زورکی ...
زیرکی ...
زارکی ...
یا با تدبیر و نتیجه ی مقدمات منتخب
یا با هر دو

بعضی ها دیگران را دوست دارند
بعضی ها دوست دارند که دیگران دوستشان داشته باشند
این دو حس گاهی توامان هستند. گاهی در مقابل هم و به تنهایی بروز پیدا میکنند.

سخن از
آرزوهای تنهایی
آروزهای همگانی

با
خویشان و دوستان
همراهان و همکاران
مدیران و مسئولین

و زمزمه با خویش

گاهی همانی نیستیم که :
میگوییم
یا میگویند
میدانیم
یا میدانند
می بینیم
یا می بینند





عکس از اینترنت المعظم

خوش بین باشیم ... تا کجا؟
بد بین باشیم ... تا کجا؟
واقع بین باشیم ... بر چه مبنا؟

همه چیز زندگی از این فاصله که ما داریم روشن نیست
گردنه های زیادی در پیش روی ما هستند که چون میگذریم
نفس راحتی میکشیم و چون به عقب می نگریم
گویی که گردنه نبوده اند
پند گرفتن از زندگی خویش
حق مسلم ماست
پند گرفتن از دیگران نیز همچنین

انفجار
هر لحظه شدیدتر
بخشی از قلعه ویران میشود
گرد و غبار که می نشیند
همچنان قلعه پابرجاست

پدر چون ستاره ناهید در صبحگاه و شامگاه زندگی مان سخن از طلوع و غروب میگوید و مادر چون ماه بر زندگی ما همیشه می تابد تا زمان طلوع خورشید حقیقت فردا

گاهی در جایی هستیم که جایمان نیست.
ولی حتما
حتما حتما حتما
جایی برای ما نیز هست
جایی مناسب تر

جمعه ی گذشته به دیدن پدرم که سالهاست در بستر بیماری است رفتم. سرما خورده بود و تب و درد و حالت تهوع داشت. مستاصل بود و  آرزو میکرد که خدا زودتر او را ببرد. از پدرم پرسیدم خدا شما را کجا ببرد؟ گفت بهشت. گفتم جای خوبیه؟ گفت بله.  گفتم پس ما چی؟ گفت شما هم بیایید اونجا. گفتم خوبه؟ گفت بله ... خیلی.
بعد سوال کردم که دردتون زیاد است؟ گفت آره خیلی. گفتم بیشتر از دردی که قبلا دندان و لپ تون داشت؟ گفت آره. خیلی زود تصحیح کرد و گفت نه. اون درد بیشتر بود. گفتم پس الان دردت کمتره؟ گفت بله کمتره. انگار تحملش بیشتر شده بود.
هر پدر خوبی برای فرزندانش بهترین پدر دنیاست.

در جبهه های جنگ با عراق، جایی که مرگ و جراحت و دوری و سختی و فراق و فشار و اندوه از دست دادن دوستان و کمبود امکانات فراوان بود، امید و شادی موج میزد. چرا؟
بخاطر نگاه متفاوت به خویش و جهان
آیا سختی ها چهره ی ما را غمگین میکند؟!

با اندکی تغییر جهان بینی
میتوان از
"کاش در گذشته ... "
"امید در آینده ... "
ساخت

اطاعت بر اساس غریزه ی ترس و جهل کجا
محبت کجا

مرگ را
سخن های بسیار
در خاموشی است

چهره می آراید
گاهی برای یگانگی و محبت
گاهی برای تنهایی و نفرت
چشم بستن بر جهانی مملو از همه
تنهایی نیست

در دنیای سریع و پر تزاحم
ریزش اطلاعات که هیچ
ریزش عواطف نیز داریم
وقتی نمانده
برای تقسیم

شاید آزاده را نشناسیم
ولی آزادی را
میشناسیم و میخواهیم

برترین حق چیست ؟
حق خواستن
حق نخواستن

در وجود تو
درختی از حیات
هر لحظه
میوه میدهد
به لبخندی
یا نگاهی

در طوفان است
که ناخدا و ناناخدا
تفاوت شان روشن میشود
به ناخدای دل
دل سپردن
رواست

ترجمه حالمان گاهی حالمان را بهم میزند

در مسیری کوتاه 
قدمها را با ذکر پیوند دادیم
و قدمهایمان کوتاه شد
گویی ایستادیم
تا بار دیگر
غفلت کنیم و به راه افتیم
به سوی ایستادن همیشگی

دلم  برای برف اینجوری تنگ شده ... :

یکسال از پایان بازداشت پنجاه و یک روزه گذشت ...

آزمون آتشی اجباری بود از جنس مرگ انتخابی
متفاوت با آزمون انقلاب و دفاع مقدس و دوم خرداد
و هر آنچه دیده بودم
شبانه روز های تغییر مدام
ور گرم
عبور از آتش و سرب داغ بر سینه
آزادی در انفرادی
اکسیر زمان بی خسران: صبر و عمل 
برای تولدی دیگر

 انفرادی

دیروز به دنبالش میگشتم و امروز فراموش کردم و از خاکستر غم اش، دوباره یادم آمد که سالی گذشت
تولدی دیگر و مرگی مدام ...
سرود پیروزی هستی بر نیستی ...
و ستایش مخصوص اوست
و حساب و کتاب واقعی نزدیک



اولین عکس  دقایقی پس از آزادی توسط آقای ابطحی در دفتر پرشین بلاگ

مدتی است که متوجه بیماری ام شده ام ... در حال مرگم
مرگی که برایم مطرح نبود ...
گویی همیشه بودن و ماندن
ماندگارم شده بود
ولی فهمیدم که بیماری مرگ
گریبانم گرفته
آرام آرام
شاید امروز
شاید فردا
ولی خواهد آمد
بیماران دیگری را می بینم که شتاب بیشتری دارند
و بیمارانی که با شتاب کمتری به سوی مرگ میروند
و  عموما بی توجه به مرگ
آنگاه که بیماری مرگ را پذیرفتم
به اندیشه و دل رجوع کردم و
جهانی از امید دیدم
و خشنود از آن
بیماری مرگ را دوا کردم و
جاودانگی را تجربه کردم
که جز امید او
درمانی نبود و نیست

آسمان خاکستری من
ابرهای بارانی ات کو
چشمه های نور و
بوی بهاری ات کو
سایه های روشنی و
مهر کودکانه ات کو

لینک مطلب از وبلاگ روزنه از فخر السادات محتشمی پور:

بعد از سلام

باید بگویم ملالی نیست جز این بی وقتی و کم وقتی و مشغله های فراوان که نمی گذارد با شما هم کلام شویم حتی دقایقی

خواهرم می گوید : بگو الحمدالله راضیم به رضای خدا

من تامل می کنم و میگویم رضای خدا در سکون من نیست خواهر در حرکت است . 

مادرم می گوید : بس است کمی بنشین

من می نشینم و از خود بی خود می شوم و برمی خیزم مثل کسی که به زور بر آتش نشانده اندش!

دوستان می گویند: تو کی می شوی مثل یک آدمیزاد که بتوانیم رویت حساب کنیم در برنامه هایی که می گذاریم ؟

و من می روم در فکر می خواهم بدانم آدمیزاد چه شکلی است ؟

همکاران سیاهه کارهای عقب مانده رامی گذارند پیش رویم .

من از شماچه پنهان احساس عجز می کنم چون آدمم باظرفیتی محدود .

تازگی ها نمی توانم ضعف جسمانی را پنهان کنم ،

تازگی ها مادر و خواهر و بچه ها و عزیزانی که جانم به جانشان بسته است، دیگر فقط نگاهم می کنند، انگار موجود زبان نفهمی روبرویشان ایستاده که فقط می شود با نگاه با او ارتباط برقرار کرد و من سرم را پایین می اندازم تامجبور به پاسخگویی نباشم.مثل موجودات زبان نفهمی که که زبان اشاره رامی فهمند و گاهی شرمسار می شوند و گاهی برآشفته و گاهی قطرات اشک سوزنده جاری می شود از چشم های نجیبشان .

دیروز یکی می پرسید : نیمه گمشده ات را پیدا کردی؟

فکر کردم اگر پیدایش کنم دیگر کارم تمام است .

دیروز بانویی پرهیزگار نیمه گم شده اش را پیدا کرد و امروز خاتمی بر پیکر پاکش نمازخواند و همه زار می زدند نمی دانم برای او برای محمدرضای داغدار، برای کریم که ناگهان لبخند برلبانش خشکید و چشمش شد کاسه خون؟ برای دختران آرام ولی بی قرار او یا برای خودشان؟

بانویی پرهیزگار امروز به خاک سپرده می شود، و من نمی دانم تقوا را وسط این دعواهای کودکانه چگونه پیدا کنم و خودم را چگونه پیدا کنم و آدم را؟ این روزها همه چراغ به دست دارند و همه در جستجو ؟

نیمه های گم شده که پیدا شود چقدر زندگی شیرین می شود. و چقدر تنگ می شود این دنیای دون برای انسان کامل

مولایمان فرموده چنان زندگی کن که انگار هرگز نخواهی مرد و چنان بزی که انگار واپسین دقایق عمرت است !!!

چقدر وقت تنگ است و چقدر چیز بایدآموخت و چقدر سخت است آدم شدن آنهم زیر نگاه های تندی که تو را می پایند .خوش به حال انسان های اولیه .

خوش به حال پرندگان .

خوش به حال همه این موجودات خاموش تسبیح گوی .

خوش به حال آن ها که نیمه گمشده شانرا پیدا کردند و هجرت کردند از این سرای خاکی و پرواز کردند به اوج .

به مدت سه روز میلیونها انسان به دیدار امام آمدند و در مصلای تهران با ایشان وداع کردند. چنان جمعیتی را در هیچ یک از راه پیمایی های انقلاب به یاد نداشتم. از سراسر کشور آمده بودند. چیزی شبیه آن را فقط در مراسم استقبال از امام در 12 بهمن دیده بودم.
 یکی از دوستان مسن و با تجربه از دوران دکتر مصدق که از مخالفین سرسخت امام و انقلاب اسلامی بود  با چشم گریان و هق هق ... حتی نتوانست حرفش را تمام کند ... با اینکه به امام تعلقی نداشت ولی در شرایطی که پیش آمده بود، متاثر بود و میگفت: او واقعا یک مرد بود.
الان که فکر میکنم می بینم که ویژگی مردانگی امام بسیار برجسته بود.

گاهی انسان با خودش مسابقه میدهد و دوم میشود.

عاقل تر شدن
از پس هر تجربه و تلخی
حق مسلم ماست
برای شیرین تر شدن آینده

خاموش و به هوش

از خودم خارج شدم
از جایگاهم
از همه چیزم
چرا که زنجیرم کردند
و آنگاه که زنجیرها
سنگین تر از همیشه شدند
رها شدم
و اندکی بعد
شدم
و اینک
شدنی بزرگتر
دیگر فریب را اندکی
میشناسم
و اراده ام را برای
اجرای حقیقت بکار می بندم
ان شاء الله

در وجود تو
درختی از حیات
هر لحظه
میوه میدهد
به لبخندی
یا نگاهی

مظلومیت و شجاعت
نتیجه ای جز شهادت یا پیروزی ندارد

تسلیم
در محبت
ادب است
اگر نگوییم شرط است

بی قید
بی تعلق
و دیگر هیچ
هیچ از هیچ
هیچ در هیچ

از ابتدا رفته
به دنیا آمدیم
به لطف او

در این دنیای سریع و پر تزاحم
ریزش اطلاعات به جای خود
ریزش عواطف را دریاب
تقسیم شدنی رنج آور

کدام حق مهمتر است؟
حق خواستن؟
حق نخواستن؟

هر آغازی
دشوار است
و دشوارتر از همه
آغاز بیهوده هاست
و بدتر از آن
تکرار چنین آغازی است

نشانه
حکایت بی زبانی نیست
داستان فریاد بر گوش ماست

بر ما مبارک باد نگاه مسیح
 که از مهربان گفت
پدر آسمانی انسان زمینی
برکت را با نام و یاد او
هدیه کرد

میان جماعتی نالان
قدمهایش بر زمین
حقیقت حیات
 سبز تر از سبز
و نگاهش
به رنگ سبز مهربانی
که از دل خود تا دل هستی
یگانه بود
نگاه مسیح
از  دل بود

درخت خشکیده به بار می نشست
بیمار شفا
زمین حیات
مرده ها زندگی
 دلها را می شوراند
با هستی خالص
به اجازه ی آسمانی ترین

 . .. . . . .. . . .. .

برج دل من
از عاج نبود
ترنج بود و با رنج
غریب بود و تو
آنرا ویرانه کردی
تا گنجی از جنس
گنج ویرانه ها
در آن بیابم
که یافتم

لبخند
تنها گاهی ویرانگر است
چون اخم
که گاهی دارو است

تنهایی موهوم است
بی واقعیت
ولی
گاهی بدترین رنج
گاهی بهترین فرصت

شرمنده ... روم به دیوار ... عذر میخوام ... منو ببخشید ... گلاب به روتون ... میشه بگید اسمتون چیه؟ 

=================

آب کر kor و جاری حکم پاک و پاک کننده دارند
بعضی چیزها به کر وصل میشوند و در حین اتصال به کر پاک هستند
اما چیزهایی که به ناپاکی تبدیل شده اند
با اتصال به کر نیز
تغییری در خود آنان ایجاد نمیشود
به به  به به
خدا عاقبت همه ما را ختم به خیر گرداند. آمین

تکرار دیگران
گاهی
شکوه زیبایی خویش
را
کتمان میکند

سفید چون شیر
سفید چون برف
سفید چون لبخند

================

لبخند کلید گشودن درهاست. لبخند از خوبی ریشه میگیرد و اگر با اعمال خود آن را تباه نکنیم٬ همیشه زیباست.

تکمله:

نوروز سپید مبارک باد!

برگ ریز زمستان٬ امید ناامیدان است
برگ ریز پاییز٬ شکوه تنها رفتن است
برگ ریز تابستان٬ رفتنی برای ماندن عزیزتران است
برگز ریز بهاری٬ مظلومیتی گمشده در میان شکوفه های شادی است

==================

برگ ریز نوروزی در میان انبوه سبزی بهار دیده نمیشود. سرسره بازی برگهای خشک و رنگ پریده  بر روی زمین پارکها و حتی روی خودرو ها دیدنی است.

ما از خداییم و به او نیز باز میگردیم

دلنوشته ای زیباتر از این کمتر یافت میشود!

انا لله و انا الیه راجعون

مستی های مختلفی داریم.
بعضی مستی ها٬ هوش از سر می برند.
بعضی عین هوشیاری اند.
بی خودی های ناشی از مستی های قلابی چون مشروبات الکلی و مواد مخدر٬ تظاهر به رسیدن و به دور از شادی حقیقی و پایدار اند. درجه هوشیاری در این نوع از وجد و سرور و بی خودی و مستی کاهش می یابد.
نوع دیگری از مستی و سرور و متکی به حقیقت داریم که عین هوشیاری است.
 

مهاجرت دل ها
آغاز و انجام مهاجرت بدن ها
اسکان در سرزمین نو
فرهنگ و تمدنی نو

تجربه معجزه در زندگی مان شیرین است.

==============

گاهی زبان گشودن در کودکی چون مسیح ع معجزه ی خداوند است و گاهی زبان بستن در پیری چون زکریا ع و هر دو نشانه و آیه ای از آیات الهی.

==============

آیات الهی همگی شگفت انگیزند.

سخن از شروع می کنیم نه پایان ...

اول ماهها را ارج مینهیم
اول سالها را نوروز می دانیم
اول زندگی را تولد میخوانیم

و همه را جشن میگیریم|

از آخر ماه صحبتی نمیکنیم
از آخر سال در پناه نوروز یاد نمیکنیم
برای پایان این زندگی شادی نمیکنیم

در حالیکه هر آغاز را پایانی است و پایان عمر این دنیا زندگی ابدی است. پس چرا برای پایان ها همچون آغازها برنامه ریزی نمیکنیم؟!
بعضی ها آغازهایشان نیز چون پایانشان اتفاقی است ....

================

بنا به رسم های قدیمی ...
شب چهارشنبه آخر سال داریم و ماجرای چهارشنبه سوری
پنج شنبه و جمعه آخر سال و دیدار اهل قبور که یاد آنها دل را طراوت میدهد.
..................
...........



 قبرستانی در یکی از روستاهای استان تهران ... ارتفاعات البرز از دور پیداست.

آرامش نعمت بزرگی است. از درون مایه میگیرد. گویی از درون انسان به زیرساخت هستی اتصالی است که همه چیز با آرامش درون٬ آرامش می یابد و با طغیان درون طاغی میشود.
هم تباری هستی واقعیتی ساری  در همه ی مراتبش است.

 شاید با موسیقی باران عشق و نقطه های نامنظم و میان خط های خوانا تر از نوشته در جای دیگر بتوان دید و شنید. از اول تا اینجا میتونید کلیک کنید.

جمعه ۱۲ اسفند ۱۳۸۴
امروز هوا عالی بود. بادی متفاوت می وزید و کوهها شفاف تر از همیشه دیده میشدند و برف و باد و ابر و کوهستان جاذبه هایی بود که شهر بی قواره تهران رو تحمل پذیر و حتی دلپذیر میکرد.
عجب هوایی!
عجب کوهستانی!
عجب جهانی!

گرچه تظاهر کرد که به سرویس دهنده نفوذ کرده ولی نکرده بود.
گرچه تظاهر کرد که دین دارد ولی دیندار نبود.
دروغهای زیادی گفت تا چهره کریه اش کمتر نمایان شود ولی انسان نیز نبود.

وبلاگهای غمگینانه بسیارند. چراش جالبه. بخصوص اگر یه روز بشه موضوع بحث جدلی و تحولی. نظری که در باره یک وبلاگ نوشتم اینه:

چند پست اخیر رو خوندم. جالب بود. آدم رو به فکر فرو می بره. شاید درکش برای کسانی که از بیرون به این عالم نگاه میکنند سخت باشه ولی بدون اینکه درگیر مسائل عاطفی موضوع بشم بنظرم میرسه که توانایی های شخصی مون رو به روشهای مختلف باید ببریم بالا و انتظارمون از خودمون رو کمی پایین تر از توانایی هایمون تعریف کنیم. روی دیگه سکه خیلی بزرگتر از این روی سکه است. زیبایی های عالم آنقدر زیاد است که میشه در یک لحظه از شعف دیدن تک برگ درخت کهنسالی گریست و مرد و شهید عشق بود. گنج وجود نزد خودمون است. اگر از دنیای کوچک بیرون میگوییم حق داریم. سختی و دشواری و دلتنگی و زندان ولی در درون هر انسان بهشتی عظیم است. قدم زدن در بهشت زندگی خود را تجربه کن.

تغییرات زیادی در راه است.
کس نخارد پشت من / جز ناخن انگشت من
اگر میخوام کاری انجام بدم باید حرکت کنم ...
با حلوا حلوا گفتن دهن شیرین نمیشه
باید شروع کرد... یا علی

و بیش از همه این گسستها میتوان از پیوندها نیز گفت. بزرگترین عامل پیوند فطرت و هویت واحد انسانی است.

نباید بر اساس حرکت دیگران حرکت کرد. البته مواظب حرکات دیگران باید بود. حرکت های دوستان و رقبا و دشمنان همگی الهام بخش هستند. ولی اصل بر حرکت ذاتی و درونی است. اگر برنامه داشته باشیم از موفقیت ها خودشیفته و از شکستهای دیگران مغرور نمیشویم.
خبر شکستهای پیاپی دیگران و موفقیت دوستان ممکن است برعکس هم بشه. پس در این روزهای خوش به فکر کسب توشه برای روزهای سخت باشیم. الان باید سخت تر بکوشیم. چلچراغونی میکنیم ... خدا خواهد نصیب باشد.

هوای بانکوک گرچه تمیز نیست ولی بهاری است. امروز آخرین روز این سفر کوتاه است. کوتاه تر از همیشه. دیدن محیط های توریستی در زمان کریسمس خیلی جالبه. همه میخندند. خنده واسه ماها یه کمی عجیبه نه غلام؟

در زندگی فشارهای زیادی وجود داره. از فشار زایمان که شروع میشه و تا فشار قبر که کلی در باره اش حرف و حدیث است اما این وسط چقدر فشار وجود داره؟

واحد این فشار چیه؟ فشار فشار فشار فشار ... استرس استرس استرس استرس

زندگی حرکت از تونل فشار است؟ زندگی تحت فشار الهام گرفته از آبیاری تحت فشار
بعد میگن بقیه دیوونه هستن. شما قضاوت کنید کی دیوونه است؟

واقعا اینجوریا نیست. معمولا حقیقت شیرین است. اگر تلخی اندکی در ابتدا دارد بخاطر ذائقه ترش کرده ماست. اگر کسی خوش بینی و سلامت نفس داشته باشه آینده خود و اطرافیانش را بیمه میکنه. شادی تنها در بهشت نیست. غم مال کسانی است که ضعیفند وگرنه در بدترین لحظات(به تعبیر ما زمینی ها: لحظه مرگ و کشته شدن) انسانهای کامل(آسمونی ها)‌ خوش تر از همیشه اند. اگر نیستیم ببینیم و اگر نمی بینیم انکار نکنیم.

خدایا داستان چیه؟ یعنی ما اینقدر خنگ شدیم؟ ادعا و هوش ما اینقدر زیاد و عمل و شعورمان اینقدر کم؟

دو کس همیشه با عذاب قرین اند. کسی که احمق است و کسی که حسود است. اولی دیگران را آزار میدهد و دومی خودش را. وای بر کسانی که هر دو صفت را دارند.

در میان این کسان ناکس شدن هزار بار بهتر است.

آزمودم عقل دور اندیش را
بعد از این دیوانه سازم خویش را

-----------

انسان ها همیشه با خدا هستند حتی زمانی که به ظاهر از خدا بی خبرند. هستی مطلق هدیه اش را به ما ارزانی داشته و آن حیات جاودان است. درد و رنج پایان خواهد یافت یا با شعور افزون و یا با حماقتی جانگداز. شاد باشید.

قدر این شبهای قدر را دانستن هم نعمتی است. خدا عافیت دنیا و آخرت را نصیب کند. والحمد لله رب العالمین

----------------------------------

و امسال چگونه سالی خواهد بود؟

احساسات بیش از تعقل و اندیشه در وقایع بزرگ موثر بوده است. هر چند وقایع انعکاس شرایط و علل خاصی هستند ولی در شکل گیری آنان و حتی نتایج آن احساسات موثر تراند. حادثه به میزانی که به مردم مرتبط تر است به احساس نزدیک تر و برای همین است که ادیان نیز با احساس آدمی قرابت بیشتری برقرار میکنند. هنوز جنگ اندیشه های در جریان است ولی در سطح احساس تفاهم سریع تر و قاطع تر بدست می آید.

وقتی دامنه تغییرات نمونه های آماری خیلی زیاد باشه میتونیم از ناپایداری صحبت کنیم که البته در چارچوب دامنه مزبور معنا دارد.

بعد از انتخابات مدتی ننوشته ام و بعدش هم معمولا لینک به کسی نمیدم  آپدیت نمیکنم و   وبلاگهای آپدیت شده را که روزانه میخواندم دیگه بی خیال شدم. سکوت و آرامشی برای نوشتن. تجربه این هم جالبه.

دنیا با این همه بزرگی کوچک است. کوچکی اش وقتی روشن میشه که آدم به درون خودش نگاه میکنه. دوست عزیزمون هنوز بر تخت بیمارستان بی حرکت است. دکترها امیدی ندارند و همه متوسل هستند تا شاید امیدی بیابند.

یاد فرصتهایی می افتم که از دست رفت و فرصتهایی که از دست نرفت. فرقی نمیکنه باز هم غمگینم چون انتظارم بیش از ظرفیتی است که این دنیا به ما میدهد. ما میخواهیم جاودانه باشیم و دوستان خوبمون رو حفظ کنیم. شاید بهتر باشه دعا کنیم که جاودانه بودنمون از یادمون نره. همایون رو خواهیم دید یا در این صحنه یا در صحنه ای دیگر. اگر خوب نگاه کنیم همین الان هم اینجاست.

یکی از دوستان خوبم که از نزدیکترین دوستانم هم محسوب میشد حالش خوب نیست. میگن فقط یه معجزه به این دنیا برش میگردونه. خب چه عیبی داره معجزه هم ممکنه.

سه روز گذشته ولی هنوز باورش سخته. آدمی خوب٬ باهوش٬ فعال و دلسوز. دعا کنید. 

باید شروع کرد. تمام کردن لازمه شروع کردن نیست ولی خب محدودیتها همیشه تعیین کننده تعداد شروع کردن هاست....

--------------------------------------------------

در تعطیلات نوروز امسال سعی کردم انرژی زیادی برای مشکلات راند پرواز تهیه ببینم که امیدوارم کافی باشه. چشم به همفکری و همکاری و همراهی دوستان دارم. میخواهیم یک کوه گنده رو جا به جا کنیم. فکر میکنم مشکل ریشه کوه است که خیلی عمیقه ولی به امید خدا موفق خواهیم بود. خدا خواهد نصیب باشد. راستش رو بگم کارهای شرکت امسال کارهای زیادی است. از دست دادن زمان مهمترین نگرانی است.  باید بر تلاش افزود.

امروز خیلی غمگین هستم و نمیدونم چرا. شنیدن موسیقی هم نتونست کاری برام بکنه بعد از چند تا انتخاب شاد آخرش رسیدم به صدای آقای کویتی پور:

یاران چه غریبانه / رفتند از این خانه

هم سوخته شمع ما / هم سوخته پروانه

چقدر ساده میشه از یک حماسه بزرگ و الهام بخش چون کربلای امام حسین یه شکست تاریخی ساخت. غم و اندوه و گریستن به یاد از دست دادن دوست جاودانه الهام بخش وبلاگنویسان است. یاد کردن از دست دادن ها بزرگترین تم در عاشوراست. آنهم با لبخند و خشنودی و رضایتی که جز از حسین از کس دیگری ثبت نشده است.

یاد دوستانی افتادم که در جنگهای دهه اول انقلاب از دست دادیم. وقتی رفتنشان به جبهه ها رو نظاره میکردیم باورمان نمیشد که سالهای دوری چقدر سخت خواهد گذشت. ای کاش اینقدر بلندگوهای رسمی از قشر دفاع نمیکردند تا فرصت بیان محتوا از دست نمیرفت.

-------------------------------

بعضی ها معتقدند که همه چیز مال اونهاست. فرقی نمیکنه متجدد باشند یا سنتی. توتالیتر یعنی همین. فضای مجازی مال همه است. اگر کسی ناراحته نیاد ولی اگه بتونه تحمل کنه بهتره. تازه من از کامنت هایی که مینویسید استفاده میکنم. هر چند بعضی هاش توهین است. خواهش میکنم توهین نکنید. شاید شما حق داشته باشید توهین کنید. ولی اگه میشه توی کامنت من اینکار رو نکنید. تا حالا کامنتی رو حذف نکرده ام. میخوام همینطوری ادامه بدم.

راستی یاد جلال آل احمد و رنجی که می برد بخیر.

مدتی است که ذهنم مشغول شده به وضعیت جداافتادگی های فرهنگی و فکری در جامعه ما. تفاوت دارا و ندار و غنی و فقیر به جای خود که خیلی مهم و تعیین کننده است ولی یه تفاوت فرهنگی عظیم هم در میان طبقه واحد هم دیده میشه. احتمالا ناشی از جابجایی لایه های اجتماعی است. مثل یه زلزله بزرگ. در لحظه ای واحد بعضی ها میخندند و بعضی ها بر همان چیز می گریند. بعضی به بالا میروند و بعضی با همان وسیله پایین می آیند. هنجار ها و نظام های ارزشی چند گانه شده و جای خالی روشنفکر متعهد خالی است. کسی که خوب ببیند و اسیر افراط و تفریط نباشد. متعهد به ارزشها باشد. ارزشهایی که همه میفهمند و لازم نیست به زبان و لهجه ای خاص بیان شوند.

در یکی از وبلاگ هایی که می دیدم به یک نوشته برخوردم که برام خیلی عجیب و در عین حال ناراحت کننده بود.

((من خسته ام از گمنامی.  من از سوال بی جواب خسته ام ... من از رمز و راز آدمها خسته ام... از داستانهای پیچیده خسته ام ... من از آدمهای ناشناس خسته ام ... ذهن من کشش و تاب تحمل اما ها و اگر ها رو نداره.. برای رضای خداُ بیا و بگو من منم. من آز آدمهای بی صورت خسته ام.))

واقعا این حرفها منو اذیت کرد.  این خستگی ها رو منم دارم. ولی من اکثرا از این وضعیت خوشحالم. به ندرت از وجود گمنامی و سوال بی جواب و رمز و راز خسته میشم. حالا کاری نداریم که نویسنده دنبال دوست خاصی بوده که احتمالا بوده ولی توی این گشت و گذار ها و وبگردی های روزانه و شبانه گاهی آدم یه تلنگرهایی میخوره.

شاید بد نباشه منم یه مدتی برم استراحت. نظرتون چیه؟

بابا شوخی کردم. اینقدر نگید خوبه خوبه. خودم میدونم واسم خوبه. ولی نه نمیشه. یعنی نمیشه که بشه.

از اینکه ترسو باشم میترسم.

از اینکه دیگران اینجوری فکر کنن کمی میترسم.

از این که خودم باشم اصلا نمیترسم.

کی میترسه؟ واسه چی میترسه؟ حالا مثلا یکی ترسید به بقیه چه؟

از ترس بگذریم بریم سراغ عصبانیت.

این یکی رو دیگه اعتراف میکنم که من خیلی زود جوش میارم. مخصوصا وقتی که شرایط نیاز به تصمیم گیری داره و می بینم که بعضی ها گیچ و ویج هستند. یا وقتی که کسانی رو بیشتر از حد و اندازه هاشون ارزیابی کرده باشم و ببینم وسط کار هی گیر میدن.  اینجاست که دیگه کم میارم و حالم از خودم گرفته میشه. آخه چرا باید انتظاراتم رو اینقدر زیاد کنم که نتونم جوابش رو بگیرم.

----------------------------------------------------------------

تنهایی هم عالمی داره.   آدم بیشتر خودش رو میشناسه و میتونه تجربه های جدیدی بکنه. البته منظورم تنهایی مطلق نیست. وقتی خدا هست دیگه هیچکس تنها نیست. البته گاهی دوربین ها و چشم های محرم و نامحرم  هم آدم رو از تنهایی در میارن. اما این کجا و اون کجا.

-------------------------------------------------------------------------

قدرت هم چیز جالبیه. وقتی از درون بجوشه یه جوریه. وقتی توسط انسان اعمال میشه یه جور دیگه است. وقتی هم که تحت فشار قدرت دیگران هستیم این هم مدل خاص خودشه. انواع دیگه هم هست؟

یکی از دوستان وبلاگ نویس که حرفه ای مینویسه میگفت تغییر لحن و لسان در وبلاگ خیلی خوبه. نظر شما چیه؟

مخلص هم خوانندگان هم هستم. راستی یادم اومد. یکی کامنت نوشته که از روی نوشته اش ده بار بنویسیم. شما نوشتید؟ من که بیشتر از دو تا ننوشتم. اون هم از بابت خمس سهم سادات بود.

ارادتمندیم.