منطق وسیله است برای رسیدن به نتیجه ی درست. درست فکر کردن.  گاهی ایراد ما از شکل حرکت فکری ریشه میگیرد و قابل تشخیص برای کسانی که از بیرون می نگرند. این دانش با عنوان منطق صوری هزاران سال سابقه دارد. منطق محتوی هم که موضوع فعالیت انبیاء‌ و علما و عرفا و مصلحان بوده و هست. خیلی مدون نیست.
حالا این وسط در جامعه ی در حال گذار و آدمهای رها شده به حال خود که نه پایگاههای فکری و انسجام اندیشه ای نیرومندی داریم و  نه به بنیادهای اجتماعی محکمی تکیه میکنیم٬ تاثیر نارسایی های احساسی و عاطفی و روحی به شدت متاثرمان می سازد. زندگی تحت فشار هم عالمی دارد.

=============================

تحلیل و تعلیل  تک علتی مسائل و نداشتن نقشه ی کلی و خود محوری سه تا از مشکلات متداول است. همه کم و زیاد داریم.  

 
================================

اشکال اینه که وقتی بارون میاد زود غرق میشیم.
اشکال اینه که میگیم فلان کار رو قبول نداریم ولی خودمون از درون بهش وابستگی داریم.
اشکال اینه که احساس کمبود همه چیز رو حس میکنیم جز عقل را.
مشکل اینه که وقتی به کسی نصیحت میکنیم  ممکنه خودمون رو عاقل مطلق بدونیم یا طرف چنین فکری کنه.
مشکل اینه که نمیشه حرفها رو یکجا زد.
مشکل اینه که اعتماد و محبت رو فراموش کرده ایم یا کم بهش بها میدیم.
مهم اینه که خدا میخواد ما رو آزمایش کنه.
مهم اینه که بدونیم مشکلات روحی در جامعه ی در حال گذار اپی دمی است.
مهم اینه که موقع عقب نشینی حواسمون به فرصتها٬ بیشتر از زمان پیشروی باشد.
مهم اینه که زمان پیشروی  با عقب نشینی را با ساعت رئیس تنظیم کنیم.
مهم اینه که در بحرانها حواسمون پرت نشود و قاط نزنیم.
مهم اینه که چیزهای مهم و اهم رو از امور غیرمهم  تشخیص بدهیم.

======================

ملت ما قابل پیش بینی است. وقتی میگیم غیرقابل پیش بینی است٬ در واقع بر ناتوانی خود بر شناخت علتها تاکید میکنیم. هر اتفاقی را دلییلی و علتی است.