تحریم آغاز شد. اما این مرحله از تحریم علیرغم اختیاراتی که کمیته تحریم برعلیه شرکتهای مرتبط با ایران دارد٬ خطر اقتصادی زیادی متوجه کشور (بیش از گذشته) نشده است.
ظاهرا حدود ۴۵ روز دیگر که میشه بعد از دهه ی فجر٬ مجددا در باره تاثیر اقدامات تحریم بررسی خواهد شد و با شرایط موجود٬ تحریم های گسترده تری بر علیه ایران اعمال میشود.
البته بنظر بنده که از حرکت کواکب درونیه فی بطون انسانیه استنتاج فرموده ایم٬ در جشن های دهه ی فجر افتخارات دانشمندان ایرانی اعلام خواهد شد و سیاستمداران کشور در غوغای موفقیتهای علمی به همراهی با جامعه ی جهانی(بخوانید قدرتمندان جهان) روی می آورند. آرزو بر جوانان قدیم عیب نیست!
آنچه مهم است اینست که ایران بدون انرژی هسته ای و با این همه دشمن٬ آینده روشنی در زمینه انرژی نخواهد داشت. راه حل اصلی برای آینده کشور:
۱. افزایش قدرت متکی به دانش و ثروت و همبستگی ملی در کشور
۲. تدبیر در مدیریت کشور که فقدانش اظهر من الشمس است
هیچگاه شکاف بین این دو به حد امروز نبوده است. اگر از بحران مدیریتی کنونی رها شویم آینده ی روشنی پیش روی ملت خواهد بود وگرنه قدرت و اهمیت کشور ما دست مایه ی ویرانی خواهد شد.
نگاهی به سرنوشت دل ایرانشهر(عراق) این موضوع را روشن میکند.