با اعلام صحت انتخابات از سوی شورای نگهبانی که چند عضو آن به طور علنی از احمدی‌نژاد حمایت کرده و برای رأی آوردنش نیز تلاش کرده بودند، و نیز با اعلام این که توطئه براندازی نرم در کشور شکست خورد(نقل از احمدی‌نژاد) و پوشش رسانه‌ای این یکی دو هفته نشان از براندازی نرم داشت، ضروری است همه ما اعتراف کنیم. بویژه ما که به میر حسین موسوی رأی دادیم باید گامی  پیش نهیم و اعتراف کنیم. من به سهم خودم نکات زیر را اعتراف می‌کنم.

من اعتراف می‌کنم که ما در پی براندازی نرم بوده‌ایم. ما می‌خواستیم از طریق انتخابات و رأی خودمان، احمدی‌نژاد را از ریاست جمهوری به نرمی براندازیم و انسانی شریف، پیرو خط امام، راستگ و قانون‌گرای عدالت‌‌خواه را به ریاست جمهوری برگزینیم.

من اعتراف می‌کنم، ما می‌خواستیم با رأی نرممان، بازگشتی دوباره به انقلاب اسلامی داشته باشیم، که به قول موسوی انقلابی بود برای آزادی، برای احیای کرامت انسان‌ها و برای راستی و درستی؛ چرا که از دروغ و ریا و تزویر و خرید و فروش شدن عزت نفس آدمی به ستوه آمده بودیم.

من اعتراف می‌کنم، ما تلاشمان را کردیم تا با انتخابی نرم از سفله و گداپروری، از خرافه‌گرایی،‌ از تحمیق توده‌ها رهایی یابیم و حق مردم آن گونه که هست فهمیده و اجرا شود و تا آن گونه در نگاه‌های تنگ محصور می‌شود.

من اعتراف می‌کنم، ما می‌خواستیم از طریق انتخاباتی نرم، کسی را انتخاب کنیم که فکر می کردیم معنوی زندگی می‌کند و در عین حال در امروز می‌زیید. آن که روحی هنرمندانه دارد و درد آشنای تاریخ پرمشقت این دیار یورش‌زده است.

ادامه دارد