درجه حرارت یک هفته گذشته واقعا خیلی تغییر کرده است. هوا گرم است.
روز پنجشنبه اوضاع انتخابات چه جوری بود؟
روز شنبه چه جوری؟
الان چه جوری؟
یا محول الحول والاحوال حول حالنا الی احسن الحال
حالا داره چی میشه؟
چرا تمام مدیران ارشد و احزاب فعال(تقریبا همگی آنها که اظهار نظر کرده اند) و اکثریت قاطع هنرمندان و نویسندگان و دگر اندیشان و همه کاندیداهای اصلاح طلب و حتی تعدادی محافظه کار و خانواده امام و میرحسین موسوی و خاتمی و همه و همه دارند از پیروزی هاشمی که رقیب سنتی اکثر اینها بوده حمایت میکنند؟ چه خطری هست؟ البته الحق و الانصاف برنامه های تلویزیونی به این حوزه وارد نشده اند و برعکس از کاندیدای طرفدار عدالتخواهی یادمیکنند ولی نه مفصل.
چی شده؟
ظاهرا ترس مبنای این اقدام است. ترس عجیب و غریبی.
پیروزی از آن کیست؟ بنظر میرسه بطور قاطع آقای هاشمی برنده بشه. ولی خدا را شکر که سابقه رای ۶ میلیونی رو به همراه داره و در دور دوم وقتی آرا بیشتر بشه باید به حساب خودش نزاره. بخاطر ترس از رقیب اش بزاره و به قولهایی که برای بهبود وضعیت کشور داده وفادار بمونه. شاید این فرصتی دوباره باشه که بعضی ها خواهند داشت برای اصلاح امور و شاید هم فرصتی برای دوباره آزمودن.
راستی چرا ما وقتی که فرصت بهتر داریم انتخاب نمیکنیم؟ ملت دقیقه ۹۰ هستیم. شاید هم همین درست باشه. الله اعلم.
آقای احمدی نژاد تلاش دارند تا دوباره نفت را ملی کند. منظورش هم کنار زدن استیلای خانوادگی است.
وقتی این طوفان فرو نشیند خیلی چیزهای تغییر کرده است. بنظر شما یکسال دیگه کجا هستیم؟