آیا صدای مردم در ایران شنیده می‌شود؟ صدای راهپیمایی سکوت که ایران و جهان را تکان داد؟ پیداست درباره اعتراض مردم و صدای آنان دو رویکرد متفاوت وجود دارد.
اول: آقای احمدی‌نژاد نمونه شاخص گروهی است که اعتراض مردم را، اعتراض و آشوب چهار تا خس‌وخاشاک می‌داند. چیزی در حد آشوب‌های خیابانی پس از مسابقات فوتبال… مثل عبور از چراغ قرمز.
ای پیامبر تو گوش خوبی هستی
بدیهی است مردمی که با حضور شگفت‌انگیز بیش از ۸۰ درصدی در انتخابات شرکت کرده‌اند برای بیان نظر و ابلاغ پیام خویش به آشوب نیازی ندارند. برعکس به نظر می‌رسد بخشی از آشوب‌ها هم [...] مهندسی شده است. چنانکه از آن همه شکوه صدای سکوت روزنامه معروفی عکس آتشی را در صفحه اول خود چاپ کرده است تا به حساب خود آشوبگران را معرفی کند.
دوم: صدای سکوت، گرچه با طنین [...] شکست، صدای مردمی است که می‌خواهند از رای خود حفاظت کند. جمعیت عظیمی که روز دوشنبه از میدان فردوسی تا آزادی راهپیمایی کرد اتفاق معمولی نبود. صدای سکوت رساترین فریاد مردم ایران است. نشانه‌هایی هم بروز کرده بود که خاطره را زنده می‌کرد. شاخه‌های گل به نیروهای انتظامی… شعار نصر من الله
با این پدیده دو گونه می‌شود برخورد کرد.
نگاه اول: این پدیده را آشوب و ایستادگی در برابر ملت تلقی می‌کند و طرفدار سرکوب است. برای مشروعیت مردمی بخشیدن به رفتار خود، از گروهی دیگر از مردم دعوت می‌کند تا در نقطه‌ای جمع شوند و به اعتبار اینکه ملت ایران آنانند می‌کوشد صدای سکوت را نادیده بگیرد. [...]
نگاه دوم: این پدیده را یک پدیده ملی و اجتماعی-سیاسی مهم می‌داند، که نباید آن را دست‌کم گرفت.
در قانون اساسی ایران، نسبت به هر قانون اساسی دیگری در جهان واژه‌های عدل و عادل و عدالت تکرار شده است. رهبری از میان مجتهدان عادل انتخاب می‌شود. فقیهان شورای نگهبان باید عادل باشند.
حال سرنوشت نظارت بر انتخابات به شورای نگهبان که بر اساس قانون اساسی، مجموعه‌ای از فقیهان عادل و حقوقدانان مسلمان است، موکول شده است. واقعا ناظران شورای نگهبان هیچگونه گزارش تقلبی را به هیات نظارت مرکزی نداده‌اند؟
آرا مردم با امانت شمرده شده است؟
مشکل از آنجا پیش آمد، که نهادهای ناظر بر انتخابات قانون اساسی اندک‌اندک شأن سیاسی پیدا کرد و دبیر محترم آن نتوانست آرزو‌های سیاسی خویش را در عرصه رقابت‌ها پنهان کند. البته ایشان با بزرگواری در شهریور ماه سال پیش از مردم حلالیت طلبیدند.
البته می‌شود. باز هم حضور ملی را مهندسی کرد. چنانکه در روز یکشنبه برای شرکت در جشن فرخنده انتخابات و حضور در میدان ولیعصر، بخشی از کارمندان دولت را هم آوردند. مثل ۲۰ اتوبوسی که از شرکت مخابرات روانه میدان شد. به پشتوانه صدا‌وسیما هم می‌توان موج ملی سامان داد. اما حقیقت را نمی‌توان مکتوم کرد.
وارونه نشان دادن این واقعیت یا سرکوب آن نمی‌تواند راه‌حل ماندگار باشد. نه مشروع است و نه انسانی. [...] باید صدای آنان را شنید…
خداوند به پیامبر می‌گوید؛ تو را اذیت می‌کردند و این مضمون را برایت کوک کرده بودند که تو «گوشی» هستی ! تو گوش خوبی هستی!
گوش خوب صدای مردم را می‌شنود.
بدیهی است که هیچ راه‌حلی بدون هزینه‌های مادی و معنوی نیست. اما اگر اعتماد مردم آسیب دید، که دیده است باید برای بازگرداندن اعتماد از دست رفته هر هزینه‌ای را تحمل کرد.