یک اس ام اس دریافت کردم با محتوایی جالب. اشاره کرده بود به اینکه کشتی در بندر امن تر است ولی کشتی برای در بندر ماندن ساخته نشده است.
به ذهنم رسید که این تعامل عظیم اندیشه در حوزه دیجیتال چه ها که نخواهد کرد. نکات به ظاهر کوچک با ابزارهای ارتباطی محمل انتشار اندیشه های انسانی شده اند.
یاد این شعر زیبای استاد حمید سبزواری افتادم:
عنوان اثر:سازش موج و ساحل محال است
شاعر:حميد سبزواري
خوش نشينان ساحل بدانند
موج اين بحر را رامشي نيست
دل به اميد رامش نبندند
بحر را ذوق آسايشي نيست
تا كه درياست ، دريا بجوش است
شورش و موج و گرداب دارد
هرگز از بحر جوشان مجوييد
آن زبوني كه مرداب دارد
ما نهنگيم و خيل نهنگان
بستر از موج توفنده دارند
اين سرود نهنگان درياست
بحر را موجها زنده دارند
ما نهنگيم و هر جا نهنگ است
طعمه از كام غرقاب جويد
چشم سازش ز دريا ندارند
سازش موج و ساحل محال است
نزد دريادلان مرده بهتر
زآنكه آرامش و خواب جويد
خوش نشينان ساحل بدانند
تا كه درياست، اين شور و حال است
http://www.hemaseh.com/texts/text.asp?code=40040
