وقتی به یاد سالهای اول انقلاب می افتم و وضعیت صدا و سیما رو با وضعیت فعلی مقایسه میکنم می بینم اگه این رسانه بره زیر ذره بین با خیلی از استانداردهای اداره کنندگانش تعارض دارد.
تنوع و سنت شکنی و هزاران حسن و قبح و دنیایی رنگارنگ.
به ذهنم رسید که انگار حق و باطل و درست و غلط نسبی ترین امور شده اند. بجای اینکه به کار و حرف توجه کنیم به مجری و گوینده نگاه میکنیم و جبهه ها رو از اول تعیین کرده ایم.
خدا به خیر کند