لینک مطلب:

در جامعه ای که "پوپولیسم" حرف اول و آخر را می زند، صغری و کبری کردن برای یک  استدلال برپایه منطق و رسیدن به یک نتیجه عقلایی امری نامرسوم است.
اما برای اینکه اثبات کنیم کروبی گزینه ای مطلوب و شایسته است مجبور به همان کار غیرمتعارف و نامرسوم یعنی استفاده از برهان و دلیلیم.

به طور خلاصه چند گزاره برای اثبات شایستگی مهدی کروبی برای تصدی ریاست جمهوری  را بر می شماریم.


مشاوره در اقتصاد

 شیخ اصلاحات مخصوصا در این مدتی که مشغول چینش تیم و تشکیلات انتخاباتی خود بوده به وضوح ثابت کرده است که در مقابل خبرگان و نخبگان ، چه از نوع سیاسی و چه از نوع علوم دیگر مورد نیاز حکومت داری ، متواضع است.
 
وی محمدعلی نجفی را به عنوان مشاور اقتصادی و برنامه ریزی خود منصوب کرده تا به بیانی ظریف اعلام کرده باشد که پیش از نشستن بر کرسی ریاست جمهوری حتی در مرحله شعار و  تبلیغات انتخاباتی نیز برای "اقتصاد" برنامه خواهد داشت.
او  نخبه ای را به عنوان مشاور اقتصادی برگزیده است که در سال 49 با رتبه یک وارد داشگاه شریف شده و سمت هایی همچون معاونت رئیس جمهوری و ریاست سازمان برنامه و بودجه را در سابقه خود به ثبت رسانده است.

 کروبی حتی دوره قبل که نامزد ریاست جمهوری بود نیز از طرح یکی از چهره های علم اقتصاد یعنی استاد مسعود نیلی بهره برده بود. طرحی که بسیاری بدون بدون استدلال و با نیش و کنایه، پاسخش را تنها با " تمسخر" می دادند.

 انتخاب مدیران اجرایی

 شیخ سوای اینکه به "علم" کارشناسان "وقع" می گذارد، از "تجربه" مدیران نیز "بهره" می جوید.
کیست که دوران "مدیریت" موفق کرباسچی در شهرداری تهران را فراموش کرده باشد؟ حال کروبی دقیقا همین تکنوکرات را برای معاون اولی آینده خود معرفی کرده است تا ثابت کند مدیران اجرایی وظیفه ای جز "فن سالاری" نداشته و حوزه آنان تنها مدیریت اجرایی قوی است و بس.

تواضع در مقابل حلقه مشاوران

 کروبی تنها نامزدی است که در جلسات خبری که برگزار می کند از افراد حلقه مشاوران خود را یک یا دو نفر را می نشاند و هر گاه لازم باشد با توجه به موضوع، ایشان هستند که اظهار نظر می کنند. این مدل رفتار برای برنامه های نامزدها کمتر دیده شده است.

قدرت بالا در چانه زنی درون نظام

کروبی غیر از سابقه روشن مبارزاتی در زمان طاغوت و برخورد با ظلم هایی که در آن دوران می دیده است  پس از انقلاب نیز وجود برخی بی مهری ها و مظلوم واقع شدن برخی افراد و گروه ها را "انکار" نکرده و فراتر از آن "مسئولیت" چانه زنی و پافشاری بر موضع حق خود را به خوبی اجرایی کرده است.
ماجرای لقمانیان نماینده مجلس ششم نمونه روشن این نوع حرکت کروبی است.

عبور از خط قرمز های فرضی

شیخ با طرح روشن دیدگاه هایش به صراحت مرزهای خودی و غیرخودی را مشخص می نماید و اهل تعارف نیست.

او موضوعات و افرادی که سال ها خط قرمزهای فرضی و موهوم حاکمیت به شمار می رفته اند را  شکسته است.
وی با شجاعت همراه با علم و منش طلبگی از حمایت "سروش" تقدیر می کند؛ کرباسچی را درحالی به عنوان معاون اولی خود برمی گزیند که حتی نام او برای برخی تاکنون خط قرمز بوده است و از هر نوع ارتباط مستقیم با وی در هراس بودند.

 کروبی غیر از افراد، گروه هایی نیز که گاه مورد بی لطفی برخی مدیران بوده اند را فراموش نمی کند، هر چند سبد رای بالایی برای وی نداشته بانشند.  حمایت کروبی از دراویش گنابادی در ماجرای حسینیه آنها در اصفهان شاهد این مدعاست  که پس از آن کروبی در نامه خطاب به وزیر اطلاعات اعتراض نمود. آیا این حمایت با توجه به اقلیت این گروه می تواند شائبه تبلیغاتی بودن داشته و جهت جمع آوری رای بوده باشد؟!

عینی بودن شعارها

کروبی مانند دیگر نامزدها ، شعارها و برنامه های خود را برای انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرده است. اما نکته قابل توجه در شعار ها و برنامه های او "عینی" بودن آن هاست. کروبی به صراحت ، غیر از کلیات از مصادیق سخن می گوید. حتی در موضوع ارتباط با آمریکا نیز اعلام کرد که لازمه ارتباط حتما دوستی نیست و می توان با آمریکا غیر از مدل کنونی قطع ارتباط، تعامل سیاسی داشت.

اصلاح طلب واقع گرا

اگر بخواهیم جامعه اصلاح طلبان را به دو طیف آرمان گرا  و واقیعت گرا تقسیم کنیم، بی شک کروبی از سردمداران جبهه واقعیت گرا می باشد.
رفتار واقع گرایانه کروبی باعث شده ، وی همچنان که نسبت به تندروی ها اعتراض داشته و مواضع اصولی خود را اعلام و حتی پافشاری می کرده است هیچ گاه از حلقه خودی های نظام خارج نشود. این رفتار از سوی دیگر وی را از آفت "انزوای" سیاسی نیز مصون داشته است.

 و درآخر:

مجموع این رفتارها و بسیاری از رفتارهای اصلاح گرانه مبتنی برشعار "تغییر"  "دلیل" خوبی است برای انتخاب شیخ اصلاحات ، مهدی کروبی!