میگن رای اصولگراها بین آقای رضایی٬ آقای احمدی نژاد و آقای لاریجانی تقسیم میشه.
میگن آرای آقای قالیباف از جنس خاصی نیست. رای اولی ها و متاثران از تبلیغات محیطی و اقتدار طلبان جوان
میگن آرای آقای هاشمی از جنس رای آدم های جا افتاده و مسن و جهاندیده و عمدتا بخش خصوصی است و البته در بین جوانان هم افرادی که عمدتا خواهان آزادی های اجتماعی هستند.
میگن آرای آقای مهرعلیزاده از جنس آرای متفرقه است.
میگن آرای آقای کروبی از جنس آرای سنتی و البته با موضع چپ است.
میگن آرای آقای معین از جنس آرای سیاسی و گرایشات متنوع بین ملی مذهبی ها تا متجددین مذهبی است.
حالا حتی اگر جنس آرای مردم رو به همین انواع تقسیم شده بدانیم که تازه کم هستند٬ خواهیم دید که چقدر تشتت آرا در میان ملت زیاد است. تقریبا هیچ فرد یا گروهی در ایران باقی نمانده که بتونه بیش از ۵۰ درصد مردم رو نمایندگی کند. صدها اندیشه و عقیده و نظر.... راه حل این تشتت یک مردم سالاری مبتنی بر فرهنگ خودی و یا یک انسداد سیاسی گسترده است. تا کدامین راه حل را مردم برگزینند. آره. مردم با رای دادن و ندادن. با نوع رای دادن سرنوشت ساز هستند.