پخش کامل سخنرانی رهبر بار دیگر نشان داد که چقدر فاصله بین فضا و اصل سخنرانی با فضایی که رسانه ملی(صدا و سیما) با نوع گزینش خبرهایش ایجاد میکند٬ وجود دارد.
محور سخنرانی ایشون جلب نظر همان دو بال سابق نظام بود. همه را جمع کرده بودند. البته تقریبا. چرا که جز رهبران اصلاح طلب٬ مدیرانی باقی نمانده اند. ولی نسبت به تمامی مجالسی از این دست کامل تر بود.
مهمترین نکته حفظ وحدت بود. به گروههای دوم خردادی حاضر در جلسه هم چراغ سبزی نشان دادند. عدم مداخله نیروهای نظامی و دولتی را خیلی صریح تاکید کردند. بدون حاشیه های قابل تفسیر که معمولا بهانه ی مداخلات این و آن میشود. هر چند نتیجه سخنرانی با خود سخنرانی ممکن است تفاوت داشته باشد ولی خب شنیدن اصل سخنرانی کمی آدم رو به آینده امیدوارتر میکنه.
از نکات جالبی که در سخنرانی بود تایید روال هسته ای بود. که در دوره قبل توسط آقای روحانی و آقای هاشمی و با هماهنگی با رهبر انجام میشد. انتقادات آقای احمدی نژاد یکسره نفی شد تاکید شد که اون روند لازم بود تا همه انتخابها را کرده باشیم و بعلاوه همچنان سیاست هسته ای را منتسب به کلیت نظام و در نتیجه تحت هدایت خود مطرح کردند.
رویکرد ضد بیگانه در سخنرانی پررنگ نبود. بیشتر موضوع وحدت داخلی برای شرایط کشور و لزوم حمایت همه از سیاستهای جامع نظام مثل سیاست هسته ای بود.
در مورد نامه منتشره در باره ی پایان جنگ هم مجموعا از نظر آقای هاشمی حمایت کردند. یعنی که چیز مهمی نبود انتشارش که اینهمه بزرگش میکنند. نمیشد بهتر بود ولی حالا هم چیزی نشده است که بعضی ها چه میگویند ... در حالیکه در گزیده های منتشره طوری وانمود شد که بیشتر رنگ انتقاد به آقای هاشمی را داشت. این مشکل احتمالا مربوط به خلاصه نگاری های خبرنگاری است.
حمایت از دولت را نیز منتسب به یک سیاست عمومی دانستند و با این صحبتها تعلق ویژه ای به دولت نشان ندادند. گویی حمایت از همه دولتها جزو مشی ایشان است و در گذشته نیز با اینکه با بعضی سیاستها مخالف بوده اند ولی از دولت حمایت کرده اند و اکنون نیز چنین است.
نگرانی عمده ایشان در بعد خارجی به بحران هسته ای و در بعد داخلی به حملات همه جانبه به کارآمدی دولت نهم منعطف بود و این هر دو بدون وحدت کسانی که در جلسه بودند مقدور نیست. دعوت چهره های شاخص اصلاح طلب و دوم خردادی مانند آقای خاتمی و آقای کروبی و آقای موسوی لاری و آقای محتشمی و امثالهم ممکن است چراغ قرمزی باشد برای احتیاط مهاجمان محافظه کار که در مسیر کسب قدرت حرمت دیگران را نگه دارند.
==================
در باره تاثیر سکوت نسبت به گرانی ها به شدت تردید دارم. قبلا نیز چنین سیاستی دنبال شد و کسی از گرانی دم نمیزد و اگر میزد فورا جوابش را میدادند که نه گرانی کدام است و اصلا تورم یعنی چی؟
با توجه به شتاب روز افزون بادی که کاشته اند٬ در طوفانی که بخشی از آن دیشب تهران را در نوردید
باید منتظر شرایط سخت تر بود. البته اگر آقای احمدی نژاد کمتر در رسانه ها و سخنرانی هایشان از عدم وجود گرانی و تورم یا مقایسه شرایط امروز با دوران بحرانی مثلا جنگ و یا شرایط ویژه در گذشته خودداری کنند٬ ممکن است متقابلا علمای اقتصاد و مدیران و کارآمدن بخشهای اقتصادی نیز اندکی کمتر بر دولت بپردازند.هر چند که احتمال چنین موضوعی خیلی کم است. از هر دو سو.
===================
باید اعتراف کرد که حمایت از دولت آقای احمدی نژاد ولو بعنوان وظیفه بسیار دشوار بوده و دشوارتر شده و دشوارترین کارها خواهد شد. و لله الحمد