ولایت ما جایی است که به آن تعلق داریم. تعلقی که بقیه به رسمیت میشناسند و تعلقی مهمتر که خودمون به رسمیت میشناسیم. ایرانی شناسنامه ای ایرانی است و از حقوق شهروندی ایرانی برخوردار. چه بخواهد و چه نخواهد. اما اگر بخواهیم به واقع ایرانی شویم چگونه باید باشیم؟بنظر من باید اول تعریفی از انسان رو در ذهن خودمون مرور کنیم و عناصر تشکیل دهنده شخصیت فردی یک ایرانی که محصول هزاره ها زندگی در این سرزمین است مبنا قرار دهیم و با تکیه آنها مناسبات فردی و اجتماعی خود رو تعریف کنیم. یک ایرانی کیست:
در پندار و اندیشه / در گفتار و سخن / در کردار و رفتار خوب باشه. این شعار مذهبی قدیمی ایرانیان شعار زیبا و درستی است: پندار نیک / گفتار نیک / کردار نیک.
خوب فکر کنیم.
خوب فکر کردن از نظر من یعنی هم از نظر قالبهای فکری خوب فکر کنیم یعنی درست فکر کنیم. منطقی فکر کنیم. روابط بین مقدمه هایی ذهنی و نتیجه گیری ها قابل دفاع باشه و هم محتوای فکر ما مثبت باشه. تازه به قول جدیدی ها به چیزهای مثبت فکر کنیم . برای مثبت فکر کردن اول باید اجازه فکر کردن داشت. اگر در جامعه ای اجازه فکر کردن گرفته شود. مبنای سخن ها و عمل ها سست و گسسته میشود. نگاه صحیح به جهان هستی و انسان قدم اصلی است. باید درست دید تا درست گفت و عمل کرد. وقتی بعضی ها چیزی را نمی بینند چگونه در تصمیماتشون به آن توجه کنند؟ اندیشه در ایران عمیقا با مذهب پیوند خورده است. چه در گذشته های دور در هزاره های سوم و دوم قبل از میلاد با اندیشه های مذاهب نخستین و طبیعت گرایی و امثالهم و چه در هزاره اول قبل از میلاد با اندیشه های مزدا پرستی و چه در هزاره اول با اندیشه های مسیحی و التقاطی و چه پس از آن با ورود اسلام به ایران و چه امروز.
خوب بگوییم.
اندیشه حکما و فرهیختگان اندیشمند وقتی در کلمه متبلور میشه قدرت جادویی تاثیر گذاری اش افزون میشه. نقل گفتار بزرگان خودی(اندیشمندان ایرانی) و غیر خودی(اندیشمندان ملتهای دیگر) اگر همراه با شناخت مبنای تفکرات و زیربناهای اندیشه ای آنها باشد، قدم بزرگی در تعمیق فهم انسانی است. ایرانیان به راستگویی و سخن گفتن عمیق و از سر اندیشه و مصلحت شهره آفاق بوده اند.
خوب عمل کنیم.
ایرانیان همیشه ظلم ستیز بوده اند. چرا که همیشه به آنها ظلم میشده است. در جایی که ایران قرار گرفته همواره اقوام مختلفی چشم به آن داشته اند و لذا ظلمی مضاعف بر اهای ایران زمین روا میشده است. نه فقط فرمانروایان ظالم که در اکثر مواقع بر ما حکمرانی میکرده اند بلکه بلیه ای بدتر بنام تهاجمات دائمی اقوام وحشی و فرودست زندگی و حیات اجتماعی ایران را بارها به مخاطره انداخته است. با این حال همینکه کشور ما همچنان هست و برخلاف بسیاری از کشورهای و ملتها مضمحل نشده است دلیل روشنی بر خوب عمل کردن ماست.
امانتداری و بقیه صفات متبلور در رفتار ایرانیان که اخلاق مشهور ایرانی را تشکیل میدهند افتخاری است که یکجا در کمتر ملتی وجود داشته است. ایرانیان در این بخش بیشتر شناخته شده اند. مهماندوستی آنها / مروت و مردانگی / دلاوری و شجاعت و خلاصه خروجی ایرانیها همیشه چشم تمدنهای بشری را خیره کرده است.برای موفقیت در هر سه بعد باید تلاش کرد. شاید روزی فرصت شد سیر مطالعاتی یک ایرانی امروزی را بنویسم. خدا خواهد نصیب باشد.
آیا میشه گفت:
من ایرانی هستم و میخواهم بیشتر ایرانی بشوم.--------------------------------------------------------------------
بعضی ها میگن ایرانی شدن با ایجاد عشق به ایران ایجاد میشه و با نفرت از انیران و انیرانیان. اگر دیدید کسی که شعار ضد انیرانی میده باید از ظهور تفکرات افراطی هراسید و اگر این نفرت متوجه همه انیرانیان نشد به صداقتان هم باید شک کرد. دشمنی با دشمن میتواند متکی بر رشک و حسد باشد یا بر دفاع از خود. اینها با هم فرق دارند.