این هفته بوی انتخابات همه جا رو پر کرده ....
شاید صحبت از مهندس موسوی برای ریاست جمهوری خاطره انگیز باشد.
کسی که در طول جنگ و دشواری های اول انقلاب کشتی این انقلاب را بخوبی هدایت کرد. تواضعی خاص داشت و در زندگی ساده زندگی کرد. دوم خرداد ۷۶ نگذاشتند که به صحنه بیاید و خاتمی آمد. الان هم شرایط آمدنش چندان مهیا نیست و شاید آمدنش جز پیروزی سیاسی برای اصلاحات ثمره ای نداشته باشد. ولی نه حتما نتیجه داره. گو اینکه بنظر من ایشون هم کاندیدا نخواهد شد. اما اگه بیاد یک شکاف اساسی در اردوگاه اصول گرایان بوجود میاد. کسانی که اصلاح طلبان را معارض دین و امنیت می دانند با میرحسین در نقش کاندیدای اصلاح طلبان چه خواهند کرد؟
مهمتر آنست که کسی انتخاب شود که چون آقای خاتمی باشد. کسی که حداقل یک چیزش شبیه آقای خاتمی باشد. اصحاب قدرت نخواهند که رئیس جمهور شود. آنوقت است که میشود قدم های بعدی را بسوی اصلاح امور بهتر برداشت.
مهندس موسوی دو شرط برای کاندیداتوری داره:
۱. یک کانال تلویزیونی. از این چهل کانالی که آقای لاریجانی بی مهابا(محترمانه گفتم) اعلام میکنه که راه انداخته یکی هم سهم رئیس دولت نیست.
۲. پلیس.
شما شرطی ندارید؟
=====================
باز هم میگویم بعیده که آقای هاشمی بیاد. امروز یکی از دوستان میگفت که فردا خبر رسمی ورود آقای هاشمی به انتخابات اعلان میشه. تا آخر هفته قصه روشن میشه.
اینکه میگم احتمال زیاد آقای هاشمی نمیاد دلایلی داره که فکر کنم روشنه ولی اینکه به احتمال خیلی کم ممکنه بیاد چه مبنایی داره؟ بنظر بنده اگر دکتر معین در جمع کاندیداها نباشه و رقابت به آقای هاشمی و آقای کروبی محدود بشه. این فرض کمی دور از ذهن است. نتیجه اینکه رد صلاحیت آقای معین(جناح رقیب) و هماهنگی اصول گرایان با ایشانُ تنها شانس آقای هاشمی برای رای آوردن است. تازه آقای هاشمی قدرت تخریب مخالفان اصلاح طلب خودشون رو که تا حالا در مقابل کاندیداتوری ایشون ساکت هستند رو نادیده نمی گیره. اما به فرض خیلی دور آقای معین رد صلاحیت بشه و آقای هاشمی هم بیادُ و رقیب آقای کروبی بشه٬ باز هم آقای کروبی شانس اول انتخابات خواهد بود چرا که با تیم معین ائتلاف خواهند کرد تا دولت اصلاح طلبان سقوط نکند.