اصل خبر طوری بود که انگار به وبلاگنویسان واقعا خونه میدهند.
بعدا معلوم میشه که یه جایی میدهند برای فعالیتهای جمعی در حوزه وبلاگ. حالا چقدر از کارهای بلاگرها به جا لازم داره بماند برای موقعی که بحث قرارهای وبلاگی شروع شد. 
شهرداری تهران خانه وبلاگنویسان شهر تهران را به سبک و سیاق خانه ی هنرمندان و امثالهم افتتاح میکند.
بعد از آقای کرباسچی٬ که آقای قالیباف نیز در صدد هستند تصویری متفاوت از شهردار نشان دهند. البته دیگران نیز چنین تلاشی کرده اند ولی مشک آنست که خود ببوید نه آنچه عطار و صدا و سیما بگوید.
آقای قالیباف٬ اقداماتی متفاوت و مرتبط با حوزه خدمات شهری را آغاز کرده اند. حالا این داستان باشگاه یا خانه وبلاگنویسان تهرانی از آن جمله است یا نتیجه تلاش لایه های میانی مدیران شهرداری و یا حتی کارشناسان علاقمند و فعال ... الله اعلم. ناگفته نماند که بعضی خبرنگاران محترم نیز رد پای آشکاری برجا گذارده اند.
--------------------------------------------------
آقای قالیباف در نیروی انتظامی نیز تاثیری متفاوت گذاشته بودند. بی تردید از تمامی پیشنیان و حتی پسین خود متفاوت تر عمل کردند. تفاوتی که در ارزیابی های مردم و کارشناسان مجموعا مثبت نیز تلقی میشود.
اما در شهرداری دشواری های بیشتری برای آقای قالیباف وجود دارد. همکاری اخیر ایشان با تیم آقای کرباسچی بخشی از مشکلات اجرایی را که گریبان شهرداری را همانند همه جای مملکت گرفته است٬ بهبود خواهد داد ولی هر اقدامی موافقان و مخالفانی دارد و به اصطلاح هزینه و منافعی دارد .... القصه در باره ی تاسیس خانه وبلاگنویسان تهرانی نظراتی وجود دارد که اختصارا عرض میکنم.
چند دلیل یا بهانه برای مخالفت:
ـ کار دولتی یا حکومتی است.
ـ مشکوک است.
ـ بی ربط با انتخابات نیست.
ـ توسط شهردار محترم تهران انجام میشه که قبلا فرمانده نیروی انتظامی بوده اند و به همین جهت که با موضوع وبلاگنویسان بخصوص در سالهای ۸۲ و ۸۳ آشنایی کامل دارند٬ حائز اهمیت است.
چند دلیل یا بهانه برای موافقت:
ـ تقویت فرهنگ وبلاگنویسی است.
ـ امکاناتی برای قرارهای وبلاگی میتونه باشه. مثل محلی برای قرارهای وبلاگی در محیطی امن و سالم.(خدا خواهد نصیب باشد)
ـ قدمی به جلو برای جذب حمایت از وبگلاگنویسی است.
ـ محلی برای هم اندیشی های علمی و فرهنگی بین وبلاگنویسان.
حالا مگه موافقت و مخالفت ما چقدر مهم است.
