لینک مطلب از وبلاگستان:
* حضرت علی می فرماید: جامعهای رستگار نمیشود مگر آنکه در جامعه، حق ضعیف بدون لکنت زبان، از قوی ستانده شود…
* حتما دیشب برنامه نود رو دیدین. قیافه درهم عادل فردوسی پور، لحن صداش، اختلال (!!) در سیستم SMS…
من اصلا کاری به این حرفهای سیاسی که زده میشه ندارم که خیلیا دارن طبق معمول همه چیز رو به سیاست ربطش میدن و تازه دارن از این ماجرا به نفع منافع سیاسی خودشون بهره میبرن! تازه معتقدم اتفاقا ورزش این کشور هرچی آسیب دیده، از دولتی بودن و سیاسی کردنش بوده، از همون جمله های اولی فردوسی پور معلوم بود اوضاع از چه قراره: هفته گذشته پر از حوادث عجیب و غریب بود اما فعلا مصلحت دیده شده که در این مورد صحبت نکنیم!
* من دلم این وسط برای این میسوزه که یک برنامه انتقادی ارزشمند تو این صدا و سیما بود که اونم دارن با سیاسی کاری ساکتش می کنن. یک نفر بود مثل عادل فردوسی پور که یک تنه این برنامه رو میگردوند، آدم رک و صریحی بود، ملاحظه هیچکس رو نمیکرد، اونو هم خفه اش کردن! قبلا هم نوشته بودم، صراحت و رک بودن بیش از حد فردوسی پور و برنامه نودش، بزرگترین لطفیه که میشه به فوتبال این مملکت کرد!
* حتما میگین حالا که چیزی نشده، عادل فردوسی پور که اخراج نشده؟! اتفاقا به نظر من چرا. این عادل فردوسی پور، حتی اگه بذارن بمونه، دیگه اون عادل فردوسی پور سابق نخواهد بود. قیافه اش داد میزد تو این هفته چی به سرش اومده. یک آدم رکی مثل عادل فردوسی پور که اگه جایی مافیا بازی ببینه، نمیتونه ساکت بشینه، وقتی مجبورش میکنن از این به بعد حرفهای فرمایشی از پیش تعیین شده بزنه، یعنی از همین حالا مرده. من دلم میسوزه این وسط همه چیز سیاسی شده همه چیز! حتی ورزش که اینهمه شعار میدیم با سیاست قاطیش نکنیم داره سیاسی میشه!
* خیلی دلم برای عادل فردوسی پور سوخت… جز تاسف هیچی ندارم که بگم، حیف عادل فردوسی پور و امثال او، اصلا حیف اینهمه سرمایه گذاری که کرد… حالا بشینین از این به بعد هی برنامه بسازید، مجریشم بذارین خیابانی، بعد بشینین هی از خودتون تعریف کنید!
* جمله آخرش رو واقعا با حال بدی بیان کرد: اگر عمری باقی باشد و اگر در آینده هم بشود روی این صندلی از حق و حقانیت دفاع کرد و هفتههای آینده هم در خدمتتان خواهیم بود!