تا حالا با آدمهای متفکر برخورد کرده ايد؟ کسانی که از نظر علمی از اطرافيانشون يه سر و گردن بالاترند. در کشور ما از اين جور آدما زياد هستند. افرادی که از نظر فکری رشد زيادی کرده اند. اين گونه افراد معمولا دو تا مشکل اساسی دارند:
۱. از نظر رفتاری در سطحی معادل سطح فکری شون قرار ندارند و به خودبينی مفرط مبتلا ميشوند. نوع خوبش ميشه روشنفکری بريده از مردم و نوع بدش ميشه متفکرانی با نگاه عاقل اندر سفيه به ديگران.
۲. امکان رشد فکری رو از خود سلب  کرده اند. بعد از مدتی ياد ميگيرند برای کسی ارزش قائل نشوند و ديگه ورودی های انديشه خود را آلوده به نخوت ميکنند و از آموختن بی بهره ميشوند و مانند ديوانه هايی در اتاقهای سفيد خود ساخته ی خود سرگردان ميشوند.
------------------------------------
دوران ما بعنوان دوران انتقال شاهد ظهور ديکتاتورهايی اين چنين است. گاهی گردش روزگار ديکتاتورهای کوچک را که معمولا سابقه روشنفکری نيز دارند به مقامات بالاتر اجتماعی ميرساند که وای بر آنها و بر ياران نزديک و دور آنان. مواظب خودتون باشيد
شايد اينها زبان حال خودم باشه. شما عفو بفرماييد.
راه حل چيست؟ تنها يک چيز. اخلاق و رفتار انسانی مبتنی بر آموزه های اديان و بزرگان فرهيخته و مودب به آداب الهی.
سالهاست که ديگر سخن گفتن از اخلاق و رفتار درست نوعی خود زنی است. چه کنم ... خودزنی هم مزه خودش رو داره
----------------------------------
گاهی بعضی از اينها رو که می بينم تاسف ميخورم ... خدا اين بلا را از ما به دور کند .... گاهی تصور ميکنم اگر اينجور آدمها به مقامات بالای تصميم گيری برسند چه بلايی بر سر ما رعايا خواهند آورد.
و البته مکروا و مکرالله و الله خيرالماکرين