عاشورای حسینی برای مردم ما معانی متفاوتی داره. علت این اختلاف معنا هم به اختلاف دیدگاه ایرانی ها بر میگرده. مراسم عاشورا یه سنت قدیمی مذهبی است که شیعیان در طول صدها سال برگزار کرده اند. شکل این مراسم و محتوای آن تغییرات زیادی داشته ولی روح حاکم بر آن همچنان روح مخالفت با ظلم و حمایت از مظلوم است. شاید برای همین بود که حتی کمونیستها در مبارزات فکری خود با اسلام حساب امام حسین و حضرت علی رو جدا می دانستند. یعنی حتی اونها هم نمیتوانستند ارزشهای انسانی عاشورای حسینی رو نادیده بگیرند و در حالیکه با مذهب مخالف بودند ولی عاشورا حساب و کتاب جداگانه ای داشت.
شور قیام عاشورا خون هر آزاده ای رو به جوش میاره و شعور قیام حسینی ذهن هر روشنفکر و عالمی رو به لرزه در میاره.
اکثریت مردم ایران چه سیاسی ها و چه غیرسیاسی ها٬ چه عوام و چه خواص٬ چه دارا و چه ندار به حسین علاقمندند. نام فرزندانشان رو حسین میگذارند. بزرگترین عزاداری های خود رو به او اختصاص می دهند و هر چه به او مربوط است برایشان مهم است.
اینها که گفتم تقریبا توضیح الواضحات فی افزایش المبهمات بود. اما میخواستم تاکیدی داشته باشم بر اینکه هر فرصتی برای ذکر و یاد خدا در فرهنگ و بصیرت دینی جایگاه خودش رو داره و یاد فاجعه کربلا٬ در دل و اندیشه ایرانی یادآور فرهنگ و بصیرت دینی است.
--------------------------------------------------
اگر روزی در تلویزیون باز بشه و افراد با گرایشات مختلف بتوانند حرف بزنند٬ موقعیت واقعی جریانات روشن تر میشود. سیاستهای رسانه ملی یه روزی خیلی موثر بود. بخصوص در حوزه سیاست. الان اینطور بنظر می رسه که تاثیرات اجتماعی و فرهنگی برنامه های تلویزیون خیلی پایدارتر و موثر تر است. الان رسانه های دیگه دارند در حوزه افکار عمومی نقش بیشتری بعهده میگیرند. ولی عیبی هم نداره. مگه چی میشه؟ تلویزیون های اختصاصی و مطبوعات و رسانه های اینترنتی٬ فرصتی برای بیان و تبادل افکار خواهد بود.
-------------------------------------------------------------------
انتخابات ریاست جمهوری ایران نزدیک است. چه باید کرد؟ چه نباید کرد؟