داشتن وب سايت(بطور خاص به معنای دامنه مستقل) يکی از آرزوهای مهم خيلی از وبلاگنويسان است. ديروز يکی از وبلاگ نويسان سالهای ۸۰ و ۸۱ رو ديدم. اومده بود پرشين بلاگ در مورد قالبهايی که طراحی کرده صحبت کنه و اونها رو در اختيار بقيه قرار بده. در بين صحبتهاش اشاره کرد که ديگه مدتهاست در وبلاگ سرويس ها نمينويسه و به اصطلاح دات کام شده.
فرصت رو مناسب ديدم و ازش و البته با احتياط تمام اين سوال رو مطرح کردم:
اگر از پرشين بلاگ نميرفتی و هنوز وبلاگ داشتی ترافيک ات بيشتر بود يا الان که دات کام شدی؟
بدون دفاع و البته با کمی ام و اون صريحا گفت: ترافيکم در داخل وبلاگ سرويس ها بيشتر بود.
اين موضوعی روشن و منطقی است که متاسفانه بعضی ها بهش توجه ندارند ولی شرايط و واقعيت بتدريج شرايط ذهنی بسياری که به سمت دات کام شدن ميروند رو قانع کنه که اشتباه کردند و بقيه اشتباه نکنند.
متاسفانه بعضی ها حتی سابقه وبلاگ خودشون رو پاک ميکنند و وبلاگشون رو می برند روی دات کام که اينجوری از خيلی چيزها محروم ميشوند که اگر فرصت شد يه روز در باره جزئيات اين اشتباه تاريخی بعضی پيشکستوان وبلاگنويس خواهم نوشت.
اينجا فقط اشاره کنم که موج دومين بازی و اينکه بعضی ها وقتی يه اسم خوب دات کام پيدا ميکنند حسابی جو گير ميشوند
و موضوع دات کام شدن بعضی وبلاگها ريشه مشترکی دارند.