وبلاگهای غمگینانه بسیارند. چراش جالبه. بخصوص اگر یه روز بشه موضوع بحث جدلی و تحولی. نظری که در باره یک وبلاگ نوشتم اینه:
چند پست اخیر رو خوندم. جالب بود. آدم رو به فکر فرو می بره. شاید درکش برای کسانی که از بیرون به این عالم نگاه میکنند سخت باشه ولی بدون اینکه درگیر مسائل عاطفی موضوع بشم بنظرم میرسه که توانایی های شخصی مون رو به روشهای مختلف باید ببریم بالا و انتظارمون از خودمون رو کمی پایین تر از توانایی هایمون تعریف کنیم. روی دیگه سکه خیلی بزرگتر از این روی سکه است. زیبایی های عالم آنقدر زیاد است که میشه در یک لحظه از شعف دیدن تک برگ درخت کهنسالی گریست و مرد و شهید عشق بود. گنج وجود نزد خودمون است. اگر از دنیای کوچک بیرون میگوییم حق داریم. سختی و دشواری و دلتنگی و زندان ولی در درون هر انسان بهشتی عظیم است. قدم زدن در بهشت زندگی خود را تجربه کن.