مرگ و مردن دغدغه ای همیشگی است. ترس از مرگ تقریبا عمومیه ولی راهی جز رفتن هم نداریم. حالا میمونه دو نکته:
۱. چه جوری از وقتی که تا مرگ داریم استفاده کنیم؟
۲. بعد از مرگ چی؟
پاسخ ها اگر تنها به یکی از این دو سوال باشه زندگی ما رو یه جهتی و یک سویه میکنه. پاسخ به هر دو لازمه نگاه فراگیر است ولی الزاما صحت پاسخ است که موجب سعادت است.
درستی جواب با منظومه و چارچوب فکری و جهان بینی ارتباط مستقیم داره. یاد سخن دکتر شریعتی افتادم که در باره چگونه زیستن و چگونه مردن میگفت. چگونه زیستن پاسخ به سوال اول است و چگونه مردن نتیجه چگونه زستن ماست و مقدمه ای برای هر آن کس که به جاودانگی انسان معتقد است.
انسان برای نابودی خلق نشده است و هیچ انسانی نابود نمیشود.