روزگاری اهل مذهب از علمای جدید گریزان بودند. و متقابلا دانش روز در تعارض با مذهب و دین تبلیغ میشد. مظاهر دانش روز در تعارض با زندگی سنتی قرار داشت و علم و تخصص در مقابل هم صف آرایی میکردند. مذهب و علم عرصه های مختلفی دارند ولی علمای قدیم و جدید در جامعه کنونی درگیر تعاملی با صف های نا مشخص و تا رو پودی نامتعین هستند.
بنظر می رسد این چالش به سود مدرنیزم حل شده و میشود. مدتها است که سخن جدی در نقد تجدد صورت نمیگیرد.حتی گروههای موثر سیاسی کنونی گرچه مذهبی هستند ولی دو ویژگی مهم دیگر هم دارند. تشکیلاتی و مدرن تر از اسلاف خود هستند.
