پیامبران در ادبیات مذهبی و البته نه در مذاهب راستین نمایندگان بلامنازعی هستند که از آسمان بر زمین نازل میشوند. در ادبیات دینی ما سخن از بعثت و برانگیختن است. از آسمان یکی از زمینیان برانگیخته میشود. کسی که نه فرشته است(چون بشر است) و نه از سران و نخبگان (چون امی است). صفات و اخلاق ممتاز انسانی شایسته شرایط نبوت را در محمد بن عبدالله یتیم قریش فراهم کرد و اینک او برگزیده میشود.
به خواست و اراده حضرت حق او خاتم پیامبران میشود تا کرامت انسان و اخلاق را به اتمام و کمال رساند.
او اسوه حسنه است و قابل پیروی. اگر نیمتوانیم از همه صفات ایشان پیروی کنیم لااقل از هر کدام که میتوانیم استفاده کنیم. ای کاش حدا اقل میتوانستیم از اخلاق کریمانه او پیروی می کردیم.