تبلیغ منفی علیه آقای کروبی و آقای هاشمی رفسنجانی از طریق اس ام اس کاهش چشمگیری پیدا کرده و بر عکس تخریب آقای احمدی نژاد وارد عرصه های جدیدتری شده است.

بنظر من گذشته از اینکه این تبلیغات غیر اخلاقی است و  جز لبخندی اولیه تاثیر عمیقی هم ندارد. تازه بهانه ای است برای مظلوم نمایی هر کاندیدایی که اینگونه مورد حمله قرار میگیرد.

اگر هم میخواهید روشنگری کنید اولا فقط به آشنایان خودتون اس ام اس بزنید. ثانیا از واقعیاتی صحبت کنید که بتونه انسانها را در انتخاب کمک کند. نسخه نمونه:

انتخاب کنید تا برایتان انتخاب نکنند.(برای تشویق در انتخابات)

حمایت x (مثلا: آیت الله مصباح یزدی) از آقای احمدی نژاد در انتخابات نهم.

حمایت y (مثلا: آیت الله طاهری اصفهانی) از آقای هاشمی رفسنجانی در انتخاب نهم.

نگته خیلی جالب در این مثالها این است که این حرفهای ثابت برای طرفداران دو گروه دو معنای مختلف دارد. یعنی کسانی که طرفدار آقای احمدی نژاد هستند یا آقای رفسنجانی از گفتن این حرفها ناراحت نمیشوند و بالعکس با  شنیدن حرف طرف مقابل بر صحت نظرات خود مصر میشوند. بعلاوه چون عبارات روشنگرانه است موجب میشه که گروههای طرفدار هر یک از آقایان صف های روشن تری داشته باشند.  البته اعتراف میکنم که این نسخه برای کسانی که صف ها را نمیشناسند یا با این افراد آشنایی ندارند و یا برای بعضی از طرفداران کاندیداها که دنبال گل آلود بودن فضای انتخاباتی برای گمراه کردن افکار عمومی هستند قابل فهم یا قبول نیست. نظر شما چیه؟

اکثریت ملت در انتخابات شرکت کردند. ۶۲ درصد

تفرق آرای مردم نشان از سردرگمی و فقدان حس مشترک در مورد کاندیدای خاصی بود که میتواند مقدمه تفکر تلقی شود.

در بین سه کاندیدای اول دو روحانی حضور دارند.

کاندیداهای این دوره بجز کاندیدان اصلاح طلبان پیشرو فاصله خودشون رو از حوزه سیاسی زیاد کردند.

نوعی تقسیم کار در بین کاندیداهای اصولگرا اتفاق افتاد

در مسابقه نهایی کاندیدایی از اصلاح طلبان وجود ندارد. این شکست اصلی اصلاح طلبانی است که هنوز قدرت ساماندهی آرای اصلاح طلبی را ندارند.

داستانهای دیگه انتخابات هم که بمونه برای عبرت آیندگان

----------------------------

مبارزه سختی بین دو کاندیدا در جریان است.

امسال جای دکتر شریعتی بیش از سالهای دیگه خالیه. چرا؟‌ چون صحبت اش بیشتر است. بیشتر یادش میکنند. و از طرف دیگه هم نیاز به تعهد روشنفکری بیشتری احساس میشه. یادش گرامی باد.

خدا بخیر کنه.

تا ساعاتی دیگر انتخابات شروع میشه. حتی سایتهای محافظه کار به بهبود وضعیت دکتر معین و امکان رفتن او به به دو دوم بر اساس حدود ۵۰ درصد آرای مردم اذعان دارند ولی ظاهرا یه اتفاق دیگه هم داره میفته. افزایش نرخ مشارکت تا حدود ۷۰ درصد و شاید هم بیشتر. این آرای اضافه از ۵۰ درصد فقط میتونه برای دکتر معین عمل کنه و اون رو به دور دوم  نفرسته. یعنی این افزایش آرا افتاده؟ یعنی ۳۰ میلیون نفر یا بیشتر رای خواهند داد؟

من خوش بین هستم و فکر میکنم این انتخابات هم باشکوه تر از دوم خرداد و هم موثر تر از آن خواهد بود. انتخاباتی آزادتر از دوم خرداد. چرا که مجریان اون انتخابات خیلی لطف داشتند و از یک جناح خاص بودند. در حالیکه الان از شورای محترم نگهبان مدعی حقوق اصولگرایان است و آقای هاشمی هم که مورد عنایت شورای نگهبان و بخشی از دوم خردادی ها و آقای دکتر معین هم دوستان بسیاری در سازمان اجرایی وزارت کشور دارد و آقای کروبی هم برای آقای موسوی لاری جای خاص خودش رو  داره. بنابر این همه چیز برای یک انتخاب تا حد زیادی آزاد و هیجان انگیز مهیا است.

فکر میکنم هنوز همون پیش بینی ۳۵ میلیون رای و موقعیت آقایان قابل طرح باشه. اگه بشه یه دریا دوغ میشه. شاد باشید.

میگن رای اصولگراها بین آقای رضایی٬ آقای احمدی نژاد و آقای لاریجانی تقسیم میشه.

میگن آرای آقای قالیباف از جنس خاصی نیست. رای اولی ها و متاثران از تبلیغات محیطی و اقتدار طلبان جوان

میگن آرای آقای هاشمی از جنس رای آدم های جا افتاده و مسن و جهاندیده و عمدتا بخش خصوصی است و البته در بین جوانان هم افرادی که عمدتا خواهان آزادی های اجتماعی هستند.

میگن آرای آقای مهرعلیزاده از جنس آرای متفرقه است.

میگن آرای آقای کروبی از جنس آرای سنتی و البته با موضع چپ است.

میگن آرای آقای معین از جنس آرای سیاسی و گرایشات متنوع بین ملی مذهبی ها تا متجددین مذهبی است.

حالا حتی اگر جنس آرای مردم رو به همین انواع تقسیم شده بدانیم که تازه کم هستند٬ خواهیم دید که چقدر تشتت آرا در میان  ملت زیاد است. تقریبا هیچ فرد یا گروهی در ایران باقی نمانده که بتونه بیش از ۵۰ درصد مردم رو نمایندگی کند. صدها اندیشه و عقیده و نظر.... راه حل این تشتت یک مردم سالاری مبتنی بر فرهنگ خودی و یا یک انسداد سیاسی گسترده است. تا کدامین راه حل را مردم برگزینند. آره. مردم با رای دادن و ندادن. با نوع رای دادن سرنوشت ساز هستند.

انتخاب آخر هفته داغ تر شده. از شعار تحریم کمتر اثر دیده میشود و کمرنگ شده و دلیل روشن این وضعیت وجود کاندیداهایی است که نمایندگی طیف وسیعی از نظرات را میکنند که شاید حمایت بیش از ۹۰ درصد ایرانیان را داشته باشند. البته عدم وفاداری سواران به رعایت قواعد بازی با پیاده ها یاس و ناامیدی خاصی ایجاد کرده و این یخ وقت لازم داره تا آب بشه. الان تقریبا تمام جناح های سیاسی کشور بجز کسانی که اصلا اساس سیستم رو قبول ندارند با تساهل و تسامح از کاندیدا یا کاندیداهایی حمایت میکنند. اما ....

چه شد؟

آقای معین و آقای کروبی در دو حوزه شهر و روستا و مدرنیزم و سنت رای های اصلاح طلبی را به سرعت جمع میکنند. این رای که در ماههای گذشته با تبلیغات و سیاستمداری ها به سوی آقای هاشمی و آقای قالیباف منعطف شده بود الان داره برمیگرده. شاید وقت در دور اول کافی نباشه تا آقای هاشمی از رده اول و دوم به رده سوم بره ولی به احتمال زیاد انتخابات به دور دوم کشیده میشه. اگه الان به دور دوم کشیده نشه کدوم انتخابات به دور دوم کشیده میشه خدا میدونه.

چه خواهد شد؟

احتمالا تا آخر هفته آرای آقای هاشمی باز هم کاهش خواهد یافت و بنظر من  ۴ نفر اول لیست انتخابات اینها خواهند بود:

۱. آقای هاشمی با حدود  ۸ میلیون رای

۲. آقای معین با حدود ۷ میلیون رای( اگه یکی دو تا اتفاق بیفته و رای های ماورای بنفش تکون بیشتری بخورند این رای تا ۱۲ میلیون هم جا داره)

۳. آقای کروبی با حدود ۶ میلیون رای

۴. بقیه کاندیداها سر هم ۷ میلیون رای

حالا اگه رای بالاتر بره شاید سهم اصلاح طلبهای اصلی(معین ۸۰ - کروبی ۱۰)  ۹۰ درصد آرا باشه و بقیه ۱۰ درصد این اضافه مشارکت بیش از این را بدست بیارند.

-------------------------------------------------

بمب گذاری های تهران و اهواز هم یک هدف را دنبال میکنند. ایجاد نا امنی. باید دید چه کسانی از این بمب گذاری ها استفاده میکنند. بنظر من کار نیروهای هماهنگ با رهبر سابق عراق صدام حسین است که تحت فشار اقدامات دولت جدید عراق داره قلع و قمع میشه. میخواهند در این شرایط که خبرنگارهای خارجی هم آمده اند قدرت خودشان در ایجاد ناامنی از نوع صدامی را نشان بدهند. اما صدام الان زندانه و موشکهاش دیگه تهران و شهرهای دیگر را نشانه نرفته و قدرتهای جهانی یکصدا بر طبل حمایت از صدام نمی کوبند. الان از افغانستان و ایران و عراق و سوریه و لبنان دشمنان ایران حضور ندارند. همسایه های جنوبی آرام شده اند. پاکستان درگیر مسائل داخلی خودش است و ترکیه هم با حضور اسلام گرایان متجدد دیگه چنگ و دندان نشان نمیدهد. ظاهرا شرایط برای سروری منطقه ای ایران آماده است. فقط کمی آرامش ملت(از نوع رضایت درونی نه اجبار بیرونی) و تعقل حکومت لازم است. انتظار زیادیه؟

ولایت ما جایی است که به آن تعلق داریم. تعلقی که بقیه به رسمیت میشناسند و تعلقی مهمتر که خودمون به رسمیت میشناسیم. ایرانی شناسنامه ای ایرانی است و از حقوق شهروندی ایرانی برخوردار. چه بخواهد و چه نخواهد. اما اگر بخواهیم به واقع ایرانی شویم چگونه باید باشیم؟بنظر من باید اول تعریفی از انسان رو در ذهن خودمون مرور کنیم و عناصر تشکیل دهنده شخصیت فردی یک ایرانی که محصول هزاره ها زندگی در این سرزمین است مبنا قرار دهیم و  با تکیه آنها مناسبات فردی و اجتماعی خود رو تعریف کنیم.  یک ایرانی کیست:

در پندار و اندیشه / در گفتار و سخن / در کردار و رفتار خوب باشه. این شعار مذهبی قدیمی ایرانیان شعار زیبا و درستی است: پندار نیک / گفتار نیک / کردار نیک.

خوب فکر کنیم.

خوب فکر کردن  از نظر من یعنی هم از نظر قالبهای فکری خوب فکر کنیم یعنی درست فکر کنیم. منطقی فکر کنیم. روابط بین مقدمه هایی ذهنی و نتیجه گیری ها قابل دفاع باشه و هم محتوای فکر ما مثبت باشه. تازه به قول جدیدی ها به چیزهای مثبت فکر کنیم . برای مثبت فکر کردن اول باید اجازه فکر کردن داشت. اگر در جامعه ای اجازه فکر کردن گرفته شود. مبنای سخن ها و عمل ها سست و گسسته میشود. نگاه صحیح به جهان هستی و انسان قدم اصلی است. باید درست دید تا درست گفت و عمل کرد. وقتی بعضی ها چیزی را نمی بینند چگونه در تصمیماتشون به آن توجه کنند؟  اندیشه در ایران عمیقا با مذهب پیوند خورده است. چه در گذشته های دور در هزاره های سوم و دوم قبل از میلاد با اندیشه های مذاهب نخستین و طبیعت گرایی و امثالهم و چه در هزاره اول قبل از میلاد با اندیشه های مزدا پرستی و چه در هزاره اول با اندیشه های مسیحی و التقاطی و چه پس از آن با ورود اسلام به ایران و چه امروز. 

خوب بگوییم.

اندیشه حکما و فرهیختگان اندیشمند وقتی در کلمه متبلور میشه قدرت جادویی تاثیر گذاری اش افزون میشه. نقل گفتار بزرگان خودی(اندیشمندان ایرانی) و غیر خودی(اندیشمندان ملتهای دیگر) اگر همراه با شناخت مبنای تفکرات و زیربناهای اندیشه ای آنها باشد، قدم بزرگی در تعمیق فهم انسانی  است. ایرانیان به راستگویی و سخن گفتن عمیق و از سر اندیشه و مصلحت شهره آفاق بوده اند. 

خوب عمل کنیم.

ایرانیان همیشه ظلم ستیز بوده اند. چرا که همیشه به آنها ظلم میشده است. در جایی که ایران قرار گرفته همواره اقوام مختلفی چشم به آن داشته اند و لذا ظلمی مضاعف بر اهای ایران زمین روا میشده است. نه فقط فرمانروایان ظالم که در اکثر مواقع بر ما حکمرانی میکرده اند بلکه بلیه ای بدتر بنام تهاجمات دائمی اقوام وحشی و فرودست زندگی و حیات اجتماعی ایران را بارها به مخاطره انداخته است.  با این حال همینکه کشور ما همچنان هست و برخلاف بسیاری از کشورهای و ملتها مضمحل نشده است دلیل روشنی بر خوب عمل کردن ماست.

امانتداری و بقیه صفات متبلور در رفتار ایرانیان که اخلاق مشهور ایرانی را تشکیل میدهند افتخاری است که یکجا در کمتر ملتی وجود داشته است. ایرانیان در این بخش بیشتر شناخته شده اند. مهماندوستی آنها / مروت و مردانگی / دلاوری و شجاعت و خلاصه خروجی ایرانیها همیشه چشم تمدنهای بشری را خیره کرده است.برای موفقیت در هر سه بعد باید تلاش کرد. شاید روزی فرصت شد سیر مطالعاتی یک ایرانی امروزی را بنویسم. خدا خواهد نصیب باشد.

آیا میشه گفت:

  من ایرانی هستم و  میخواهم بیشتر ایرانی بشوم.-------------------------------------------------------------------- 

بعضی ها میگن ایرانی شدن با ایجاد عشق به ایران ایجاد میشه و با نفرت از انیران و انیرانیان. اگر دیدید کسی که شعار ضد انیرانی میده باید از ظهور تفکرات افراطی هراسید و اگر این نفرت متوجه همه  انیرانیان نشد به صداقتان  هم باید شک کرد. دشمنی با دشمن میتواند متکی بر رشک و حسد باشد یا بر دفاع از خود. اینها با هم فرق دارند.

ایرانی بودن یک واقعیت موجود است یا یک حقیقت و مطلوب ممکن؟ با پذیرش هر دو نگاه ما را به دو نتیجه مستقل و  البته مکمل میرسونه:

۱. ما ایرانی هستیم ولی شناسنامه ای. اصل و نسبی و اینجور  چیزها ....

۲. ما ایرانی میتوانیم باشیم از طریق ....

میخوام در یادداشت بعدی در مورد ایرانی شدن بنویسم. نظرتون چیه؟

تعداد نظر سنجی های اینترنتی در باره انتخابات خیلی زیاده. امیدوارم از توی این نظر سنجی ها اگه تکلیف انتخابات نهم روشن نمیشه لااقل یک سیستم نظرسنجی و ارتباطات و افکار سنجی مناسب در بیاد.

-----------------------

بنظر من پیروزی اصلاح طلبان سه حالت ممکنه داشته باشه(البته به احتمال زیاد انتخابات به دور دوم میره):

۱.  دکتر معین رئیس جمهور بشه. که اینجوری اصلاحات سرعت پیدا میکنه و احتمال درگیری های سیاسی بیشتری میره. اما افق آینده کشور  حداقل برای سه دهه روشن(واضح) میشه.

۲. آقای کروبی رئیس جمهور بشه. که اینجوری اصلاحات با ملاحظات کیفی دوره قبل باقی می مونه و تغییرات زیادی رخ نمیده ولی شکاف بین نخبگان اصلاح طلب تشدید میشه.

۳. اقای هاشمی رئیس جمهور بشه. با اینکه اصلاح طلب نیست ولی با آرای اصلاح طلبان(بخش اقتصادی) و بخشی از اصولگرایان به قدرت میرسه.  نوعی فرار به جلو اتفاق میفته و دولتی شبیه دولت موقت  و بلاتکلیف اول انقلاب خواهد بود. آینده  کشور با یک رویارویی شدید در دوره آقای هاشمی روشن خواهد شد و همه گروهها برای این رویارویی وارد صحنه میشوند و خدا بخیر کنه.

در مورد رئیس جمهور شدن آقای قالیباف و آقای لاریجانی و آقای احمدی نژاد فعلا صحبت نمیکنم چون ترجیح میدم بجای سه تا کابوس خیالی با یک کابوس واقعی روبرو بشم. صبر میکنم اگه اتفاق افتاد حرف میزنم.

در مورد آقای محسن رضایی هم وقتی نوار فیلم توقیف شده اش رو تا نصفه دیدم نظرم عوض شد. یاد همون فرمانده جنگ افتادم نه دبیر مجمع تشخیص مصلحت که یکی به نعل میزنه و یکی به میخ. یاد کسی افتادم که جوانگرا بود و ملاحظه اش ارزشهای انسانی و اسلامی بود. با اینحال آقای رضایی شانس زیادی نداره. شاید بعضی ها خاطره های نامطلوبی از آقای رضایی داشته باشند ولی برای کسانی که جنگ و دفاع هشت ساله ملت ما یک حماسه است٬ محسن رضایی فرمانده ای عاقل و با تدبیر و با اخلاق محسوب میشه. ببخشید جو گیر شدم.

اه باز یادم رفت. آقای مهرعلیزاده هم هستند. دیگه نبود؟

نظر سنجی ها که تایید نمیکنند ولی اگه این ۵۰ هزارتومان در ماه یه کمی فعال تر عمل کنه خدا رو چه دیدی شاید آقای کروبی هم به دور دوم رفت. اگه با دکتر معین بره که یه اتفاق استثنایی خواهد بود و باید منتظر یک تحول عجیب و غریب در صحنه سیاست کشور بود. فعلا آقای هاشمی یه پای اصلی دور دوم است.  

اصلاح طلب یا اصول گرا؟ یا هیچکدام؟ سوال اینست. سوال مقدم بر این سوال هم اینه که اصلا انتخاب فایده داره یا نه؟ که این آخری حسابش با هیچکدام یکیه اما معنی متفاوتی داره. حالا فرق اصول گرا و اصلاح طلب چیه؟ اصلا فرق دارند یا نه؟

هر اصلاح طلبی اصولی دارد و هر اصول گرایی برای پیشبرد اهداف اش به انعطاف و اصلاح اعتقاد دارد ولی آنچه که این دو دسته را از هم جدا میکنه اسمشون نیست. اهداف و نظرات  و رفتار است. پندار و گفتار و رفتار است. هر کدوم یه جوری هستند و اینو در طول گذشته نشون داده اند. رای به هر گروه رای به طرز فکر است و کاملا معنی داره بخصوص الان که صف ها نسبتا جدا شده. یک گروه از اصلاح طلبها تغییر موضع داده اند و به آقای هاشمی پیوسته اند. یک گروه هم که پشت سر روحانیت اصلاح طلب هستند و یک گروه هم از روشنفگران اصلاح طلب هستند و حتی کاندیدای منفرد اصلاح طلب هم داریم. روشن است که دو کاندیدای اصلی اصلاح طلبان آقایان معین و کروبی هستند.

اصولگرایان هم تکلیفشون با خودشون و مردم روشنه. دیدگاههای مشخصی دارند که آنها رو کنار هم میشونه. آقای هاشمی که بالاترین مناصب رو در ارودگاه اصولگرایان داره و سایه سنگین اش همه جا حس میشه و بقیه آقایان که فرصتی برای ورود به بالاترین عرصه ها یافته اند و مایل نیستند از دست بدهند. در بین این لیست هم آقای هاشمی نفر اول است. آقای هاشمی با جذب حمایت بخشهای اصلی جناح اصولگرا و بخشی از اصلاح طلبان(خصوصا بخش خصوصی) در نظر سنجی ها موقعیت خوبی داره و شانس اصلی اصولگرایان برای ر یاست جمهوری است.

این آرزو هم که اصولگرایان اصلاح طلب باشند و اصلاح طلبان اصولگرا٬چیز خوبیه. در واقع به معنای پذیرش خوبی های یکدیگر است. در سطح توصیه اخلاقی و شاید هم بیان اینکه هر دو گروه در چارچوب نظام سیاسی فعلی یعنی جمهوری اسلامی مطرح هستند. اما فراموش نکنیم که به هر حال این دو گروه با هر اسمی که روشون بزاریم دو گروه مختلف با رویکردهای مخالف هستند. اینجاست که انتخاب معنی میدهد و هر یک از این انتخابها در چارچوب قواعد بازی سیاست امروز ایران معنای خودش رو داره.

------------------------------------------

یکی از تفاوتهای اصلی  انتخابات فعلی ریاست جمهوری و مجلس هفتم(اول اسفند ۱۳۸۲) اینه که به تعداد کرسی ها اصلاح طلبان کاندیدا نداشتند. به گفته خودشون برای نزدیک به ۲۰۰ کرسی رقابت محلی بود ولی رقابت سیاسی نبود. اما الان در انتخابات ریاست جمهوری طیف انتخاب سیاسی گسترده ترین طیف است. حالا این که باز مثل انتخابات شوراها شرکت مردم کم باشه یا نه٬ موضوع دیگری است که بزودی روشن خواهد شد.

اول یه کم از خودم دفاع کنم. کسانی که تاریخ میخوانند٬ کمتر اسیر تقدس گرایی از نوع قدیم و جدیدش میشن. خیلی تلاش میکنم از جاذبه های امام دور بمانم تا با تعلق کمتری در باره او صحبت کنم ولی واقعا سخته.

 امروز صحبت کردن از امام در جهان مجازی لطف خاص خودش رو داره. انگار از موضوعی ممنوعه صحبت میکنی. این خودش یه جاذبه است. نه ؟

----------------------

روح الله خمینی هر که بود و هر چه کرد از موثرترین انسانهای قرن گذشته جهان بود. او و یارانش که اکثرا شهید شدند برای ما کشوری با هزاران فرصت و امید و نومیدی باقی گذاشت و رفت. فیلم های دهه ۵۰ ایران رو ببینید. خیابانها. مردم. رفتارها. مد. همه چیز تغییر کرده. امروز ما متجدد شدیم. حتی در روستاها الگوها در حال تغییر است چه برسه به شهرها. مشکل شهرنشینی بی انضباط٬ گلوی جامعه رو میفشارد و بزرگترین درد جامعه که ناتوانی مدیریت کشور است منابع عظیم کشورمون رو به هدر میده. نه همشو و نه با روندی منفی. قبول دارم که اوضاع در حال بهتر شدن است ولی شتاب لازم رو نداره. چون هنوز راهبری استراتژیک کشور توسط نهادهای سیاسی / اقتصادی / اجتماعی مدنی انجام نمیشه. اگر همانگونه که روزی به دستور امام در کشور بسیج نظامی شکل گرفت تا دفاع از ملت بدست خود ملت انجام بشه و دولت نتونه مانع دفاع مردم ازخودشون باشه. اگه روزی امام از انشعاب در روحانیت به منظور تکثر استقبال کرد. اونهم امامی که شعارش ((همه با هم )) بود. اگر امام همیشه بر لزوم واگذاری اقتصاد و فرهنگ به ملت صحبت میکرد و بر اهمیت نقش انتخاب مردم در سیاست. اگر در دولت اصلاحات فرصتی برای تاسیس نهادهای  اجتماعی و اقتصادی مدنی  بوجود آمد و موسسات غیردولتی در عرصه فرهنگ و جامعه فعالیت گسترده ای رو شروع کردند.   اگر نهادهای اقتصادی چون انجمن ها و نظام های صنفی خلا هدایت اقتصادی را کم کم پر میکنند و اگر مردم ما آموخته اند که حق گرفتنی است نه دادنی: اکنون باید به فکر تقویت احزاب و گروههای سیاسی بود تا حلقه های میان حکومت و ملت در تمامی صحنه ها تکمیل شود. دخالت حلقه های نظامی / اقتصادی / فرهنگی / اجتماعی / سیاسی در یکدیگر تعادل جامعه رو بهم میزنه. فکر میکنم دهه آینده دوران تاسیس احزاب واقعی و تکمیل پروژه جامعه مردمسالار دینی است. ملت ما از هزاره های پیشین اخلاقی و متدین بوده اند و خواهند بود. روشنفکرانی که راه حل مشکلات کشور رو جستجو میکنند در احزاب سیاسی آینده نظراتشون رو مطرح خواهند کرد و خواهند فهمید که چه بخش از حرفهایشون درست و چه بخشی غلط است و مردم در انتخاب نهایی خودشون به کسانی رای میدهند و قدرت کشور را به کسانی میسپارند که به آنها بشود اعتماد کرد.

امام به مردم آموزاند که قدرت را شما واگذار میکنید و از زمانی که شما قدرت را شکل دادید مقدس است و تنها بدست شما باید تغییر کند و نه خواست فرد یا گروهی خاص. به همه گفت که نظامیان در سیاست دخالت نکنند. به علما هشدار داد که قدر ملت را بدانند. در سیاستی که عین دیانت است هر کس فقط یک رای دارد. یعنی حق ندارد رای دیگری را کنترل کند یا تغییر دهد. رای یک مرجع تقلید مسلمان با جوان ۱۶ ساله آشوری مساوی است. این حق حق انسانی است و مقدس است. 

---------------------------------

ملت ما  دو گام با امام رفت: انقلاب و جنگ. الحق رهبری شایسته بود و هم آمدنش با مردم بود و هم رفتنش و این بسیار کم اتفاق افتاده و می افتد. دو پروژه بعدی یعنی سازندگی و اصلاحات هنوز ادامه دارد و ادامه خواهد داشت. انتخاب رئیس جمهوری یعنی کسی که حق اجرای همه چیز از قانون اساسی گرفته تا قوانین دیگر رو داره. کسی که در نبود رهبر علاوه بر وظیفه خودش وظیفه رهبر را هم داره.  کسی را انتخاب کنیم که کشور را  به پیش ببرد. مستقل و آزاد. کسانی که تا فشنگ آخرشون رو در برابر اصلاحات شلیک کردند و بعد شعارهای اصلاحات رو مصادره میکنند افراد مطمئنی برای اعتماد نیستند. به کسانی اعتماد کنیم که اگر قدرت هم ندارند لااقل انصاف و عدالت دارند و خدا را شکر در بین کاندیداها چنین افرادی حتما پیدا میشوند.

اگر کاندیدایی هم نمیشناسیم لااقل با رای سفید دادن اعتراض کنیم که چرا کاندیدای ما در صحنه نیست. این صداها شنیده میشود و تا زمانی که صداها شنیده میشود باید گفت و گفت.

 کسی رو انتخاب کنید که بتونه به نقش گروهها و احزاب سیاسی احترام بزاره و خودش رو عقل کل ندونه. در این دوره به شخصیت بزرگ (بقول بعضی ها) نیازی نیست. به کسی نیاز است که اونقدر بزرگ باشه که بتونه بزرگتر بودن عقل جمعی رو قبول کنه.

دوتایی های انتخابات:

آقای هاشمی و آقای کروبی دو روحانی از دو تشکل رقیب سنتی

۲ تا ۲ تا نظامی(۴ تا) آقای احمدی نژاد رو کمی شک دارم.(بقیه:آقایان رضایی/قالیباف/لاریجانی). البته گاهی دو دو تا میشه ۵ تا. چون آقای هاشمی هم مسئول جنگ در زمان امام بود.

آقای معین و آقای کروبی دو کاندیدای اصلی اصلاح طلب

آقای مهرعلیزاده و آقای احمدی نژاد بدون حمایت موثر گروهها کاندیداهای منفرد دو جریان.

آقای هاشمی و آقای معین دو کاندیدای اصلی از دو گروه که شانس بیشتری در جناح خود برای انتخاب شدن دارند.

آقای قالیباف و آقای لاریجانی دو نفری که رقبای اصلی کسب حمایت گروه اصول گرا تر اصولگرایان هستند. احتمالا شانس آقای لاریجانی بیشتره هر چند آقای قالیباف با نوع رفتارش آدم رو متعجب میکنه.

دو تا شون لقب سردار دارند.(سردار رضایی / سردار قالیباف)

آقای هاشمی به سهم رای اصلاح طلبان نظر دارد البته در دو جا:

در محافل سنتی رقیب آقای کروبی است و بالعکس آقای کروبی رقیب ایشون.

در محافل متجدد رقیب آقای معین است و بالعکس آقای معین رقیب ایشون.

 آقای هاشمی در بین متجددین اصولگرا پایگاهی ندارد و بیشتر سنتی های اصولگرا ازشون حمایت میکنند.

خرداد از جهاتی مهمترین ماه سال است. حوادث خوشایند و ناخوشایندی در اون اتفاق افتاده. فتح خرمشهر/قیام ۱۵ خرداد/رحلت امام خمینی/تولد پسر و خانم و برادر خانم و برادر خودم و آخرش هم خودم. اصلا اینها رو ولش کن. تعطیلی مدارس که دیگه واقعا حادثه خیلی مهمیه ... انتخابات هم که دیگه نگو ....

---------------------------------------

در مورد انتخابات: طبق آخرین برآوردها ظاهرا سه نفر اول اینها هستند:

آقای هاشمی

آقای قالیباف

آقای معین

بنظر میرسه که انتخابات به دور دوم برسه. دکتر معین در تمامی نظر سنجی ها موقعیتش بهبود داشته حتی در نظرسنجی های اصولگرایان که از ابتدا نفر یکی مانده به آخر بود.

آقای قالیباف هم وضعیتش بهبود داشته ولی آقای هاشمی موقعیتش ضعیف تر شده ولی هنوز در نظر سنجی های داخلی اول است.

آقای لاریجانی و آقای کروبی هم که در مراحل بعدی هستند.

بحث عدم شرکت در انتخابات هم طرفدارهای زیادی داره.

-------------------------------------------

یه داستان مهم اینه که شعارهایی که بعضی ها مرتب میدن گوش آزار شده. انگار این آقایان قبلا نبوده اند و اختیاری نداشته اند. طوری از دوران گذشته صحبت میکنند که گویا  نقشی در ایجاد وضع سابق نداشته اند و الان تازه آمده اند همه چیز رو عوض کنند. یعنی حافظه و هوشیاری مردم ما اینقدر ضعیف شده ؟ یا شاید هم ملت از این همه درگیری برای گرفتن حق تصمیم گیری در مسائل کشور خسته شده؟ احتمال دیگه هم اینه که مردم فهمیده اند که اصولگرایان خیلی خوب هستند و این توطئه دوم خردادی ها بود که حقایق رو وارونه جلوه داد و حالا دوباره حق به حقدار می رسه. آخرین احتمال هم اینه که مردم هوشیارند و با رای ندادن و یا رای دادن به کاندیدای خاص بموقع تاثیر گذار خواهند بود. بنظر شما کدومش درسته؟

------------------------------

صدا و سیما رو دیدید؟‌ در دوم خرداد ۷۶ هم اینجور مشکلات برای کاندیدای اصلاح طلبان ایجاد نمیکردند. چرا؟ چون زیاد نگران نبودند. الان نگرانند. دکتر معین چه خواهد کرد؟ اگر یواشکی این ملت بیان رای بدهند به کی رای میدهند؟ اگر رای ندهند واسه چی نداده اند؟

--------------------------------------------------------

اگر محافظه کاران / اصولگرایان بتوانند شرایط رو  مبهم کنند  تا معلوم نشه اصلاح طلب کیه٬ چی میشه؟ این روش مورد بهره برداری خیلی ها قرار خواهد گرفت. بخصوص کسانی که در استفاده از این روشها تبحر دارند. مثل قدرتهای زورگویی که منافع اقتصادی شون ایجاب میکنه که کشور ما سربلند نکنه.

 اگر مردم ما بی اعتمادی به مدیرانی چون آقای خاتمی رو تجربه کنند راه برای بی اعتمادی به همه بازتر از قبل میشه. اگر مردم در برابر همه بی اعتمادی ها دو بار(۷۶ و ۸۰) با آرای بسیار زیاد و علیرغم تبلیغات سنگین مخالفین(داخلی و خارجی) به آقای خاتمی رای داده اند بخاطر آگاهی و آمادگیشون برای تغییر وضع موجود بود. آیا دوباره آماده اند بگویند:

((عوض نشده و هنوز مخالفان اصلاحات در صحنه هستند و بلکه سنگرهای زیادی رو تصرف کرده اند.))

 و مهمتر اینکه آیا هنوز حاضرند: برای حفظ آزادی خودشون در صحنه باشند؟ سوال اصلی این است. بعیده کسی تردید کنه که حضور ۵۰ درصدی مردم  آگاه  در همین انتخابات هم مساوی است با به دو دوم رفتن دو کاندیدای اصلاح طلب. هنوز تا روز انتخابات وقت است و تنور انتخابات گرمتر میشه. تا اینجا که دو کاندیدای اصولگرا(آقای هاشمی و آقای قالیباف) به دور دوم می روند. من کماکان امیدوارم که حداقل یک کاندیدای اصلاح طلب به همراه آقای هاشمی به دور دوم بره. و اگر مشارکت حداکثری اتفاق بیفته مشکلات زیادی حل میشه. یعنی کاندیدای اصلاح طلبان در همان مرحله اول رای میاره.

 امروز حالم گرفته شما هم بیا یه چیز بنویس بیشتر بگیره.

سرفصل چند خبر:

آقای دکتر معین رد صلاحیت شد.  اعتراض گروههای فعال و نیز  آقای کروبی در رسانه های منعکس گردید. دانشجویان هم تظاهرات کردند.

رهبر انقلاب از شورای نگهبان درخواست تجدید نظر کردند.

شورای نگهبان تجدید نظر کرد.

رئیس جمهوری در یک اقدام ابتکاری کمیته سه جانبه وزارتخانه های کشور و اطلاعات و قوه قضائیه را تشکیل داد تا جلوی تخلفات احتمالی گرفته شود.

شورای نگهبان به این اقدام اعتراض کرد و صریحا به رئیس جمهور اعتراض کرد و این اقدام را غیر قانونی و  ... نامید.

وزیر کشور به نیروهای نظامی و انتظامی و بسیج مفاد قانونی مربوط به عدم همکاری با کاندیداها و دخالت در امور سیاسی را متذکر شد.

دکتر معین گفت که با عقل جمعی و پس از مشورت تصمیم نهایی برای حضور در انتخابات را اعلام خواهد کرد.

دکتر معین به کمک اقدام شورای نگهبان در موقعیتی مناسب تر برای پیروزی در انتخابات قرار گرفته است.

اصولگرایان حاضر نیستند به راحتی به نفع یکدیگر کنار بروند. تنها آقای محسن رضایی آماده است که در صورت حضور در کابینه ائتلافی کنار برود.

یکی دو اظهار نظر از سوی اصولگرایان بر علیه دکتر معین که شروع هم شده بعلاوه چند تا دفاع اصولگرایان از آقای هاشمی کافی است که نتیجه انتخابات در همان دور اول به سود دکتر معین باشد. در دور دوم که حتما دکتر معین برنده خواهد بود.

بازم بگید آرزو بر جوانان عیب نیست. حداقل آدم احساس جوانی میکنه.

يادداشت سوم خرداد من پريد. چه بد. کامنت های خوبی هم داشت.

الو؟

فضای انتخاباتی محیط وب رو متاثر کرده. منم یه کم زیادی متاثر شدم. اما بعد:

۱. آقای معین با این اتفاق ظرف ۲۴ ساعت توانست کلی رای جمع کنه. از این اتفاقات که متکی بر ... مخالفین اصلاحات است باز هم خواهیم داشت.

۲. یک احتمال ضعیف هنوز وجود داره که آقای هاشمی اشتباهی که کرد و کاندیدا شد رو با انصراف جبران کنه. این اشتباه خطراتی رو ایجاد کرده که عمدتا متوجه خودش است. آقای هاشمی در بهترین حالت میتونه به در دور دوم بازنده انتخابات باشه.

۳. آقای کروبی زودترین اقدام رو بنفع دکتر معین انجام داد و به این ترتیب راه برای ارتباط موثر ستادهای انتخاباتی کاندیداهای اصلی دوم خرداد باز است. هر چند اوضاع ستاد آقای کروبی علیرغم حضور تعدادی آدم حرفه ای٬ علی القاعده با هرج و مرج و بی تدبیری پیش می ره.

۴. تفاوت های دو کاندیدا:‌دکتر معین و مهندس مهرعلیزاده خیلی خوب آشکار شده. علیرغم تلاشی که صورت گرفته بود تا هر دو با هم طرح بشوند و دوم خردادی و رد صلاحیت شده و حتی دوباره تایید صلاحیت شده٬ ولی وزن و موقعیت آقای معین کاملا متفاوت بوده و هست و تا مدتی خواهد بود.

۵. آقای قالیباف و آقای احمدی نژاد و آقای لاریجانی از زیر چتر رای آقای هاشمی خارج نخواهند شد و نهایتا رای های هم را میشکنند. برای همین میگم آقای هاشمی کنار بره منطقی تره.

۶. آقای محسن رضایی هم اوضاع کاملا ضعیفی داره. سرمایه گذاری روی جریان سوم که سیاست اصلی ایشون است آدم رو یاد آقای ری شهری در انتخابات دوم خرداد میندازه. احتمالا رای آقای محسن رضایی اگر تا آخر بمونه که بعیده از آرای باطله کمتر است.

۷. آقای مهرعلیزاده هم وضعی شبیه آقای محسن رضایی خواهد داشت.

۸. آقای معین و آقای کروبی برای اینکه ریسک شکست دوم خرداد رو نکنند میتونند اعتلاف کنند ولی اینکار رو احتمالا نکنند و در این صورت باز همون آرایی که در یادداشت قبل به اونها اشاره کردم تایید میکنم.

روم زیاده نه؟

کسی از آقای زواره ای خبر نداره؟ اصلا کاندیدا شد؟

یه چیز رو هم اعتراف بکنم. بخش اقتصادی اصلاح طلبان که در لحظات آخر تصمیم خواهد گرفت بین آقای هاشمی و دکتر معین و آقای کروبی(به ترتیب) مردد است. بعلاوه موج تمرکز بر روی کاندیدای اصلاح طلبی که شانس پیروزی داره هنوز به شهرستانها نرسیده و برای همین اخبار شهرستانها هم در مجموع به نفع آقای هاشمی است. باید منتظر بود.

رد صلاحیت اصلی ترین کاندیدای اصلاح طلبان قابل پیش بینی بود.
دکتر معین رد صلاحیت شد. حالا نوبت ستادهای انتخاباتی است. اگر درست عمل کنند که البته کار بسیار سختی است، شرایط عوض خواهد شد و گرنه باید منتظر پرده غم انگیز دیگری همانند انتخابات مجلس هفتم بود.  صلاح دولت خویش خسروان دانند.

حالا چه میشود کرد؟ باید منتظر بود و دید که اصلاح طلبان از رد صلاحیت های مجلس هفتم چه تجربه ای اندوخته اند و چه خواهند کرد. شاید بدترین سناریو این باشه که با وساطت آقای هاشمی رفسنجانی یا ... رد صلاحیت منتفی بشه.

 ===================================

تکمله: واکنش های مخالف:

* تنظیم بیانیه از سوی شورای نگهبان و پخش از طرف صدا و سیما (پیش از اعلان وزارت کشور) اقدامی سیاسی و غیر قانونی تلقی شد.(آقای محتشمی پور و مسئولان وزارت کشور )

* این اقدام در شب دوم خرداد صورت گرفت. شاید پیامش این باشد که بعد از ۸ سال اشتباه قبلی تکرار نمیشود.

*

 ================================

دکتر معین ماند. خدا را شکر.

شاد باشید.

* چرا حوادث سیاسی مهم هستند؟‌ چون تاثیر زیادی بر حیات اجتماعی ما دارند. اقتصاد و فرهنگ ما را تحت تاثیر قرار میدهند. نادیده گرفتن اتفاقات و دادن وکالت فکری به این و اون نه توصیه شده و نه فایده داره. تقلید در سیاست با اعتماد فرق داره. باید فکر کرد و فهمید و نتیجه گرفت و عمل کرد. اگر رای نمیدهیم بدانیم چرا. اگر رای میدهیم بدانیم چرا. انتخاب کاندیدای مناسب برای اینکه رئیس(در راس) جمهور(همه)‌ مردم(ملت) بشود کار مهمی است. اگر ما قبول نداشته باشیم که مهم است بهترین فرصت به کسانی است که که مهمترین اهدافشان را تحقق یافته ببینند.

* غم ناشی از دیدن این نامردمی ها قابل درک است. آدم حالش از این نوع درک از سیاست و بی اخلاقی بهم میخوره. گاهی این حس آدم را تا پای پذیرش بدترین نوع سیاست یعنی دیکتاتوری جلو می بره.
*  سیاست به معنای خاص آن نه با اخلاق نسبت مستقیم داره و نه با بی اخلاقی. بعضی از این آقایان نسبت با بی اخلاقی هم برقرار میکنند که شرم آور است.
 * در زندگی روزمره خودمون هم بی اخلاقی به کرات دیده میشود. بسیاری ازصفاتی که از حکومتگران نمی پسندیم در خود ما هست. این حکومتگران انسان هستند چون ما. فقط با قدرت که از ما گرفته اند مسئولیتی سنگین دارند که اگر انسانیت را فراموش کنند ....
* فعالیت سیاسی بدون تصاحب قدرت به منظور اعمال نظرات کمی عجیب خواهد بود. نه؟ چه اشکالی دارد که احزاب برای بدست آوردن قدرت با هم رقابت سالم کنند. رقابت ولو گاهی ناسالم بهتر از آنست که نارضایتی از رقابت ما را به ورطه تمکین به دیکتاتوری بکشاند. دیکتاتورها وقتی زاده میشوند که همزادشان پیشتر در قلب ملت متولد شده باشد.
* دستگاهی هم که الان غش را نشان میدهد و به اصطلاح نمک برای گندیدگی است شورای محترم نگهبان است.(البته برای کاندیداها و بعضی موارد دیگر).

* مشکل با دستگاه حل نمیشه. مشکل با دستگاه فکری و قدرت تشخیص و بصیرت انسان حل میشه. اگر جهان رو بتونیم درست ببینیم نصف مشکل حل شده. حرکت سالم هم بقیه قصه است و همه اینها به لطف حق میسر است. این نیز بگذرد.